ಮಾರ್ಚ್ 15, 2020
ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಮೂರನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು
“ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಂದು ನೋಡಿ. ಇವರು ಕ್ರಿಸ್ತನಾಗಿರಬಹುದೇ?” ಯೋಹಾನ 4:29
ಇದು ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಕಥೆ. ಅವಳು ಪಾಪಿನಿಯಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ತನ್ನ ಊರಿನ ಇತರ ಮಹಿಳೆಯರು ತನ್ನನ್ನು ಖಂಡಿಸುವರೆಂಬ ಭಯದಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಉರಿಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಾವಿಗೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಅವಳು ಯೇಸುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಯೇಸು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಹಜವಾದರೂ ಬದುಕನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಈ ಸಂಭಾಷಣೆ ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಯೇಸು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದೇ ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು. ಅವಳು ಸಮಾರ್ಯದ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದಳು; ಯೇಸು ಯೆಹೂದ್ಯ ಪುರುಷರಾಗಿದ್ದರು. ಯೆಹೂದ್ಯ ಪುರುಷರು ಸಮಾರ್ಯದ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯೇಸು ಹೇಳಿದ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಅವಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ತಟ್ಟಿತು. ಆ ಮಹಿಳೆಯೇ ನಮಗೆ ಹೇಳುವಂತೆ, ಅವರು “ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು.”
ಯೇಸು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಓದುವವರೋ ಮಾಂತ್ರಿಕರೋ ಎಂಬಂತೆ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆಂಬುದೊಂದೇ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಯೇಸು ಅವಳ ಹಿಂದಿನ ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು ಎಂಬ ಸರಳ ಸಂಗತಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಈ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವೂ, ಅವಳ ಹಿಂದಿನ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳೂ, ಮುರಿದುಹೋದ ಸಂಬಂಧಗಳೂ ಯೇಸುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ, ಅವಳ ಘನತೆಯನ್ನು ಮಾನ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ನಡೆಸಿಕೊಂಡರು ಎಂಬುದೇ ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಇದು ಅವಳಿಗೆ ಹೊಸ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು!
ತನ್ನ ಸಮುದಾಯದವರ ಮುಂದೆ ಅವಳು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅವಮಾನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂಬುದು ಖಚಿತ. ಹಿಂದೆ ಅವಳು ಬದುಕಿದ ರೀತಿಯೂ, ಆಗ ಅವಳು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಯೂ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ನಾಚಿಕೆಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವಳು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಾವಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಇತರರನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಇದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು; ಆದರೂ ಅವರು ಅವಳಿಗೆ ಜೀವಜಲವನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಯಸಿದರು. ಅವಳ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿದ್ದ ದಾಹವನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಅವರು ಬಯಸಿದರು. ಅವರು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವಳು ಅವರ ಸೌಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನನ್ನು ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಂತೆ, ಆ ದಾಹ ನೀಗತೊಡಗಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬೇಕಾಗಿದ್ದದ್ದು, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು, ಯೇಸು ನೀಡುವ ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕಾರವೇ ಆಗಿದೆ. ಅವರು ಅದನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿದರು; ನಮಗೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಆ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ “ನೀರಿನ ಕೊಡವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು” ಹೊರಟುಹೋದಳು. ಅವಳು ತರಲು ಬಂದಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಪಡೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಪಡೆದಳೇ? ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ನೀರಿನ ಕೊಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಈ ಕ್ರಿಯೆಯು, ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗಿನ ಈ ಭೇಟಿಯಿಂದ ಅವಳ ದಾಹ ನೀಗಿತು ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅವಳಿಗೆ ಇನ್ನು ದಾಹವಿರಲಿಲ್ಲ, ಕನಿಷ್ಠ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿಯಾದರೂ. ಜೀವಜಲವಾದ ಯೇಸು ಅವಳ ದಾಹವನ್ನು ನೀಗಿಸಿದ್ದರು.
ಇಂದು ನಿಮ್ಮೊಳಗಿರುವ, ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗದ ದಾಹದ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅದರ ಅರಿವಾದಾಗ, ಯೇಸು ಜೀವಜಲದಿಂದ ಆ ದಾಹವನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಜಾಗೃತ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮಾಡಿ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡದ ಅನೇಕ “ಕೊಡಗಳನ್ನು” ನೀವೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಿರಿ.
ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಜೀವಜಲ ನೀವೇ. ನನ್ನ ದಿನದ ಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪದಲ್ಲಿ, ಬದುಕಿನ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವಂತಾಗಲಿ. ಈ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ, ಸೌಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಆ ಪ್ರೀತಿಯೇ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿನ ನನ್ನ ಹೊಸ ಜೀವನದ ಮೂಲವಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಶಿಲುಬೆಯ ಪಾದದ ಬಳಿ 40 ದಿನಗಳು – ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಚಿಂತನೆ – “ಇದು ನನ್ನ ಶರೀರ…ಇದು ನನ್ನ ರಕ್ತ”
