Setyembre 30, 2021
Huwebes ng Ikadalawampu’t Anim na Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa Ngayon
San Jeronimo, Pari at Pantas ng Simbahan—Paggunita
Humirang si Jesus ng pitumpu’t dalawa pang alagad at sinugo Niya sila nang dala-dalawa upang mauna sa Kanya sa bawat bayan at pook na balak Niyang puntahan. Sinabi Niya sa kanila, “Sagana ang aanihin ngunit kakaunti ang mga manggagawa; kaya hilingin ninyo sa panginoon ng ani na magpadala ng mga manggagawa para sa kanyang aanihin. Humayo kayo; narito, isinusugo ko kayo na parang mga kordero sa gitna ng mga lobo.” Luke 10:1–3
Bakit isusugo ng ating Panginoon ang Kanyang mga alagad na parang mga kordero sa gitna ng mga lobo? Sa unang tingin, maaari itong ikabahala natin at magtulak sa ating magtanong kung isinusugo ba sila ng ating Panginoon sa isang kalagayang maaari silang mapahamak. Sa kanyang paliwanag tungkol dito, sinabi ni San Ambrosio na walang dahilan upang matakot ang mga alagad na ito, sapagkat si Hesus ang Mabuting Pastol na laging nag-iingat sa Kanyang mga tupa. Makatutulong na pagnilayan kung anong uri ng panganib ang haharapin ng mga alagad na ito sa misyong ito at sa lahat ng susunod nilang misyon, at ihambing ang panganib na iyon sa tanging uri ng panganib na dapat nating katakutan.
Ang mga “lobo” sa kalagayang ito ay lalo na ang ilan sa malulupit na pinunong panrelihiyon at sibil noong panahong iyon, gayundin ang mga tatanggi sa mga alagad at sa kanilang aral. Kung titingnan natin ang panganib sa mundong ito na hinarap ng ating Panginoon at ng Kanyang mga alagad, makikita nating iyon ay ang panganib ng pag-uusig. Ngunit iyon ba ay isang “panganib” na dapat katakutan? Malinaw na hindi, sapagkat hindi kailanman nangimi si Hesus sa harap nito. Sa Mga Gawa ng mga Apostol, makikita natin kung paanong dinanas din ng mga tagasunod ni Hesus ang gayong pag-uusig. Ngunit sa pananaw ng Diyos, ang tunay na “panganib” ay yaon lamang maaaring magdulot ng walang-hanggang kapinsalaan sa kaluluwa ng isang tao: ang kasalanan.
Ang kasalanan, at kasalanan lamang, ang maaaring magdulot ng tunay na kapinsalaan, hindi ang pag-uusig o maging ang kamatayan. Kaya nang isugo ni Hesus ang Kanyang mga alagad “na parang mga kordero sa gitna ng mga lobo,” lubos Niyang nalalaman ang pag-uusig na daranasin nila sa mundong ito. Ngunit pinalakas Niya ang kanilang loob at isinugo sila, sapagkat alam Niyang kahit humantong sila sa pagdurusa ng pag-uusig at kamatayan, ang kanilang pananampalataya at tapang sa gitna nito ay magkakamit para sa kanila ng merito sa buhay na walang hanggan at magiging kasangkapan ng biyaya para sa iba sa kanilang buhay-pananampalataya. Gaya ng karaniwang sinasabi noong unang panahon ng Simbahan, “Ang dugo ng mga martir ay binhi ng mga Kristiyano.” Dahil dito, nang isugo ni Hesus ang mga tupang ito sa gitna ng mga lobo, sinamahan din Niya ang kanilang mga kaluluwa bilang Mabuting Pastol, na iniingatan ang kanilang kabutihang-asal, pinalalakas sila sa kanilang pagpapatotoo sa pananampalataya, at inilalayo sila sa takot at sa kasalanan. Hindi Niya nais na katakutan nila ang kamatayan ng kanilang katawan o ang pagkasira ng kanilang reputasyon sa mundo—kundi ang kamatayan lamang ng kanilang mga kaluluwa na buong-lakas Niyang ipinagtatanggol bilang Mabuting Pastol.
Pagnilayan mo ngayon ang maluwalhating katotohanan na isinusugo ka rin ng ating Panginoon upang maging parang kordero sa gitna ng mga lobo. Ang pagtupad sa kalooban ng Diyos sa iyong buhay ay mangangailangan ng katatagan at tapang habang nagtitiwala kang iingatan ka ng ating Panginoon laban sa di-mabilang na mga tukso ng kasalanan. Sa iyong paghayo, huwag kang magtaka kung makaranas ka ng kalupitan mula sa ibang tao sa mundo, paghatol, at maging pag-uusig sa iba’t ibang anyo. Kapag nangyari iyon, tumugon ka nang may kabutihang-asal. Panatilihing buhay sa iyong buhay ang pananampalataya, pag-asa, at pag-ibig, at huwag matakot sa mga makapipinsala sa iyo sa mga paraang hindi naman pangwalang-hanggan. Sa halip, manatili kang matatag sa iyong misyong magmahal at ibahagi ang awa at katotohanan ng Diyos sa ating mundo, anuman ang maging kapalit nito. Ang paggawa nito ay magdadala ng di-mabilang na mga pagpapala ng biyaya sa iyong kalooban at magbibigay-daan sa Diyos na gamitin ka bilang kasangkapan ng Kanyang biyaya sa mga paraang higit pa sa kaya mong isipin.
Aking Panginoong matapang, hinarap Mo ang kabagsikan at kalupitan sa mundong ito na sa huli ay nagbigay-daan upang magpatotoo Ka sa Iyong banal na pag-ibig sa pamamagitan ng malayang pag-aalay ng Iyong buhay. Isugo Mo po ako sa Iyong misyon at palakasin sa pamamagitan ng bawat banal na birtud upang hindi ako matakot sa anumang uri ng pag-uusig, kundi manatiling matatag sa aking pagmamahal sa Iyo, na dinaraig ang lahat ng takot sa pamamagitan ng kaloob ng pananampalataya. Sa Iyo ang aking buhay, mahal kong Panginoon. Gawin Mo sa akin ang anumang Iyong naisin. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Nobena kay Santa Teresita, ang Munting Bulaklak
Setyembre 22-30
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Santo ng Araw – San Jeronimo, Pari at Pantas ng Simbahan—Paggunita
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
_-_James_Tissot_-_overall.jpg){kind=link}