జూలై 7, 2026
సామాన్య కాలపు పదునాలుగవ వారంలోని మంగళవారం
నేటి పఠనాలు
జేమ్స్ టిస్సో చిత్రించిన దయ్యాలు పట్టిన అంధుడు, మూగవాడు
ఆంగ్లంలో వినండి
మాట్లాడలేని ఒక దయ్యం పట్టినవానిని యేసు వద్దకు తీసుకువచ్చారు. దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టినప్పుడు ఆ మూగవాడు మాట్లాడాడు. జనసమూహాలు ఆశ్చర్యపడి, “ఇలాంటిది ఇశ్రాయేలులో ఎన్నడూ చూడలేదు” అన్నారు. మత్తయి 9:32–33
మాట్లాడలేని స్థితిలో ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. మీ రోజు ఎలా గడిచిందో మీ ఆత్మీయులకు చెప్పలేరు; మీ ఆశలను, ఆనందాలను, దుఃఖాలను పంచుకోలేరు. దాని ఫలితంగా తీవ్రమైన ఏకాకితనం, ఒంటరితనం కలుగుతాయి. ఈ దయ్యం పట్టినవానిని పీడించిన బాధ అదే.
రూపకాలంకారంగా చెప్పాలంటే, మన అంతరంగాన్ని మరొకరికి గానీ దేవునికి గానీ సరిగా వ్యక్తపరచడానికి మాటలు దొరకనప్పుడు, ఈ దయ్యం పట్టినవాడు మనకు ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. దేవుని నిత్య సత్యపు వెలుగులో మనల్ని మనం అర్థం చేసుకోలేకపోయేలా చేసే అయోమయ ఆలోచనలే తరచూ మన “మూగతనానికి” కారణం. ఆధ్యాత్మిక మూగతనం అనేది దైవజ్ఞానంలో వేళ్లూనుకోని వ్యర్థమైన మాటలు మాట్లాడటం వంటిది. మనం ఎంతో మాట్లాడవచ్చు. కానీ మన హృదయాలు దేవునితో శ్రుతి కలవకపోతే, మన మాటలు ప్రార్థనగా కాక శబ్దంగా, దైవసత్యాన్ని వెల్లడించేవిగా కాక ప్రతిచర్యగా, మన హృదయాలను నిజాయితీగా పంచుకోవడంగా కాక అర్థరహితమైన మాటల ప్రవాహంగా మారతాయి.
మరొకరితో నిజంగా సంభాషించడం అంటే ఏమిటి? అది మాటల సంఖ్యను పెంచడం కాదు; మరొకరు మాట్లాడుతుండగా వారి మాటను అడ్డుకొని మాట్లాడటం కాదు; వాదనలో గెలవడం కాదు; ఇతరులు చూడాలని మిమ్మల్ని, మీ ఆలోచనలను ప్రదర్శించుకోవడం కాదు. నిజమైన సంభాషణ మన ఆత్మలలో సజీవంగా ఉండే సత్యంతో—దేవుని సత్యంతో—మొదలవుతుంది. అలా జరిగినప్పుడు, విశ్వాసమనే వరం ద్వారా మన మనస్సులు ఉన్నత స్థితికి చేరి, దైవజ్ఞానం ద్వారా మన హృదయాలు పరిపూర్ణమైనప్పుడు, మన మాటలు అర్థవంతమవుతాయి. మనం ఎక్కువ మాట్లాడినా, తక్కువ మాట్లాడినా, కేవలం మాటలనో ఆలోచనలనో వ్యక్తపరచడం కంటే ఎక్కువే చేస్తాం—మనల్ని మనం, దేవునితో మన ఐక్యతను, ఇతరులపట్ల మన ప్రేమను, దేవుడు మనలో ఉంచే దైవిక ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తాం.
అంతిమంగా, మాటల ఉద్దేశం దేవుని రాజ్య నిర్మాణానికి తోడ్పడటమే. “ఈ రాత్రి భోజనానికి మీరు ఏమి తినాలనుకుంటున్నారు?” వంటి సాధారణ సంభాషణలను కూడా దేవుని రాజ్యాన్ని నిర్మించే విధంగా పలకవచ్చు. అయితే మాటలు కృపను అందించే సాధనాలుగా ఉండగలిగినట్లే, హాని కలిగించే పరికరాలుగా కూడా మారగలవు. స్వార్థంతో, కోపంతో లేదా చాడీలు చెప్పే ధోరణితో పలికే మాటలు నిర్మించడానికి బదులు కూల్చివేస్తాయి; దేవుని రాజ్యానికి హాని కలిగిస్తాయి.
నేటి సువార్తలో, దేవుని వాక్యానికి బదులు వ్యర్థమైన లేదా హానికరమైన మాటలు పలికే సందర్భాలలో మన స్థితికి ఈ దయ్యం పట్టినవానిని ప్రతీకగా చూడమని మనకు ఆహ్వానం అందుతోంది. మామూలు సంభాషణలోనైనా మనం దేవుని వాక్యాన్ని పలికినప్పుడు, మన ఆత్మలలో ప్రకాశించే దేవుని ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తాం. సున్నితంగా ప్రోత్సహించే మాట, మరొకరి రోజు ఎలా గడిచిందో ఓదార్పుతో అడిగే ప్రశ్న, ఆనందకరమైన ఒక కలయికను పంచుకోవడం లేదా మన మానవ హృదయం ద్వారా ప్రకాశించే దేవుని ప్రేమను మరే విధంగానైనా వ్యక్తపరచడం—ఇలాంటి సంభాషణ కోసమే మనం కృషి చేయాలి.
ఆ మనిషి నుండి నిజంగానే దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టడం ద్వారా, యేసు తన దైవశక్తికి సాక్ష్యమిచ్చి, అతనిని అతని ఆధ్యాత్మిక బాధ నుండి విముక్తుణ్ణి చేశారు. శరీరధారియైన వాక్కు దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టి, ఆ మనిషి మాట్లాడేలా చేసినప్పుడు, అది కేవలం మాట్లాడగలిగేలా చేసిన అద్భుతం మాత్రమే కాదు—అది అతని అస్తిత్వాన్ని పునరుద్ధరించడం. నిత్య వాక్కు అయిన క్రీస్తు మానవ భాషను దాని పవిత్రమైన ఉద్దేశానికి తిరిగి చేర్చుతారు: సత్యానికి స్వరమివ్వడం, వ్యక్తులను ప్రేమలో ఏకం చేయడం, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా దేవుణ్ణి మహిమపరచడం.
ఈ రూపకాన్ని కొనసాగిస్తే, మనలోని మూగతనాన్ని కూడా వెళ్లగొట్టాలని యేసు కోరుకుంటున్నారు. అంటే, దైవసత్యాన్ని ప్రేమతో వ్యక్తపరచడానికి బదులు వ్యర్థమైన లేదా హాని కలిగించే మాటలు మాట్లాడేలా చేసే మన పాపాన్ని, ప్రతి చెడు శోధనను వెళ్లగొట్టాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. మన మాటలు దుష్టుని అబద్ధాలను, శోధనలను ప్రతిధ్వనింపజేసినప్పుడు, ఆధ్యాత్మిక మూగతనం చెవులు దిబ్బెళ్లుపోయేంతగా మారుతుంది.
మన హృదయాలను, మనస్సులను శుద్ధిచేయడానికి క్రీస్తును అనుమతించినప్పుడు, ఆయన మన నాలుకలను కూడా విడిపిస్తారు. మనస్ఫూర్తిగా ప్రార్థించడానికి, స్పష్టంగా మాట్లాడటానికి, ధైర్యంగా సాక్ష్యమివ్వడానికి ఆయన మనకు కృపను ప్రసాదిస్తారు. ఇదే నిజమైన విముక్తి ఫలం—మనం చెడు నుండి విడుదల పొంది, సహవాసంలో జీవించడానికి శక్తిని పొందుతాం.
“ఇలాంటిది ఇశ్రాయేలులో ఎన్నడూ చూడలేదు!” అని బిగ్గరగా పలికిన జనసమూహపు ఆశ్చర్యాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. వ్యర్థమైన లేదా హానికరమైన మాటల భారం నుండి దేవుడు మనల్ని విముక్తులను చేసినప్పుడు, సహజంగానే మనం ఆశ్చర్యంతో, స్తుతితో స్పందిస్తాం. ప్రేమను, సత్యాన్ని వ్యక్తపరచడానికి, ఆ ప్రేమలోనూ సత్యంలోనూ మన జీవితాలను ఇతరులతో పంచుకోవడానికి మనం సృష్టించబడ్డాం. ఇలా జరిగినప్పుడు, ఇంతకుముందు మనం ఏ మూగతనంతో పోరాడామో గ్రహించి, ఇప్పుడు పొందిన స్వేచ్ఛలో ఆనందిస్తాం.
తండ్రి యొక్క నిత్య వాక్కూ, నా హృదయ నిశ్శబ్దంలో పలుకు. నీ ముందు నన్ను మూగబోయేలా చేసే అయోమయాన్ని, భయాన్ని, పాపాన్ని పూర్తిగా వెళ్లగొట్టు. నా ఆత్మను స్వస్థపరచు, నా నాలుకను విడిపించు, నీ సత్యాన్ని ప్రేమతో పలకడం నాకు నేర్పు. నీ మంచితనాన్ని ప్రకటించడానికి, ఇతరులను బలపరచడానికి, నీ పవిత్ర నామాన్ని మహిమపరచడం ద్వారా నీ రాజ్యాన్ని దృఢపరచడానికి నేను ఎన్నడూ భయపడకుండా ఉండేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు




