జూలై 6, 2026
సామాన్య కాలం పదునాలుగవ వారంలోని సోమవారం
నేటి పఠనాలు
పునీత మరియా గోరెట్టి, కన్య మరియు వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక స్మరణ
థామస్ డి విట్ చిత్రించిన తేనీటి బల్ల చుట్టూ
యేసు మాట్లాడుతుండగా, ఒక అధికారి ముందుకు వచ్చి, ఆయన ముందు మోకరిల్లి, “నా కుమార్తె ఇప్పుడే చనిపోయింది. అయినా నీవు వచ్చి, ఆమెపై నీ చేయి ఉంచు; ఆమె బ్రతుకుతుంది” అన్నాడు. యేసు లేచి అతని వెంట వెళ్లారు; ఆయన శిష్యులు కూడా వెళ్లారు. పన్నెండు సంవత్సరాలుగా రక్తస్రావంతో బాధపడుతున్న ఒక స్త్రీ ఆయన వెనుకగా వచ్చి, ఆయన పైవస్త్రపు కుచ్చును తాకింది. “ఆయన వస్త్రాన్ని తాకగలిగితే చాలు, నాకు స్వస్థత కలుగుతుంది” అని ఆమె తనలో తాను అనుకుంది. మత్తయి 9:18–21
మీ జీవితంలో అత్యంత బాధాకరమైన, కష్టమైన క్షణాలలో ఒకదాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. బహుశా మీరు తీవ్రమైన అనారోగ్యాన్ని భరించి ఉండవచ్చు లేదా మీకు ప్రియమైనవారి అనారోగ్యాన్ని ఎదుర్కొని ఉండవచ్చు. బహుశా మీరు తీవ్రమైన అవమానాన్ని అనుభవించి ఉండవచ్చు లేదా మీకు సన్నిహితులైనవారు అవమానాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడు వారికి తోడుగా ఉండి ఉండవచ్చు. ఉద్యోగం కోల్పోయి, పెరుగుతున్న బిల్లులను చెల్లించలేక నిస్సహాయంగా భావించి ఉండవచ్చు. బాధలు ఎన్నో రూపాల్లో వస్తాయి. మన ఆశనూ నమ్మకాన్నీ పూర్తిగా దేవునిపై ఉంచితే, మన సహనంతో కూడిన ఓర్పు ద్వారా మరింత గొప్ప మేలు కలగగలదని ఆయన తన జ్ఞానంలో చూస్తారు కాబట్టే, అటువంటి పరీక్షలను అనుమతిస్తారు.
నేటి సువార్తలో, ఒకరితో ఒకరికి సంబంధం లేని ఇద్దరు వ్యక్తులను మనం కలుసుకుంటాము. ఇద్దరూ తీవ్రమైన బాధతో కృంగిపోతున్నారు. మొదట, ఒక తండ్రి యేసు ముందు మోకరిల్లి, తన కుమార్తె ఇప్పుడే చనిపోయిందని దుఃఖంతో చెబుతాడు. అసాధారణమైన విశ్వాసాన్ని చూపుతూ, ఆమె మళ్లీ బ్రతుకుతుందన్న నమ్మకంతో, వచ్చి ఆమెపై చేయి ఉంచమని యేసును వేడుకుంటాడు. యేసు అతనితో వెళుతుండగా, పన్నెండు సంవత్సరాలుగా రక్తస్రావంతో మౌనంగా బాధపడుతున్న ఒక స్త్రీ వెనుకనుంచి వచ్చి ఆయన పైవస్త్రపు కుచ్చును తాకుతుంది. అంత చిన్న పని చేసినా తనకు స్వస్థత కలుగుతుందని ఆమె విశ్వసిస్తుంది.
ప్రియమైన కుమార్తె ఆకస్మిక మరణం, పన్నెండు సంవత్సరాల శారీరక, మానసిక వేదన—ఇవి మోయడానికి భారమైన సిలువలు. మన సొంత పరీక్షలు వేరుగా ఉన్నా, ముఖ్యంగా తీవ్రమైన కష్టకాలాల్లో, బాధపడుతున్న ఈ ఇద్దరిలో మనల్ని మనం చూసుకోమని ఆహ్వానం అందుతోంది.
దుఃఖిస్తున్న ఆ తండ్రి బహుశా తాను ఏమీ చేయలేని స్థితిలో ఉన్నానని కూడా భావించి ఉంటాడు. పుట్టినప్పటినుంచి తన కుమార్తెకు ప్రేమతో అన్నీ సమకూర్చి—ఆహారం పెట్టి, కాపాడి, దారిచూపిన అతడు—ఇప్పుడు తాను జయించలేని శక్తి అయిన మరణం ముందు నిస్సహాయంగా నిలబడ్డాడు. కనీసం అలా కనిపిస్తోంది.
రక్తస్రావంతో బాధపడుతున్న ఆ స్త్రీ, తన వ్యాధివల్ల కలిగిన శారీరక బాధలతోపాటు మోషే ధర్మశాస్త్రం విధించిన సామాజిక, ఆధ్యాత్మిక ఒంటరితనాన్ని కూడా అనుభవించింది. లేవీయ ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం, నిరంతర రక్తస్రావం ఆమెను ఆచారపరంగా అపవిత్రురాలిని చేసి, సామూహిక ఆరాధనకూ సమాజ జీవనానికీ దూరం చేసింది. ఆమె రక్తస్రావం ఎడతెగకుండా కొనసాగినందున, ఆమె వేరుపాటు కూడా అలాగే కొనసాగింది—బాధాకరమైన, అంతులేని వెలివేతగా. తన స్థితిని చక్కదిద్దుకోవడానికి ఆమె చేయగలిగిందేమీ లేదు. నిజంగా ఏమీ లేదా?
బాధలు ఎదురైనప్పుడు, మనలో ప్రతి ఒక్కరం ఒక నిర్ణయం తీసుకోవాలి: సంపూర్ణ విశ్వాసంతో, ఆత్మసమర్పణతో దేవునివైపు తిరగాలి; లేదా నిరాశలో, కసిలో, తిరుగుబాటులో పడిపోవాలి. బాధ మనల్ని ఉదాసీనంగా వదిలిపెట్టడం అరుదు—అది హృదయాన్ని శుద్ధి చేస్తుంది లేదా కఠినపరుస్తుంది. అందుకే ప్రతి పరీక్షా మన ముందు ఒక ప్రశ్నను ఉంచుతుంది: నేను విశ్వాసంతో స్పందిస్తానా, లేక చేదు భావాల్లోకి వెనక్కి మళ్లుతానా?
బాధపడుతున్న ఈ ఇద్దరూ నిరాశకు లొంగిపోవడానికి నిరాకరించారు. బదులుగా, ధైర్యంతో కూడిన వినయపూర్వక విశ్వాసంతో యేసువైపు తిరిగారు—ఒకరు అందరి ముందు మోకరిల్లారు, మరొకరు మౌనంగా ఆయనను తాకడానికి చేయి చాచారు. ఈ రెండు సందర్భాల్లోనూ, వారి నమ్మకానికి దైవకారుణ్యం ప్రతిస్పందనగా లభించింది.
మోషే ధర్మశాస్త్రం అపవిత్రమైనదిగా పరిగణించిన దానిని యేసు స్వాగతించి పునరుద్ధరించారు. ఆ స్త్రీ స్పర్శవల్ల ఆయన అపవిత్రులు కాలేదు—ఆయనే ఆమెను పవిత్రపరుస్తారు. తానే ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చేవారమనీ, నిజమైన ప్రతి స్వస్థతకూ, ముఖ్యంగా దివ్యసంస్కారాల ద్వారా లభించే స్వస్థతకూ మూలమనీ క్రీస్తు ఇందులో వెల్లడిస్తారు. దివ్యసత్ప్రసాదం, సమాధాన దివ్యసంస్కారం, రోగుల అభ్యంగనం ద్వారా మనం కూడా “ఆయన వస్త్రాన్ని తాకి,” దెబ్బతిన్నదాన్ని పునరుద్ధరించే కృపను పొందవచ్చు.
ఏ బాధా క్రీస్తు అందుకోలేనంత లోతైనది కాదనీ, ఏ వెలివేతా ఆయనకు అందనంత సుదీర్ఘమైనది కాదనీ, ఏ నష్టమూ ఆయన పునరుద్ధరించలేనంత అంతిమమైనది కాదనీ తెలిపే ఓదార్పునిచ్చే సత్యాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ గాయాలు కొత్తవైనా పాతవైనా, మీరు బిగ్గరగా మొరపెట్టగలిగినా లేదా మౌనంలో మెల్లగా ప్రార్థించగలిగినా, ఆయనను అందుకోవడానికి చేయి చాచండి. ఆయన ముందు మోకరిల్లండి. ప్రార్థన, దివ్యసంస్కారాలు, నమ్మకంతో కూడిన ఆత్మసమర్పణ ద్వారా విశ్వాసంతో ఆయన వస్త్రపు అంచును తాకండి. ఆయన మీ నుంచి ముఖం తిప్పుకోరు. ఆయన మీ బాధను చూస్తారు. మీరు ఆయనను అనుమతిస్తే, ఆయన ఆ బాధలోకి ప్రవేశించి, ధైర్యాన్నిచ్చే మాటలు పలికి, మిమ్మల్ని లేవనెత్తుతారు.
నా బాధను అర్థం చేసుకునే నా ప్రభువా, నీవు నీ ప్రజల బాధలను చూస్తావు; నీ హృదయం మాపై కనికరంతో చలిస్తుంది. నా జీవితంలో పరీక్షలు ఎదురైనప్పుడు, వాటిని వరాలుగా—నా ఉదాసీనతను విడిచిపెట్టి, హృదయపూర్వకంగా నీపై నమ్మకం ఉంచడానికి అవకాశాలుగా—చూడటానికి నాకు సహాయం చేయి. నీ కృప సరిపోని దేనినీ నేను భరించడానికి నీవు ఎన్నడూ అనుమతించవని నేను విశ్వసిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నేటి పునీతులు – కన్య, వేదసాక్షి అయిన పునీత మరియా గొరెట్టి
సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు



