Pebrero 7, 2023
Martes ng Ikalimang Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Nang magtipon sa paligid ni Hesus ang mga Pariseo at ilang eskribang nagmula sa Jerusalem, napansin nilang ang ilan sa Kanyang mga alagad ay kumakain nang marumi, ibig sabihin, hindi nahugasan, ang mga kamay. Mark 7:6–8
Tila malinaw na ang biglang pagkabantog ni Hesus ay nagbunsod ng selos at inggit sa mga pinunong ito ng relihiyon, at nais nilang makahanap ng maipipintas sa Kanya. Dahil dito, masusi nilang pinagmasdan si Hesus at ang Kanyang mga alagad, at napansin nilang hindi sinusunod ng mga alagad ni Hesus ang mga tradisyon ng mga ninuno. Kaya sinimulan nilang tanungin si Hesus tungkol dito. Matindi ang naging pagsaway ni Hesus sa kanila. Sinipi Niya ang propetang si Isaias na nagsabi, “Pinararangalan Ako ng bayang ito sa kanilang mga labi, ngunit malayo sa Akin ang kanilang mga puso; walang kabuluhan ang pagsamba nila sa Akin, sapagkat itinuturo nila bilang mga doktrina ang mga utos ng tao.”
Matindi ang pagsaway ni Hesus sa kanila sapagkat kulang sa tunay na pagsamba ang kanilang mga puso. Hindi naman masama sa ganang sarili ang iba’t ibang tradisyon ng mga ninuno, gaya ng masusing paghuhugas ng mga kamay ayon sa ritwal bago kumain. Ngunit walang laman ang mga tradisyong ito kung hindi nagmumula sa malalim na pananampalataya at pagmamahal sa Diyos. Ang panlabas na pagsunod sa mga tradisyon ng tao ay hindi tunay na pagsamba sa Diyos, at iyon ang nais ni Hesus para sa kanila. Nais Niyang mag-alab ang kanilang mga puso sa pagmamahal sa Diyos at sa tunay na pagsamba sa Kanya.
Ang hinihingi ng ating Panginoon sa bawat isa sa atin ay pagsamba. Dalisay, taos-puso, at tapat na pagsamba. Nais Niyang mahalin natin ang Diyos nang may malalim na debosyong nagmumula sa kalooban. Nais Niyang manalangin tayo, makinig sa Kanya, at maglingkod sa Kanyang banal na kalooban nang buong lakas ng ating kaluluwa. At posible lamang ito kung tunay tayong sumasamba.
Bilang mga Katoliko, ang ating buhay ng panalangin at pagsamba ay nakaugat sa banal na Liturhiya. Nakapaloob sa Liturhiya ang maraming tradisyon at gawain na nagpapahayag ng ating pananampalataya at nagsisilbing daluyan ng biyaya ng Diyos. At bagaman lubhang naiiba ang Liturhiya mismo sa simpleng “tradisyon ng mga ninuno” na pinupuna ni Hesus, makabubuting ipaalala sa ating sarili na ang maraming pagdiriwang na liturhikal ng ating Simbahan ay dapat humantong mula sa mga panlabas na kilos tungo sa pagsambang nagmumula sa kalooban. Walang saysay ang basta paggawa lamang ng mga kilos. Dapat nating hayaang kumilos ang Diyos sa atin at sa ating kalooban habang nakikibahagi tayo sa panlabas na pagdiriwang ng mga Sakramento.
Pagnilayan ngayon ang nag-aalab na pagnanais sa puso ng ating Panginoon na akayin ka tungo sa pagsamba. Pagnilayan kung gaano mo hinahayaang maakay ka sa pagsambang ito sa tuwing dumadalo ka sa banal na Misa. Sikaping ang iyong pakikibahagi ay hindi lamang panlabas kundi, una sa lahat, nagmumula sa kalooban. Sa paggawa nito, matutulungan kang matiyak na ang pagsaway ng ating Panginoon sa mga eskriba at Pariseo ay hindi rin tumama sa iyo.
Aking banal na Panginoon, Ikaw at Ikaw lamang ang karapat-dapat sa lahat ng pagsamba, pag-aadorasyon, at papuri. Ikaw at Ikaw lamang ang nararapat tumanggap ng pagsambang iniaalay ko sa Iyo mula sa kaibuturan ng aking puso. Tulungan Mo ako at ang Iyong buong Simbahan na laging isapuso ang aming mga panlabas na gawain ng pagsamba upang maibigay sa Iyo ang kaluwalhatiang nararapat sa Iyong banal na pangalan. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
