4 พฤศจิกายน 2021
วันพฤหัสบดี สัปดาห์ที่สามสิบเอ็ด เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน
ระลึกถึงนักบุญชาร์ลส์ โบโรเมโอ พระสังฆราช
ฟังภาษาอังกฤษ
“ท่านคนใดที่มีแกะหนึ่งร้อยตัวและทำแกะตัวหนึ่งหายไป จะไม่ทิ้งแกะเก้าสิบเก้าตัวไว้ในถิ่นทุรกันดาร แล้วออกตามหาตัวที่หายไปจนกว่าจะพบหรือ เมื่อพบแล้ว เขาก็ยกมันขึ้นแบกบ่าด้วยความยินดียิ่ง และเมื่อกลับถึงบ้าน เขาก็เรียกมิตรสหายและเพื่อนบ้านมาพร้อมกัน แล้วกล่าวว่า ‘จงร่วมยินดีกับฉันเถิด เพราะฉันพบแกะตัวที่หายไปแล้ว’” ลูกา 15:4–6
นักบุญผู้ยิ่งใหญ่บางท่านชี้ให้เห็นว่า จำนวนหนึ่งร้อยหมายถึงความสมบูรณ์ หนึ่งร้อยหมายถึงความสมบูรณ์ของพระอาณาจักรของพระเจ้า ซึ่งไม่ได้หมายถึงเพียงบรรดานักบุญทั้งหมดในสวรรค์เท่านั้น แต่รวมถึงบรรดาทูตสวรรค์ด้วย แกะตัวเดียวที่หายไปหมายถึงมนุษยชาติทั้งมวล ขณะที่เรากำลังเดินทางผ่านชีวิตนี้ แน่นอนว่า พระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้เลี้ยงแกะ ผู้ทรงหันมาสนพระทัยมนุษยชาติที่ตกในบาป และทรงออกตามหาเราอย่างไม่ย่อท้อเพื่อแบกเรากลับบ้าน
ประการแรก จงสังเกตว่าผู้เลี้ยงแกะไม่ได้ออกตามหาแกะตัวเดียวที่หลงไปด้วยความโกรธ แต่ด้วยความห่วงใยและความรัก การเข้าใจเรื่องนี้เป็นสิ่งจำเป็น หากเราจะเข้าใจอย่างถูกต้องว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมองเราอย่างไรเมื่อเราหลงทาง เราต้องมองเห็นความห่วงใยอันลึกซึ้งของพระองค์ ความเพียรพยายามในการตามหา และความมุ่งมั่นอันไม่หวั่นไหวที่จะพบเราในสภาพที่เราหลงทาง นี่ไม่ใช่พระเจ้าผู้ทรงนิ่งเฉยอยู่กับการพิพากษาและความกริ้ว แต่เป็นพระเจ้าผู้เสด็จมาหาเรา ทรงรับธรรมชาติมนุษย์ที่ตกในบาปของเรา และทรงทนรับความทุกข์ทรมานทั้งปวง เพื่อจะทรงพบเราและพาเรากลับบ้าน
จงสังเกตด้วยว่า ในอุปมาเรื่องนี้ ผู้เลี้ยงแกะทรงยกแกะที่หายไปขึ้นพาดพระอังสาและทรงแบกมันกลับบ้าน บ่อยครั้งเราอาจตกหลุมพรางของความคิดที่ว่า เราต้องหาทางกลับไปหาพระเจ้าด้วยความพยายามของตนเอง แต่ความจริงคือ พระเจ้าทรงอยู่ที่นั่นเสมอ ทรงรอที่จะยกเราขึ้นและแบกเรากลับบ้าน หน้าที่ของเราคือมอบตนไว้ในพระหัตถ์อันเปี่ยมด้วยพระเมตตาของพระองค์ และหยุดวิ่งหนี เราทำเช่นนี้ได้ด้วยการหันไปหาพระองค์ และยอมให้พระองค์เสด็จมาหาเราและทรงดูแลเรา เมื่อเรามอบตนไว้ในพระหัตถ์อันอ่อนโยนของพระองค์แล้ว ความพยายามหลักก็เป็นส่วนขององค์พระผู้เป็นเจ้า
ท้ายที่สุด จงสังเกตว่า ความยินดีที่กล่าวถึงในอุปมาเรื่องนี้เป็นความยินดีของผู้เลี้ยงแกะ แน่นอนว่าเราจะยินดีด้วยที่ได้รับการยกขึ้นและแบกกลับบ้านสู่ความสมบูรณ์ของพระอาณาจักรของพระเจ้า แต่ความยินดีของเราเป็นการตอบสนองต่อความยินดีขององค์พระผู้เป็นเจ้า เราได้รับเชิญให้มีส่วนร่วมในความยินดีของพระองค์ พระหฤทัยของพระองค์ต่างหากที่เปี่ยมด้วยความขอบคุณ เมื่อเรายอมให้พระองค์ทรงแบกเรากลับบ้านอย่างอ่อนโยน พระองค์ตรัสว่า “จงร่วมยินดีกับฉันเถิด เพราะฉันพบแกะตัวที่หายไปแล้ว”
วันนี้ จงไตร่ตรองภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของผู้เลี้ยงแกะที่ดีนี้ ขณะที่ท่านรำพึงถึงอุปมาและภาพนี้ จงใส่ใจความคิด ความทรงจำ อารมณ์ และความกลัวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นภายในใจท่าน เราแต่ละคนแตกต่างกัน และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรารถนาอย่างลึกซึ้งที่จะเสด็จมาหาเราแต่ละคน ณ จุดที่เราเป็นอยู่ ท่ามกลางบาปของเรา การรำพึงถึงพระเมตตาสงสารของผู้เลี้ยงแกะที่ดีองค์นี้จะเปิดประตูให้องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับท่าน และทรงเชิญท่านเป็นการส่วนตัวให้มาหาพระองค์ โดยหันหลังให้กับหนทางต่าง ๆ ที่ท่านเองได้หลงไป อย่าวิ่งหนี จงมั่นใจต่อไปขณะที่พระองค์เสด็จมาหาท่าน จงฟังพระสุรเสียงของพระองค์และทูลตอบรับพระองค์ว่า “ยินดี” ขณะที่พระองค์ทรงยกท่านขึ้นเพื่อแบกท่านกลับบ้าน
ข้าแต่พระเยซูเจ้าผู้อ่อนโยนของข้าพเจ้า พระองค์ทรงเป็นผู้เลี้ยงแกะที่ดี พระองค์ทรงรักข้าพเจ้าและทรงตามหาข้าพเจ้าด้วยความเพียรพยายามและความซื่อสัตย์ ขอให้ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์มากพอที่จะหยุดวิ่งหนีพระองค์และหยุดหลบซ่อนจากพระสุรเสียงอันอ่อนโยนของพระองค์ โปรดเสด็จมาหาข้าพเจ้า ทรงยกข้าพเจ้าขึ้นพาดพระอังสา และทรงแบกข้าพเจ้ากลับบ้าน ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
นักบุญประจำวัน – นักบุญชาร์ลส์ โบโรเมโอ พระสังฆราช
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
ภาพประกอบด้านบน: โดย Myriams-Fotos จาก Pixabay
