అక్టోబరు 12, 2025
సాధారణ కాలపు ఇరవై ఎనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)
నేటి పఠనాలు
చిత్రం అడోబీ స్టాక్ ద్వారా: ప్రత్యేక చిత్రం; ప్రధాన చిత్రం
ఆంగ్లంలో వినండి
యేసు యెరూషలేముకు తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తూ, సమరయ, గలిలయ ప్రాంతాల గుండా వెళ్లారు. ఆయన ఒక గ్రామంలోకి ప్రవేశిస్తుండగా, పదిమంది కుష్ఠరోగులు ఆయనకు ఎదురయ్యారు. వారు ఆయనకు దూరంగా నిలబడి, బిగ్గరగా, “యేసూ, గురువా! మాపై జాలి చూపు!” అని మొరపెట్టుకున్నారు. లూకా 17:11–13
ఈ కథలో ఆ పదిమంది కుష్ఠరోగులకూ ఆరంభం ఎంతో మంచిగా ఉంటుంది. వారిలో తొమ్మిదిమందికి మాత్రం ఇది విషాదంగా ముగుస్తుంది. ఒకరికి మాత్రం, ఆరంభం కంటే మరింత మంచిగా, మరింత మహిమకరంగా ముగుస్తుంది.
ఆ కుష్ఠరోగులు మనందరికీ ప్రతినిధులు. వారి వ్యాధి సమస్త పాపానికీ, పాపపు పరిణామాలకూ ఒక సూచనగా ఉంది. వ్యాధి మొదలైనప్పుడు, కుష్ఠరోగులు దాని ప్రభావాలను అనుభవించడం ప్రారంభించారు. చర్మం రంగు మారి, మందంగా, పొడిగా తయారవడం, పుండ్లు, దద్దుర్లు రావడం మొదలయ్యేవి. వ్యాధి ఉన్నట్లు గుర్తించిన వెంటనే, అది వ్యాపించకుండా ఉండేందుకు ప్రతి కుష్ఠరోగినీ సమాజం నుండి వేరుచేసేవారు. ఇతర కుష్ఠరోగులతో మాత్రమే కలిసిమెలిసే స్వేచ్ఛ వారికి ఉండేది. ఇలా ఏకాంతంలో, అవమానంలోకి నెట్టబడిన ఆ కుష్ఠరోగులు, ఇక తమ ప్రియమైనవారితో స్వేచ్ఛగా కలుసుకోలేకపోయేవారు. అదేవిధంగా, ప్రతి పాపమూ ఇలాంటి ప్రభావాలనే కలిగిస్తుంది. పాపం వల్ల కలిగే గాయాలు పెరుగుతుండడాన్ని మనం గుర్తించినప్పుడు, అది మన ఆత్మల్లో బాధను కలిగిస్తుంది. పాపం మన సంబంధాలనూ, మనం ప్రేమించేవారితో స్వేచ్ఛగా మెలగగల మన సామర్థ్యాన్నీ దెబ్బతీస్తుంది.
పాపానికి మొదటి చికిత్స సరళమైనది. “యేసూ, గురువా! నాపై జాలి చూపు!” అని మనం మొరపెడతాం. అయితే అది మొదటి అడుగు మాత్రమే. కుష్ఠరోగులను స్వస్థపరచడం ద్వారా, మన పాపంపై తనకు అధికారం ఉందని యేసు మనకు చూపించారు. ఆయన మనలను క్షమించగలరు; మనం ఆయన కరుణను కోరినప్పుడు తప్పక క్షమిస్తారు. అయితే ఆ క్షమాపణ మనలను విశ్వాసం వైపుకు, ఉత్సాహంతోనూ దృఢనిశ్చయంతోనూ దేవుని చిత్తాన్ని అనుసరించడం వైపుకు నడిపించకపోతే, అది విషాదంలో ముగుస్తుంది. పాపక్షమాపణ మనకు ఎలాగూ లభిస్తుందనే నిర్లక్ష్యంతో ఉంటే, మనం మునుపటి కంటే మరింత దయనీయమైన స్థితిలో పడిపోతాం. తిరిగి వచ్చి దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించని ఆ తొమ్మిదిమంది కుష్ఠరోగులు, దేవుని కరుణామయ హస్తం తమను తాకినా తమ జీవితాలను మార్చుకోనివారికి ప్రతినిధులుగా నిలుస్తారు.
దేవుడు మనలను తాకినప్పుడు మనం ఆయనకు స్పందించడం ఎంత ముఖ్యమో ఈ కథ తెలియజేస్తుంది. మనం గొంతెత్తి దేవుణ్ణి మహిమపరచాలి, ఆయన ఎదుట మోకరిల్లి మన హృదయపూర్వకమైన కృతజ్ఞతను వ్యక్తం చేయాలి. ఆ ఒక్క కుష్ఠరోగి అలా చేసినప్పుడు, యేసు అతనితో, “లేచి వెళ్లు; నీ విశ్వాసం నిన్ను రక్షించింది” అని అంటారు. మన ప్రభువు చూపిన ఆ కరుణ అతని ఆత్మను తాకిన కరుణ. అది అతనికి విశ్వాసమనే వరాన్ని ప్రసాదించి, ముందుకు సాగి నిత్యమైన కృపలతో స్వస్థత పొందేందుకు అతనికి శక్తినిచ్చింది.
మనకు ఏదైనా సమస్య ఉన్నప్పుడు మాత్రమే మనం ప్రార్థనలో దేవుని వైపు తిరగడం తరచూ జరుగుతుంది. ఆ సమస్య పరిష్కారమయ్యాక, మన ప్రభువుపై మనం చాలా తక్కువ శ్రద్ధ చూపుతాం లేదా అసలు శ్రద్ధే చూపం. మనం మళ్లీ యథావిధిగా మన దైనందిన జీవితాలను గడిపేందుకు మన సమస్యలను పరిష్కరించడమే మన జీవితాల్లో దేవుని పాత్ర కాదు. ఆయన కరుణ మనలో నిరంతరమైన, గాఢమైన కృతజ్ఞతను రేకెత్తించాలి. దేవుని పట్ల కృతజ్ఞత అంటే సత్యాన్ని అంగీకరించడమే. మనకు ఉన్నదంతా దేవుని వల్లనే లభించింది. ఆయన లేకుండా మనం ఏమీ కాము. మన పాపాల్లో మనం మృతులమే. ఒక్క కుష్ఠరోగి మాత్రమే దీనిని గ్రహించి, తన శరీరాన్నే కాక తన ఆత్మను కూడా రక్షించిన విశ్వాసమనే వరాన్ని పొందాడు.
మీరు ఏ విధంగా ప్రార్థనలో దేవుని వైపు తిరుగుతున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ అవసరాలతోనూ సమస్యలతోనూ ఆయన వద్దకు రావడం మంచిదే. “యేసూ, గురువా! నాపై జాలి చూపు!” అని మొరపెట్టుకోవడం మంచిదే. మీ ఆత్మకు వైద్యునిగా, మీకు అవసరమైన స్వస్థతకు మూలంగా ఆయనను ఆశ్రయించడం మంచిదే. అయితే అంతమాత్రం సరిపోదు. నిజానికి, మీ ప్రార్థనా జీవితంలో మీరు అక్కడితో ఆగిపోతే, చివరికి అత్యంత దయనీయమైన స్థితికి చేరుకుంటారు. మీ స్వార్థ ప్రయోజనం కోసం దేవుణ్ణి ఉపయోగించుకున్నట్లవుతుంది. విశ్వాసంలో తదుపరి అడుగును, అత్యంత ముఖ్యమైన అడుగును మీరు వేయగలుగుతున్నారా అని ధ్యానించండి. అంతా సవ్యంగా ఉన్నప్పుడు కూడా మీరు ఆయన వద్దకు వస్తున్నారా? ఆయన మీ కోసం చేసిన సమస్త కార్యాలకూ మీ శక్తినంతా ఉపయోగించి ఆయనను స్తుతిస్తున్నారా? మీ హృదయంలో ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతతో ఆయన ఎదుట మోకరిల్లుతున్నారా? మీ ప్రార్థనను గురించి ధ్యానించి, ఈ ఒక్క కుష్ఠరోగిని అనుకరించడానికి ప్రయత్నించండి. మీరు అలా చేస్తే, మీ విశ్వాసం మిమ్మల్ని కూడా రక్షిస్తుంది. సాధ్యమైనంత నిజమైన స్వస్థతను పొంది, లేచి ముందుకు సాగమని మన ప్రభువు మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తారు.
అత్యంత కరుణామయుడవైన ప్రభువా, నీవు అన్నిటినీ చేయగలవు. నా గాయాలన్నిటినీ మాన్పగలవు, నా పాపాలను క్షమించగలవు, నేను ఎదుర్కొనే ప్రతి సమస్యనూ పరిష్కరించగలవు. నా అవసరంలో నీకు మొరపెడుతున్నాను; దయచేసి నన్ను స్వస్థపరచుము. అందుకు ప్రతిగా, నీపై నా విశ్వాసం పెరిగేలా, నీ పట్ల నా ప్రేమ నిజంగా వికసించేలా, నేను ఎల్లప్పుడూ ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతతో, స్తుతితో నీ వైపు తిరిగి వచ్చునట్లు అనుగ్రహించుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు




