11 กุมภาพันธ์ 2023
วันเสาร์ สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน
แม่พระประจักษ์ที่เมืองลูร์ด—ระลึกถึง (ไม่บังคับ)
ฟังภาษาอังกฤษ
“เราสงสารประชาชนเหล่านี้ เพราะเขาอยู่กับเรามาสามวันแล้ว และไม่มีอะไรกิน ถ้าเราส่งเขากลับบ้านทั้งที่ยังหิว เขาจะหมดแรงระหว่างทาง และบางคนก็มาจากที่ไกลมาก” มาระโก 8:2–3
พันธกิจหลักของพระเยซูเจ้าเป็นพันธกิจฝ่ายจิต พระองค์เสด็จมาเพื่อปลดปล่อยเราให้เป็นอิสระจากผลของบาป เพื่อเราจะได้เข้าสู่พระสิริรุ่งโรจน์แห่งสวรรค์ตลอดนิรันดร พระชนมชีพ การสิ้นพระชนม์ และการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์ได้ทำลายความตายเอง และเปิดหนทางให้ทุกคนที่หันมาหาพระองค์ได้รับความรอดพ้น แต่ความรักที่พระเยซูเจ้าทรงมีต่อประชาชนนั้นครบถ้วนสมบูรณ์จนพระองค์ทรงใส่พระทัยความต้องการฝ่ายกายของพวกเขาด้วย
ก่อนอื่น จงไตร่ตรองประโยคแรกในพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่กล่าวไว้ข้างต้นว่า “เราสงสารประชาชนเหล่านี้…” ความรักในฐานะพระเจ้าของพระเยซูเจ้าผสานอยู่กับความเป็นมนุษย์ของพระองค์ พระองค์ทรงรักมนุษย์ทั้งครบ ทั้งกายและวิญญาณ ในเรื่องราวจากพระวรสารตอนนี้ ประชาชนอยู่กับพระองค์มาสามวันแล้วและรู้สึกหิว แต่พวกเขาไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะจากไป พวกเขารู้สึกอัศจรรย์ใจในองค์พระผู้เป็นเจ้าจนไม่อยากจากไป พระเยซูเจ้าทรงชี้ให้เห็นว่าความหิวของพวกเขานั้นรุนแรง หากพระองค์ทรงส่งพวกเขากลับไป พระองค์ทรงเกรงว่าพวกเขาจะ “หมดแรงระหว่างทาง” ดังนั้น ข้อเท็จจริงเหล่านี้จึงเป็นเหตุให้พระองค์ทรงทำอัศจรรย์
บทเรียนหนึ่งที่เราเรียนรู้ได้จากเรื่องนี้คือการจัดลำดับความสำคัญในชีวิต บ่อยครั้งเราอาจมีแนวโน้มที่จะจัดลำดับความสำคัญกลับด้าน แน่นอนว่าการดูแลสิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิตเป็นเรื่องสำคัญ เราต้องการอาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม และสิ่งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน เราต้องดูแลครอบครัวและจัดหาสิ่งจำเป็นพื้นฐานให้แก่พวกเขา แต่บ่อยเกินไปที่เรายกสิ่งจำเป็นพื้นฐานเหล่านี้ในชีวิตให้สำคัญกว่าความต้องการฝ่ายจิตของเราที่จะรักและรับใช้พระคริสตเจ้า ราวกับว่าทั้งสองอย่างขัดแย้งกัน แต่ความจริงไม่ใช่เช่นนั้น
ในพระวรสารตอนนี้ ผู้คนที่อยู่กับพระเยซูเจ้าเลือกให้ความเชื่อมาเป็นอันดับแรก พวกเขาเลือกที่จะอยู่กับพระเยซูเจ้าต่อไป แม้จะไม่มีอาหารกินก็ตาม บางคนอาจจากไปก่อนหน้านั้นหนึ่งหรือสองวันแล้ว โดยตัดสินใจว่าความจำเป็นเรื่องอาหารต้องมาก่อน แต่ผู้ที่อาจทำเช่นนี้ก็พลาดของประทานอันน่าอัศจรรย์จากอัศจรรย์ครั้งนี้ ซึ่งทำให้ประชาชนทั้งหมดได้กินจนอิ่มหนำอย่างเต็มที่ แน่นอนว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราไม่ทรงต้องการให้เราขาดความรับผิดชอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเรามีหน้าที่ดูแลผู้อื่น แต่เรื่องนี้บอกเราว่า ความต้องการฝ่ายจิตที่จะได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพระวาจาของพระเจ้า ควรเป็นสิ่งที่เราใส่ใจมากที่สุดเสมอ เมื่อเราให้พระคริสตเจ้าเป็นอันดับแรก ความต้องการอื่นทั้งหมดก็จะได้รับการตอบสนองตามพระญาณเอื้ออาทรของพระองค์
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงลำดับความสำคัญในชีวิตของท่านเอง อะไรสำคัญกว่าสำหรับท่าน อาหารมื้ออร่อยมื้อถัดไป หรือชีวิตแห่งความเชื่อของท่าน แม้ทั้งสองอย่างนี้ไม่จำเป็นต้องขัดแย้งกัน แต่สิ่งสำคัญคือการให้ความรักที่ท่านมีต่อพระเจ้ามาเป็นอันดับแรกในชีวิตเสมอ จงไตร่ตรองถึงประชาชนจำนวนมากมายที่อยู่กับพระเยซูเจ้าในถิ่นทุรกันดารถึงสามวันโดยไม่มีอาหาร และลองมองตนเองว่าอยู่ท่ามกลางพวกเขา จงเลือกที่จะอยู่กับพระเยซูเจ้าเช่นเดียวกับที่พวกเขาเลือก เพื่อให้ความรักที่ท่านมีต่อพระเจ้ากลายเป็นจุดมุ่งหมายหลักในชีวิตของท่าน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงพระญาณเอื้ออาทร พระองค์ทรงทราบความต้องการทุกอย่างของข้าพเจ้า และทรงเอาพระทัยใส่ชีวิตของข้าพเจ้าในทุกด้าน โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์อย่างสิ้นเชิง จนข้าพเจ้าให้ความรักที่มีต่อพระองค์เป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกในชีวิตเสมอ ข้าพเจ้าเชื่ออย่างแท้จริงว่า หากข้าพเจ้าสามารถรักษาพระองค์และพระประสงค์ของพระองค์ไว้เป็นส่วนสำคัญที่สุดในชีวิต สิ่งจำเป็นอื่นทั้งหมดในชีวิตก็จะลงตัว พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
นักบุญประจำวัน – แม่พระประจักษ์ที่เมืองลูร์ด
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
ภาพประกอบด้านบน: การทวีขนมปัง โดย ฟรันซิสโก เด เอร์เรรา จากวิกิมีเดียคอมมอนส์
