Isang Gawa ng Pinakadakilang Pag-ibig sa Kapwa

Enero 12, 2024
Biyernes ng Unang Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito

Dumating sila na may dalang isang paralitiko na binubuhat ng apat na lalaki. Dahil hindi sila makalapit kay Jesus sa dami ng tao, binuksan nila ang bubong sa tapat Niya. Nang makagawa na sila ng butas, ibinaba nila ang higaang kinararatayan ng paralitiko. Mark 2:3–4

Ang paralitikong ito ay sagisag ng ilang tao sa ating buhay na tila hindi kayang lumapit sa ating Panginoon sa sarili nilang pagsisikap. Malinaw na nais ng paralitiko na gumaling, ngunit hindi niya kayang lumapit sa ating Panginoon sa sarili niyang pagsisikap. Kaya binuhat siya ng kanyang mga kaibigan patungo kay Jesus, binuksan ang bubong (dahil napakaraming tao), at ibinaba siya sa harap ni Jesus.

Ang pagkaparalisa ng lalaking ito ay sagisag ng isang uri ng kasalanan. Ito ay kasalanang ninanais ng isang tao na mapatawad, ngunit hindi niya kayang lumapit sa ating Panginoon sa sarili niyang pagsisikap. Halimbawa, ang matinding pagkagumon ay maaaring lubhang mangibabaw sa buhay ng isang tao anupat hindi niya ito kayang madaig sa sarili niyang pagsisikap. Kailangan niya ang tulong ng iba upang magawa man lamang niyang lumapit sa ating Panginoon at humingi ng tulong.

Dapat nating makita ang ating sarili bilang mga kaibigan ng paralitikong ito. Napakadalas na kapag nakakakita tayo ng isang taong nakagapos sa buhay ng kasalanan, hinuhusgahan na lamang natin siya at tinatalikuran. Ngunit isa sa mga pinakadakilang gawa ng pag-ibig sa kapwa na maihahandog natin sa iba ay ang tulungan silang magkaroon ng mga kinakailangan upang madaig ang kanilang kasalanan. Magagawa natin ito sa pamamagitan ng ating payo, di-natitinag na malasakit, pakikinig, at anumang pagpapakita ng katapatan sa taong iyon sa panahon ng kanyang pangangailangan at kawalang-pag-asa.

Paano mo pinakikitunguhan ang mga taong nakagapos sa paulit-ulit na paggawa ng hayag na kasalanan? Inirapan mo ba sila at tinatalikuran? O matatag kang nagpapasiyang manatili sa kanilang tabi upang bigyan sila ng pag-asa at alalayan kapag kaunti na lamang o wala na silang pag-asang madaig ang kanilang kasalanan? Isa sa mga pinakadakilang kaloob na maibibigay mo sa iba ay ang kaloob ng pag-asa sa pamamagitan ng pananatili sa kanilang tabi upang tulungan silang ganap na bumaling sa ating Panginoon.

Pagnilayan mo ngayon ang isang taong kilala mo na tila hindi lamang nakagapos sa paulit-ulit na pagkakasala kundi nawalan na rin ng pag-asang madaig ang kasalanang iyon. Sa panalangin, ipaubaya mo ang iyong sarili sa ating Panginoon at italaga ang iyong sarili sa gawa ng pag-ibig sa kapwa: gawin ang lahat ng iyong makakaya upang tulungan siyang ganap na bumaling sa ating banal na Panginoon.

Aking pinakamamahal na Jesus, puspusin Mo ang aking puso ng pag-ibig sa kapwa para sa mga higit na nangangailangan sa Iyo ngunit tila hindi kayang madaig ang kasalanan sa kanilang buhay na humahadlang sa kanilang paglapit sa Iyo. Nawa ang aking di-natitinag na paninindigang umalalay sa kanila ay maging isang gawa ng pag-ibig sa kapwa na magbibigay sa kanila ng pag-asang kailangan nila upang ipaubaya ang kanilang buhay sa Iyo. Gamitin Mo ako, mahal na Panginoon. Nasa Iyong mga kamay ang aking buhay. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Tampok na aklat: