Tinuod nga Pagkamatarong

Oktubre 23, 2022
Ikakatloan nga Domingo sa Ordinaryong Panahon, Tuig C
Mga Pagbasa alang sa Karong Adlawa

Paminaw sa Iningles

Gisulti ni Jesus kini nga sambingay ngadto sa mga nagtuo nga sila matarong ug nagtamay sa tanang uban. Luke 18:9

Kini nga teksto sa Kasulatan mao ang pasiuna sa Sambingay sa Pariseo ug sa Maniningil og Buhis. Kini nga sambingay nagpakita sa dakong kalainan tali sa duha ka kinaiya. Una, ang kinaiya sa Pariseo nagpakita nga dako kaayo ang iyang pagdayeg sa iyang kaugalingon, taas kaayo ang iyang pagtan-aw sa iyang dungog atubangan sa mga tawo, ug wala siya makaila sa iyang kaugalingong sala. Ikaduha, ang kinaiya sa maniningil og buhis nagpakita nga lawom ang iyang pag-ila sa iyang kaugalingong sala, nagbasol siya niini, ug nasayod nga nagkinahanglan siya sa kalooy sa Diyos. Ang sangpotanan niining duha ka managlahi kaayong kinaiya mao nga ang maniningil og buhis mipauli nga gipakamatarong, samtang ang Pariseo wala.

Unsa may gipasabot sa pagpakamatarong? Nagpasabot kini nga ang maniningil og buhis adunay hinlo nga konsensiya ug nagbarog diha sa kamatuoran. Nasayod siya nga nagkinahanglan siya og kalooy, nangamuyo siya niini, ug nakadawat niini. Wala siya mamakak sa iyang kaugalingon, sa uban, o sa Diyos. Nailhan niya kon kinsa siya, ug kini nga kamatuoran maoy nagtugot sa Diyos sa pagtuboy kaniya. Ang pagpakamatarong sa maniningil og buhis miabot pinaagi sa pagpasaylo sa iyang mga sala ug sa paghatag sa kalooy sa Diyos sa iyang kinabuhi.

Tingali nalipay ang Pariseo sa iyang kaugalingon sa usa ka sukod tungod kay iyang gituboy ang iyang kaugalingon aron makita sa tanan. Kombinsido siya sa iyang kaugalingong pagkamatarong apan, sa pagkatinuod, dili siya matarong. Matarong lamang siya sa iyang kaugalingong pagtan-aw. Nagkinabuhi siya sa bakak ug lagmit mituo niana nga bakak, ug tingali nakapakombinsir pa gani sa uban nga motuo usab niana. Apan nagpabilin ang kamatuoran: ang Pariseo dili matarong ug wala siya tinuod nga gipakamatarong.

Ang angay natong makat-onan gikan niining tekstoha mao ang lawom nga pagsabot sa kamahinungdanon sa pagkinabuhi diha sa kamatuoran. Ang mga naghulagway og bakak nga larawan sa ilang kaugalingon mahimong makalimbong sa ilang kaugalingon ug bisan sa uban. Apan dili gayod nila malimbongan ang Diyos, ug dili gayod nila makab-ot ang tinuod nga kalinaw sa ilang kalag. Ang matag usa kanato kinahanglang mapaubsanong moila sa kamatuoran sa atong sala ug kahuyang ug, diha nianang pag-ila, mangamuyo sa bugtong tambal—ang kalooy sa Diyos.

Pamalandongi karon ang pag-ampo niining maniningil og buhis: “O Diyos, kaloy-i ako nga usa ka makasasala” (Luke 18:13). Himoon kini nga imong pag-ampo. Angkona ang imong sala. Ilha ang imong panginahanglan sa kalooy sa Diyos ug tugoti kana nga kalooy sa pagtuboy kanimo diha sa pagkamatarong sa Diyos.

Ginoo sa tanang pagkamatarong, Jesu-Kristo, palihog kaloy-i ako, kay ako usa ka makasasala. Giila ko ang akong sala ug ang akong kahuyang, ug nangamuyo ako sa Imong madagayaong kalooy. Palihog ibubo ang Imong kalooy ug tabangi akong ablihan ang akong kasingkasing sa tanan nga buot Nimong ihatag. Tabangi akong magkinabuhi nga mapaubsanon diha sa kamatuoran, minahal nga Ginoo. Jesus, misalig ako Kanimo.

BAG-O!