Linggo, Agosto 19, 2018
Ikadalawampung Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon B
San Juan Eudes, Pari – Opsiyonal na Paggunita

Nagtalo-talo ang mga Hudyo at nagsabi, “Paano maibibigay ng taong ito ang kanyang laman upang kainin natin?” Sinabi sa kanila ni Hesus, “Amen, amen, sinasabi ko sa inyo, kung hindi ninyo kakainin ang laman ng Anak ng Tao at iinumin ang kanyang dugo, wala kayong buhay sa inyong sarili. Ang sinumang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay may buhay na walang hanggan, at ibabangon ko siya sa huling araw. Sapagkat ang aking laman ay tunay na pagkain, at ang aking dugo ay tunay na inumin. Ang sinumang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay nananatili sa akin, at ako naman ay nananatili sa kanya.” Juan 6:52-56
Hindi lamang ito isang makapangyarihang aral tungkol sa Kabanal-banalang Eukaristiya. Isa rin itong makapangyarihang aral tungkol sa kung paano natin haharapin ang pagtutol ng iba. Nakita ni Hesus na nagdulot ng malaking kaguluhan ang Kanyang aral tungkol sa Kanyang Katawan at Dugo. Kaya ano ang ginawa Niya? Umatras ba Siya at kumilos sa paraang “katanggap-tanggap sa lahat” para humupa ang tensiyon? Hinding-hindi. Sa halip, pinalalim at nilinaw Niya ang Kanyang dalisay at banal na aral tungkol sa Eukaristiya. “Amen, amen, sinasabi ko sa inyo, kung hindi ninyo kakainin ang laman ng Anak ng Tao at iinumin ang Kanyang dugo, wala kayong buhay sa inyong sarili.” Talagang nakakagulat!
Para sa ating nakaririnig nito ngayon, maaaring hindi na ito kasindak-sindak gaya noong panahong iyon. Mahalagang sikapin nating unawain ang kalagayan noon upang malinaw nating makita ang nangyayari. Inialay ni Hesus ang pinakadakilang kaloob na nakilala ng sangkatauhan. Inialay Niya ang Kanyang sarili sa paraang sakramental, sa anyo ng tinapay at alak. Sa pananampalataya lamang ito maaaring tanggapin. Kailangang kilalanin ng mga nakinig, sa kaibuturan ng kanilang puso, na totoo ang sinasabi sa kanila ni Hesus. Sa pananampalataya nila kailangang kilalanin ang katotohanang ito. Malamang na hindi lubos na naunawaan ng mga tumanggap nito ang ibig sabihin ni Hesus, ngunit naniwala pa rin sila. Binalewala naman ng mga walang pananampalataya ang Kanyang aral at itinuring Siyang baliw.
Sa ganitong kalagayan nagpatuloy si Hesus sa pagtuturo. Sa harap ng matinding pagtutol ng ilan at ng pagtanggap naman ng iba nang may pananampalataya, pinili Niyang palaguin ang pananampalataya ng mga nananalig at huwag pansinin ang mga pumupuna.
Gayon din ang nangyayari sa atin. Kapag nagsisimula nang mahayag ang umuusbong na pananampalataya sa ating puso, nakikita ito ni Hesus, inaalagaan Niya ito at tinutulungang lumago. Sa ating bahagi, dapat nating sikaping hayaang maalagaan din ang binhi ng pananampalatayang naitanim sa atin upang lalo itong tumibay.
Habang lumalago ang ating pananampalataya, pagkakalooban din tayo ng lakas at tibay ng paninindigang taglay ni Hesus, at magagawa nating hindi pansinin ang pangungutya at kahangalan ng mga nasa paligid natin. Hindi tayo magpapadala sa pamumulitika at pagmamanipula sa ating panahon. Sa halip, araw-araw nating palalalimin ang ating mga paninindigan at hahayaan nating magningning ang mga ito.
Pagnilayan ngayon kung paano mo hinaharap ang mahirap na kalagayang dulot ng paghamon sa iyong pananampalataya. Habang lalo mong isinasabuhay at hayagang minamahal ang iyong pananampalataya, lalo kang mamumukod-tangi at higit mong haharapin ang posibilidad na pag-usigin. Handa ka bang manatiling matatag kasama ng ating Panginoon sa harap ng lahat ng nagtatangkang pumigil sa pagningning ng kagandahan ng iyong pananampalataya?
Panginoon, tulungan Mo akong maging matatag at panatag sa pagtitiwala sa Iyo. Tulungan Mo akong marinig Ka at tumugon sa Iyong mga bulong ng katotohanan at pag-ibig. Sa harap ng pag-aalinlangan at kaguluhan, tulungan Mo akong ihatid ang Iyong mga salita ng bagong buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Santo ng Araw – San Juan Eudes



