Nobyembre 21, 2024
Paggunita sa Pagdadala sa Mahal na Birheng Maria sa Templo
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Mga Pagbasa para sa Huwebes ng Ikatatlumpu’t Tatlong Linggo sa Karaniwang Panahon
David Roberts, Nasa pampublikong dominyo, sa pamamagitan ng Wikimedia Commons
Video
“Sapagkat darating sa iyo ang mga araw na magtatayo ang iyong mga kaaway ng bakod na tulos laban sa iyo; paliligiran ka nila at kukubkubin sa lahat ng panig. Ibabagsak ka nila sa lupa, pati ang iyong mga anak na nasa loob mo, at wala silang iiwang batong nakapatong sa kapwa bato sa loob mo, sapagkat hindi mo nakilala ang panahon ng pagdalaw sa iyo.” Luke 19:43–44
Sinabi ni Jesus ang mga salitang ito habang pinagmamasdan Niya ang Jerusalem mula sa malayo, habang naghahanda Siyang pumasok sa banal na lungsod na iyon sa huling pagkakataon bilang paghahanda sa Kanyang pagpapakasakit at kamatayan. Habang sinasabi Niya ang mga ito, isinasalaysay ng Ebanghelyo na tinangisan ni Jesus ang lungsod. Siyempre, ang Kanyang mga luha ay hindi pangunahin dahil sa nalalapit na pisikal na pagkawasak ng Templo at pagsalakay ng mga hukbong Romano. Higit sa lahat, mga luha iyon dahil sa kawalan ng pananampalataya ng napakarami—ang tunay na pagkawasak na Kanyang ipinagdadalamhati.
Gaya ng nabanggit sa itaas, talagang kinubkob ang lungsod ng Jerusalem ng pinunong militar na si Tito noong taong 70 A.D. Kumilos si Tito sa ilalim ng kapangyarihan ng kanyang ama, ang emperador, at winasak hindi lamang ang Templo kundi pati ang malaking bahagi ng lungsod mismo, at nilipol din ang mga Judiong naninirahan doon.
Habang papalapit si Jesus sa lungsod ng Jerusalem upang pumasok sa Templo sa huling pagkakataon at ialay ang Kanyang buhay bilang ganap at pangwakas na Korderong Handog para sa kaligtasan ng sanlibutan, alam Niyang marami sa banal na lungsod na ito ang hindi tatanggap sa Kanyang haing nagliligtas. Alam Niyang marami sa lungsod na iyon ang magiging mga kasangkapan ng Kanyang nalalapit na kamatayan at hindi magsisisi sa pagpatay sa Tagapagligtas ng Sanlibutan. At bagaman madaling hindi mapansin ang puntong ito, dapat bigyang-diin na ang naging tugon ni Jesus ay hindi takot, hindi galit, at hindi pagkasuklam. Sa halip, ang Kanyang naging tugon ay banal na pagdadalamhati. Tinangisan Niya ang lungsod at ang mga naninirahan dito sa kabila ng malapit nang gawin sa Kanya ng marami sa kanila.
Kapag dumaranas ka ng kawalang-katarungan, paano ka tumutugon? Nagbubunton ka ba ng galit? Humahatol? Ipinagtatanggol ang iyong sarili? O tinutularan mo ang ating Panginoon at hinahayaang mapuspos ng banal na pagdadalamhati ang iyong kaluluwa? Ang banal na pagdadalamhati ay isang gawa ng pag-ibig at siyang nararapat na tugong Kristiyano sa pag-uusig at kawalang-katarungan. Gayunman, napakadalas na ang tugon natin ay hindi banal na pagdadalamhati kundi galit. Ang suliranin dito ay walang mabuting naidudulot ang pagtugon nang may di-banal na galit. Hindi ito nakatutulong sa atin na tularan si Jesus, at hindi rin ito nakatutulong sa mga taong kinagagalitan natin. Bagaman ang damdamin ng galit ay magagamit kung minsan para sa kabutihan, nagiging kasalanan ito kapag makasarili at isang reaksiyon sa kawalang-katarungang ginawa sa atin. Sa halip na pairalin ang di-banal na galit na ito, sikaping linangin ang banal na pagdadalamhati bilang pagtulad kay Jesus. Ang birtud na ito ay hindi lamang tutulong sa iyong kaluluwa na lumago sa pagmamahal sa mga nakasakit sa iyo; tutulong din ito sa kanila na makita nang mas malinaw ang kanilang nagawa upang makapagsisi sila.
Pagnilayan mo ngayon ang sarili mong paraan ng pagharap sa kasamaang nararanasan mo sa iyong buhay. Suriing mabuti ang iyong tugon, kapwa sa iyong kalooban at sa iyong panlabas na pagkilos. Nagdadalamhati ka ba nang may pag-ibig dahil sa mga kasalanang nasasaksihan mo at nararanasan? Ipinagdadalamhati mo ba, nang may banal na pagdadalamhati, ang sarili mong mga kasalanan at ang mga kasalanan ng iba? Sikapin mong linangin sa iyong kalooban ang ganitong uri ng pag-ibig, at matutuklasan mong maaari itong maging udyok upang makatulong kang mabago ang mga kasalanang ginagawa mo at ang mga kasalanan ng iba na iyong tinitiis.
Aking Panginoong nagdadalamhati, tiniis Mo ang mga kasalanan ng marami. Pinakitunguhan Ka nang may kalupitan at kawalang-katarungan. Sa lahat ng kasalanang ito, pati na sa mga nakita Mo nang maaga, tumugon Ka nang may pag-ibig na puspos ng banal na pagdadalamhati. At ang pagdadalamhating iyon ang umakay sa Iyo tungo sa tunay na habag at malasakit para sa lahat. Ipagkaloob Mo po sa akin ang biyayang tularan ang pag-ibig Mong ito upang ako rin ay makabahagi sa kabanalan ng Iyong pusong nagdadalamhati. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Nobena kay Kristong Hari
Karaniwang Idinaraos sa Siyam na Araw Bago ang Dakilang Kapistahan ni Kristong Hari
Nobenang dinarasal araw-araw mula Nobyembre 15–23, 2024
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Santo ng Araw – Pagdadala sa Mahal na Birheng Maria sa Templo—Paggunita
Mga Pagpipiliang Pagbasa sa Misa
