Marso 17, 2024
Ikalimang Linggo ng Kuwaresma, Taon B
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Paalala: Kapag isinasagawa ang mga Eskrutinyo sa Misa, maaaring gamitin ang pagninilay at mga pagbasa para sa Taon A sa halip na ito.
“Ngayon ay nababagabag ako. Ngunit ano ang sasabihin ko? ‘Ama, iligtas mo ako sa oras na ito’? Ngunit ito mismo ang dahilan kung bakit ako dumating sa oras na ito. Ama, luwalhatiin mo ang iyong pangalan.” Pagkatapos ay may tinig na nagmula sa langit, “Niluwalhati ko na ito at muli ko itong luluwalhatiin.” John 12:27–28
Ang kaluluwang pantao ng ating Panginoon ay “nabagabag.” Sinasabi sa ibang salin na ang Kanyang kaluluwa ay dumaranas ng matinding paghihirap. Matapos ipahayag ang Kanyang panloob na pagdurusa, tinukoy ni Jesus ang tuksong nararanasan ng tao dahil sa ganitong pagdurusa: ang tumakas sa Kanyang “oras.” Siyempre, tinatanggihan ni Jesus ang tuksong ito upang turuan tayo ng isang aral mula sa Kanyang karanasan bilang tao.
Bilang Diyos, taglay ni Jesus ang ganap na lakas at lagi Siyang nanatiling tapat sa misyong tinanggap Niya mula sa Ama. Ngunit bilang tao, hinayaan ni Jesus ang Kanyang sarili na makaranas ng tukso at pagdurusa ng tao sa maraming kadahilanan. Isa sa mga ito ay upang makaugnay Siya sa atin sa lahat ng paraan. Kabilang dito ang kakayahang makaugnay sa panloob na pagdurusa ng tao. Sa paggawa nito, ginawa ring posible ni Jesus na matularan natin Siya at makibahagi sa lakas at katatagang taglay Niya habang ganap Niyang tinutupad ang kalooban ng Ama. Hinayaan ni Jesus ang Kanyang sarili na danasin ang matinding paghihirap na dulot ng pagdurusang alam Niyang darating, sapagkat haharap din tayo sa katulad na mga tukso sa ating buhay.
Ano ang nagdudulot sa iyo ng takot at pagkabalisa kapag iniisip mo ang hinaharap? Kung may agad na pumapasok sa iyong isip, sikapin mong tingnan iyon sa liwanag ng sariling karanasan ni Jesus na inilahad sa itaas. Ang unang ginagawa ni Jesus ay kilalanin ang tuksong magpadala sa takot. Ginagawa Niya ito sa pamamagitan ng pagkilala sa panloob na pagdurusang Kanyang nararanasan at pagkatapos ay pagtingin sa sanhi nito: ang Kanyang nalalapit na “oras.” Ang “oras” ni Jesus sa Ebanghelyo ni Juan ay tumutukoy sa Kanyang pagpapako sa krus at kamatayan. Ito ang dahilan kung bakit Siya naparito sa atin. Naparito Siya upang pagdusahan ang mga bunga ng ating mga kasalanan at puksain ang kamatayan mismo. Ngunit ang misyong ito ang naging sanhi ng tunay na pagdurusa Niya bilang tao at nagdala rin ng tuksong magpadala sa takot. Gayunman, ganap Niyang napagtagumpayan ang takot na ito.
Habang tinitingnan mo ang anumang tumutukso sa iyong magpadala sa takot at pagkabalisa, tanungin mo muna ang iyong sarili kung kalooban ba ng Diyos na gawin mo ang bagay na iyon. Kung natatakot tayo sa isang bagay na hindi naman kalooban ng Ama, dapat natin itong tanggihan. Ngunit kadalasan, kabilang sa plano ng Diyos para sa ating buhay ang pagkilos nang may tapang sa harap ng isang nalalapit na krus at pagdurusa. Likas lamang ang makaramdam ng takot, ngunit hindi mauuwi sa pagkabalisa ang takot kung tutularan natin ang ating Panginoon at pipiliin ang kalooban ng Diyos anuman ang kapalit nito.
Niyakap din ni Jesus ang Kanyang Krus sa pamamagitan ng pagtingin dito sa liwanag ng kaluwalhatian. Naunawaan Niya na ang Kanyang pagdurusa at kamatayan ay magbibigay-luwalhati sa Ama sa Langit. Kaya hinayaan Niyang makita ang Krus bilang pagluwalhati sa Ama. Ganito rin ang dapat mangyari sa ating buhay. Anuman ang harapin natin sa buhay, anuman ang krus na ibinigay sa atin, kung kalooban ng Diyos na yakapin natin ito, dapat natin itong tingnan hindi lamang bilang isang pagdurusang kailangan nating tiisin kundi, higit sa lahat, bilang isang gawaing magbibigay-luwalhati sa Diyos sa ating buhay. Ang mas tapat na pananaw na ito ay magdudulot ng pag-asa, kagalakan, at lakas na magpapalaya sa atin mula sa pagkabalisang dulot ng takot.
Pagnilayan mo ngayon ang mga paraan kung paano ka tinatawag ng Diyos tungo sa krus. Habang ginagawa mo ito, huwag mong hayaang hadlangan ka ng takot. Sa halip, tingnan mo ang bawat nalalapit na pagdurusa bilang pagkakataong luwalhatiin ang Diyos sa iyong buhay. Tingnan mo ang iyong mga krus nang may pasasalamat at kagalakan, at hayaang bigyan ka ng bagong pananaw na ito ng lakas na kailangan mo upang matupad ang misyong ibinigay sa iyo ng Ama sa Langit.
Amang pinakamaluwalhati, ganap ang Iyong kalooban. Tinawag Mo ang Iyong Anak upang magdusa sa Krus. Sa pamamagitan ng gawang iyon ng ganap na pag-ibig, ang pagdurusang tiniis ng Iyong Anak ay nagbigay sa Iyo ng ganap na kaluwalhatian. Panginoong Hesus, ipagkaloob Mo sa akin ang Iyong tapang habang hinaharap ko ang sarili kong mga pagdurusa sa buhay, at tulungan Mo akong tularan ang Iyong ganap na pagsunod sa kalooban ng Ama sa lahat ng bagay upang ako rin ay makapagbigay sa Kanya ng kaluwalhatian. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pagninilay para sa Ikalimang Linggo ng Kuwaresma:
40 Araw sa Ilang
Nobena kay San Jose. Dinadasal mula Marso 10–18.
Mga Sanggunian para sa Kuwaresma
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagninilay sa Banal na Kasulatan para sa Kuwaresma
Santo ng Araw – San Patricio, Obispo—Opsiyonal na Paggunita
Hindi ipinagdiriwang bilang liturhikong paggunita ngayong taon sapagkat tumapat ito sa Linggo
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
