తెలుగు

శిష్యత్వానికి చెల్లించవలసిన మూల్యం

నవంబరు 4, 2026

బిషప్పు పునీత చార్లెస్ బొర్రోమియో స్మరణ

నేటి పఠనాలు
సామాన్య కాలం ముప్పై ఒకటవ వారంలోని బుధవారపు పఠనాలు

చిత్రం అడోబీ ద్వారా

వీడియో

ఆంగ్లంలో వినండి

గొప్ప జనసమూహాలు యేసుతో కలిసి ప్రయాణిస్తున్నాయి. ఆయన వారివైపు తిరిగి ఇలా అన్నారు: “ఎవరైనా తమ తండ్రిని, తల్లిని, భార్యను, పిల్లలను, సోదరులను, సోదరీమణులను, చివరికి తమ ప్రాణాన్ని కూడా ద్వేషించకుండా నా దగ్గరకు వస్తే, వారు నా శిష్యులు కాలేరు. తమ సిలువను మోసుకొని నన్ను వెంబడించనివారు నా శిష్యులు కాలేరు.” లూకా 14:25–27

నేటి సువార్తలో, నిజమైన శిష్యత్వానికి అవసరమైన అంతరంగ వైఖరులను యేసు నిర్దేశిస్తున్నారు. ఈ షరతులను నెరవేర్చనివారు “నా శిష్యులు కాలేరు” అని ఆయన మూడుసార్లు చెబుతున్నారు. ఈ భాగం లూకా సువార్తలోని “ప్రయాణ వృత్తాంతం”లోనిది. దాదాపు పది అధ్యాయాలపాటు సాగే ఈ వృత్తాంతంలో, యేసు గలిలయ నుండి యెరూషలేముకు ప్రయాణిస్తూ బోధించిన సమూల మార్పును కోరే బోధలు, చూపిన అద్భుత సూచనలు ఉన్నాయి. ఈ ప్రయాణం కేవలం ఒక ప్రాంతం నుండి మరో ప్రాంతానికి సాగిన ప్రయాణమే కాదు; దీనికి లోతైన ప్రతీకాత్మక అర్థం కూడా ఉంది. క్రీస్తును అనుసరించే వారందరూ పిలువబడిన ఆత్మత్యాగం, త్యాగపూరిత ప్రేమ, అంతిమ మహిమల మార్గాన్ని ఇది సూచిస్తుంది.

మొదటి షరతు ప్రత్యేకంగా మనల్ని ఉలిక్కిపడేలా చేస్తుంది; సరిగ్గా అర్థం చేసుకోకపోతే అభ్యంతరకరంగా కూడా అనిపించవచ్చు: “ఎవరైనా తమ తండ్రిని, తల్లిని, భార్యను, పిల్లలను, సోదరులను, సోదరీమణులను, చివరికి తమ ప్రాణాన్ని కూడా ద్వేషించకుండా నా దగ్గరకు వస్తే, వారు నా శిష్యులు కాలేరు.” ఆనాటి యూదుల సంస్కృతిలో “ద్వేషించడం” అనేది ప్రాధాన్యతను సూచించేది కానీ, కుటుంబం పట్లగానీ తమ పట్లగానీ మనసులో శత్రుభావాన్ని పెంచుకోవడాన్ని కాదు. భూలోక సంబంధాలన్నిటికంటే, అత్యంత సన్నిహితమైన వాటికంటే కూడా, దేవునిపట్ల ప్రేమకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలని యేసు బోధిస్తున్నారు. ఎందుకంటే సాటిమనిషిపట్ల ప్రేమకు అదే ఏకైక మూలం.

మత్తయి సువార్తలోని సమాంతర భాగంలో ఇది మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది: “నాకంటే ఎక్కువగా తండ్రిని గాని తల్లిని గాని ప్రేమించేవారు నాకు యోగ్యులు కారు” (మత్తయి 10:37). మన ప్రేమలకు సరైన ప్రాధాన్యక్రమం ఉండాలని యేసు కోరుతున్నారు కానీ, వాటిని నాశనం చేయాలని కాదు. అన్నిటికంటే ముందుగా, అన్నిటికంటే ఎక్కువగా ఆయనను ప్రేమించాలి; ఆయనపట్ల గల ఆ ప్రధానమైన ప్రేమకు అనుగుణంగానే మిగిలిన సంబంధాలన్నిటినీ స్వీకరించాలి. ఈ బోధ కుటుంబం విలువను గానీ మన విలువను గానీ తగ్గించదు. వాటిని సరైన స్థానంలో ఉంచి, సహజమైన మమకారాన్ని ప్రకృత్యతీతమైన ప్రేమగా మారుస్తుంది. ఇది తక్కువగా ప్రేమించమనే పిలుపు కాదు; దేవుని నుండి ప్రవహించి తిరిగి ఆయనను చేరే మరింత గొప్పదైన, శుద్ధీకరించబడిన ప్రేమతో ప్రేమించమనే పిలుపు. అలా దేవుని ప్రేమను ఇతరులతో పంచుకుంటాము. అంతిమంగా నిజమైన ఐక్యతకు, సమాజమంతటి సంతోషానికి ఏకైక మూలం ఆ ప్రేమే.

తరువాత యేసు శిష్యత్వానికి రెండవ షరతును జోడిస్తున్నారు: “తమ సిలువను మోసుకొని నన్ను వెంబడించనివారు నా శిష్యులు కాలేరు.” సిలువను మోయడమంటే దేవుని చిత్తానికి నిష్ఠతో విధేయులై ఉండటంవల్ల ఎదురయ్యే బాధలను, త్యాగాలను, హింసలను స్వీకరించడం. యేసు కాలంలో, ఒక మనిషి తనకు మరణశిక్ష విధించే సాధనమైన సిలువను తానే మోసుకెళ్లడం అనే ఆలోచనే భయానకంగా ఉండేది. నేడు మన దేవాలయాల్లోనూ భక్తిజీవితంలోనూ క్రీస్తు సిలువ ఉన్నతస్థానంలో ఉంచబడి మహిమపరచబడుతోంది. అందువల్ల, దానిని మోయమనే పిలుపు మనకు వచ్చేవరకు అది మనకు అంత భయంకరంగా అనిపించదు. మనకు సిలువను మోయడమంటే పాపాన్ని త్యజించడానికి, ఎగతాళిని సహించడానికి, శత్రువులను క్షమించడానికి, కష్టాల్లో నిష్ఠతో నిలవడానికి ఒక పిలుపు. పునీత పౌలుతో కలిసి, “నేను క్రీస్తుతో సిలువ వేయబడ్డాను; ఇక జీవించేది నేను కాదు, నాలో జీవించేది క్రీస్తే” (గలతీయులకు 2:20) అని ప్రకటించమనే పిలుపు ఇది.

మూడవ షరతు ఏమిటంటే, క్రీస్తును అనుసరించాలని నిర్ణయించుకునే ముందే అందుకు చెల్లించవలసిన మూల్యాన్ని మనం లెక్కించుకోవాలి. ఈ విషయాన్ని వివరించడానికి యేసు రెండు ఉపమానాలు చెబుతున్నారు. మొదటిది, ఒక గోపురం కట్టాలని కోరుకునే వ్యక్తి గురించి. అయితే దానిని పూర్తిచేయడానికి తగిన వనరులు తన వద్ద ఉన్నాయో లేదో అతడు ముందుగా కూర్చొని లెక్కించుకోడు. పునాది వేసిన తరువాత పూర్తిచేయలేకపోతే, తాను పూర్తిచేయలేని పనిని మొదలుపెట్టినందుకు అతడు ఎగతాళికి గురవుతాడు. రెండవ ఉపమానంలో, ఒక రాజు యుద్ధానికి వెళ్లాలని యోచిస్తాడు. అయితే ముందుగా తన పదివేలమంది సైనికులు ఇరవైవేలమంది సైనికులున్న శత్రువును ఓడించగలరా అని ఆలోచిస్తాడు. అలా సాధ్యం కాకపోతే, యుద్ధం మొదలవకముందే తెలివిగా శాంతి షరతులను కోరతాడు. శిష్యత్వ మార్గానికి బాగా ఆలోచించి, ఉద్దేశపూర్వకంగా నిబద్ధులవ్వాల్సిన అవసరాన్ని ఈ రెండు ఉపమానాలూ నొక్కిచెబుతున్నాయి. క్రీస్తును అనుసరించడానికి భావోద్వేగం మీద ఆధారపడిన తొలి ఉత్సాహం మాత్రమే సరిపోదు; సహనం, పట్టుదల, సమస్తాన్నీ త్యాగం చేయడానికి సంసిద్ధత కూడా అవసరం.

నిజమైన శిష్యత్వం మనలో సమూల మార్పును కోరుతూ విధించే నిబంధనల గురించి నేడు ధ్యానించండి. క్రీస్తు శిష్యులుగా ఉండటమంటే జీవితం సులభమవుతుందని గానీ, కేవలం భావోద్వేగపరమైన అర్థంలో అందరూ మనల్ని ప్రేమిస్తారని గానీ కాదు. కృపకు, రక్షణకు, ఇతరులపట్ల ప్రేమకు ఏకైక మూలమైన క్రీస్తుపైనే మన చూపు ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉండాలని దాని అర్థం. ముఖ్యంగా క్రీస్తు తన సిలువను మోస్తున్నప్పుడు మీ చూపు ఆయనపైనే నిలిచి ఉందా? మీ జీవితంలో అదే సిలువను ఎత్తుకోవడానికి, కల్వరి వరకు మీలో తన సిలువను మోయడానికి యేసును అనుమతించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? భావాలను దాటి ముందుకు సాగుతూ, మనమందరం పిలువబడిన త్యాగపూరిత ప్రేమను దృఢనిశ్చయంతో ఎంచుకునే నిజమైన శిష్యత్వాన్ని అర్థం చేసుకొని స్వీకరించే కృప కోసం ప్రార్థించండి.

నిన్ను నీవు బలిగా అర్పించుకునే నా ప్రభువా, మా కొరకూ ఇతరుల కొరకూ నీతో కలిసి, నీలో మా ప్రాణాలను అర్పిస్తూ, యెరూషలేముకు నీ ప్రయాణంలో మేము పూర్తిగా పాలుపంచుకునేలా, అన్నిటికంటే మిన్నగా నిన్ను ప్రేమించమని నీ శిష్యులను పిలుస్తున్నావు. దయచేసి నాలో నివసించు. ఎంత మూల్యం చెల్లించవలసి వచ్చినా లెక్కచేయకుండా, స్వచ్ఛమైన, పవిత్రమైన త్యాగప్రేమ లోతుల్లోకి నీతో కలిసి ప్రయాణిస్తూ, నా సిలువను ఎత్తుకొని నిన్ను అనుసరించడానికి నాకు అవసరమైన కృపను అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

నేటి పునీతులు – పునీత చార్లెస్ బొర్రోమియో, బిషప్పు

మరిన్ని సువార్త ధ్యానాలు

దైవకారుణ్య ధ్యానాలు

పునీతులందరూ/పండుగలు

సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు

దివ్యబలిపూజ పఠనాల ఎంపికలు