Hunyo 16, 2022
Huwebes ng Ikalabing-isang Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
“Ganito kayo manalangin: Ama namin, sumasalangit Ka…” Matthew 6:9
Ang sumusunod ay isang sipi mula sa aklat na My Catholic Worship!, Kabanata Labing-isa, tungkol sa Panalangin ng Panginoon:
Ang Panalangin ng Panginoon ay tunay na buod ng buong Ebanghelyo. Tinatawag itong “Panalangin ng Panginoon” sapagkat si Jesus mismo ang nagbigay nito sa atin upang turuan tayong manalangin. Sa panalanging ito, makikita natin ang pitong kahilingan sa Diyos. Sa pitong kahilingang ito, matatagpuan natin ang bawat hangarin ng tao at bawat pagpapahayag ng pananampalataya na nasa Banal na Kasulatan. Lahat ng kailangan nating malaman tungkol sa buhay at panalangin ay nakapaloob sa kahanga-hangang panalanging ito.
Si Jesus mismo ang nagbigay sa atin ng panalanging ito bilang huwaran ng lahat ng panalangin. Mabuting regular nating ulitin nang malakas ang mga salita ng Panalangin ng Panginoon. Ginagawa rin ito sa iba’t ibang sakramento at sa liturhikong pagsamba. Gayunman, hindi sapat ang pagbigkas lamang ng panalanging ito. Ang layunin ay isapuso ang bawat aspeto nito upang maging huwaran ito ng ating personal na pagsusumamo sa Diyos at ng pagpapaubaya ng ating buong buhay sa Kanya.
Ang Pundasyon ng Panalangin
Ang Panalangin ng Panginoon ay hindi nagsisimula sa isang kahilingan; sa halip, nagsisimula ito sa pagkilala natin sa ating pagkakakilanlan bilang mga anak ng Ama. Isa itong mahalagang pundasyon upang maidasal nang wasto ang Panalangin ng Panginoon. Inihahayag din nito ang saligang saloobing dapat nating taglayin sa lahat ng panalangin at sa buong buhay Kristiyano. Ang pambungad na pananalita bago ang pitong kahilingan ay ito: “Ama namin, sumasalangit Ka.” Tingnan natin kung ano ang nakapaloob sa pambungad na pananalitang ito ng Panalangin ng Panginoon.
Lakas ng Loob Bilang mga Anak: Sa Misa, inaanyayahan ng pari ang sambayanan na dasalin ang Panalangin ng Panginoon sa pagsasabing, “Sa utos ng Tagapagligtas at hinubog ng banal na aral, nangangahas tayong sabihin…” Ang “pangangahas” nating ito ay nagmumula sa saligang pagkaunawa na ang Diyos ang ating Ama. Dapat makita ng bawat Kristiyano ang Ama bilang sarili niyang Ama. Dapat nating makita ang ating sarili bilang mga anak ng Diyos at lumapit sa Kanya nang may pagtitiwala ng isang anak. Ang anak na may mapagmahal na magulang ay hindi natatakot sa magulang na iyon. Sa halip, lubos na nagtitiwala ang mga anak na mahal sila ng kanilang mga magulang anuman ang mangyari. Kahit kapag nagkakasala sila, alam ng mga anak na minamahal pa rin sila. Ito ang dapat maging saligang panimulang punto natin sa lahat ng panalangin. Dapat tayong magsimula sa pagkaunawa na mahal tayo ng Diyos anuman ang mangyari. Sa ganitong pagkaunawa sa Diyos, magkakaroon tayo ng buong pagtitiwalang kailangan natin upang tumawag sa Kanya.
Abba: Ang pagtawag sa Diyos na “Ama” o, higit na tiyak, “Abba” ay nangangahulugang tumatawag tayo sa Diyos sa pinakapersonal at pinakamatalik na paraan. Ang “Abba” ay isang magiliw na tawag sa Ama. Ipinakikita nito na ang Diyos ay hindi lamang ang Makapangyarihan sa lahat o ang may buong kapangyarihan. Higit pa rito ang Diyos. Ang Diyos ang aking mapagmahal na Ama at ako ang pinakamamahal na anak ng Ama.
Ama “Namin”: Ang pagtawag sa Diyos na Ama “namin” ay nagpapahayag ng isang ganap na bagong ugnayan bunga ng Bagong Tipan na pinagtibay sa dugo ni Cristo Jesus. Sa bagong ugnayang ito, tayo ngayon ang bayan ng Diyos at Siya ang ating Diyos. Isa itong pagpapalitan ng mga persona at, samakatuwid, lubhang personal. Ang bagong ugnayang ito ay walang iba kundi isang kaloob ng Diyos na wala tayong karapatang angkinin. Wala tayong karapatang tawagin ang Diyos na ating Ama. Isa itong biyaya at kaloob.
Inihahayag din ng biyayang ito ang ating malalim na pakikiisa kay Jesus bilang Anak ng Diyos. Matatawag lamang natin ang Diyos na “Ama” kung tayo ay kaisa ni Jesus. Ang Kanyang pagkatao ang nagbubuklod sa atin sa Kanya, at ngayon ay may malalim na ugnayan tayo sa Kanya.
Ang pagtawag natin sa Diyos na “ating” Ama ay nagpapahayag din ng ating pagkakaisa sa isa’t isa. Ang lahat ng tumatawag sa Diyos na kanilang Ama sa ganitong matalik na paraan ay magkakapatid kay Kristo. Kaya naman, hindi lamang tayo malalim na nagkakaugnay; nagagawa rin nating sama-samang sumamba sa Diyos. Sa ganitong kalagayan, tinatalikuran ang indibidwalismo kapalit ng pagkakaisang magkakapatid. Ang pagiging mga kasapi natin ng iisang pamilyang ito ng Diyos ay isang maluwalhating kaloob Niya.
Ama namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo. Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw. At patawarin Mo kami sa aming mga sala, para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. At huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, at iadya Mo kami sa lahat ng masama. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pambansang Pagpapanibagong Eukaristiko
Magsisimula sa Hunyo 19, 2022—Dakilang Kapistahan ng Corpus Christi
Nobena sa Mahal na Puso ni Hesus
Mga petsa ng nobena: Hunyo 15-23, 2022
Hunyo 24, 2022: Dakilang Kapistahan ng Mahal na Puso ni Hesus
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Ang Ama Namin ni James Tissot, mula sa Wikipedia
