மார்ச் 15, 2020
தவக்காலத்தின் மூன்றாம் ஞாயிறு (ஆண்டு A)
இன்றைய வாசகங்கள்
“நான் செய்த அனைத்தையும் எனக்குச் சொன்ன ஒருவரை வந்து பாருங்கள். ஒருவேளை இவர்தான் கிறிஸ்துவோ?” யோவான் 4:29
கிணற்றருகே இயேசுவைச் சந்தித்த ஒரு பெண்ணின் கதை இது. அவள் பாவியான பெண்ணாக இருந்ததால், தன் ஊரிலுள்ள மற்ற பெண்கள் தன்னைப் பற்றித் தீர்ப்பிடுவார்கள் என்று அஞ்சி, அவர்களைத் தவிர்ப்பதற்காக நண்பகல் வெயிலில் கிணற்றுக்கு வருகிறாள். கிணற்றருகே அவள் இயேசுவைச் சந்திக்கிறாள். இயேசு அவளோடு சிறிது நேரம் பேசுகிறார்; இயல்பாக நிகழ்ந்தாலும் வாழ்வை மாற்றியமைக்கும் இந்த உரையாடல் அவளை ஆழமாகத் தொடுகிறது.
முதலில் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், இயேசு தன்னோடு பேசியதே அவளது உள்ளத்தைத் தொட்டது. அவள் ஒரு சமாரியப் பெண்; இயேசுவோ ஒரு யூத ஆண். யூத ஆண்கள் சமாரியப் பெண்களோடு பேசுவதில்லை. ஆனால் இயேசு கூறிய வேறொன்றும் அவளை ஆழமாகப் பாதித்தது. அந்தப் பெண்ணே நமக்குச் சொல்வதுபோல, அவர் “நான் செய்த அனைத்தையும் எனக்குச் சொன்னார்.”
மனதை வாசிப்பவர் அல்லது மந்திரவாதியைப் போல இயேசு தனது கடந்த காலத்தைப் பற்றிய அனைத்தையும் அறிந்திருந்தார் என்பது மட்டுமே அவளைக் கவரவில்லை. அவளுடைய கடந்த காலப் பாவங்கள் அனைத்தையும் இயேசு அவளிடம் சொன்னார் என்ற எளிய உண்மையையும் தாண்டிய ஒன்று இந்தச் சந்திப்பில் உள்ளது. அவளைப் பற்றிய அனைத்தையும், அவளது கடந்த கால வாழ்வின் பாவங்கள் அனைத்தையும், அவளது முறிந்த உறவுகளையும் இயேசு அறிந்திருந்தும், அவர் அவளை மிகுந்த மரியாதையோடும் மாண்போடும் நடத்தினார் என்பதே உண்மையில் அவளது உள்ளத்தைத் தொட்டதாகத் தெரிகிறது. இது அவளுக்கு ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது!
சமூகத்தின் முன் ஒருவித அவமான உணர்வை அவள் நாள்தோறும் அனுபவித்திருப்பாள் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்கலாம். கடந்த காலத்தில் அவள் வாழ்ந்த விதமும், அப்போது அவள் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த விதமும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க வாழ்க்கைமுறையாக இருக்கவில்லை. அதனால் அவள் அவமானத்தை உணர்ந்தாள். மேலே குறிப்பிட்டபடி, இதனால்தான் அவள் நண்பகலில் கிணற்றுக்கு வந்தாள். அவள் மற்றவர்களைத் தவிர்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
ஆனால் இங்கே இயேசு இருந்தார். அவளைப் பற்றிய அனைத்தையும் அவர் அறிந்திருந்தார்; இருப்பினும் அவளுக்கு வாழ்வளிக்கும் நீரைக் கொடுக்க விரும்பினார். அவள் தனது ஆன்மாவில் உணர்ந்த தாகத்தைத் தணிக்க அவர் விரும்பினார். அவர் அவளோடு பேசியபோது, அவரது கனிவையும் அவர் தன்னை ஏற்றுக்கொள்வதையும் அவள் அனுபவித்தபோது, அந்தத் தாகம் தணியத் தொடங்கியது. ஏனெனில் அவளுக்கு உண்மையில் தேவைப்பட்டதும், நம் அனைவருக்கும் தேவைப்படுவதும், இயேசு அளிக்கும் இந்த நிறைவான அன்பும் ஏற்பும்தான். அதை அவர் அவளுக்கு அளித்தார்; நமக்கும் அளிக்கிறார்.
கவனிக்கத்தக்க வகையில், அந்தப் பெண் கிணற்றருகே “தன் தண்ணீர்க் குடத்தை விட்டுவிட்டு” அங்கிருந்து சென்றாள். அவள் எடுக்க வந்த தண்ணீரை உண்மையில் எடுத்துக்கொள்ளவே இல்லை. அல்லது, அவள் அதைப் பெற்றுக்கொண்டாளோ? அடையாளப் பொருளில் பார்க்கும்போது, தண்ணீர்க் குடத்தைக் கிணற்றருகே விட்டுச் சென்ற இந்தச் செயல், இயேசுவுடனான இந்தச் சந்திப்பால் அவளது தாகம் தணிந்தது என்பதைக் குறிக்கிறது. குறைந்தபட்சம் ஆன்மிக அளவிலாவது, அவளுக்கு இனித் தாகம் இருக்கவில்லை. வாழ்வளிக்கும் நீராகிய இயேசு அவளது தாகத்தைத் தணித்தார்.
உங்களுக்குள் இருக்கும் மறுக்க முடியாத தாகத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். அதை நீங்கள் உணர்ந்ததும், வாழ்வளிக்கும் நீரால் இயேசு அதைத் தணிக்க அனுமதிப்பதென மனமறிந்து முடிவெடுங்கள். நீங்கள் இப்படிச் செய்தால், நீண்ட நேரம் மனநிறைவு தராத பல “குடங்களை” நீங்களும் விட்டுச் செல்வீர்கள்.
ஆண்டவரே, என் ஆன்மாவுக்குத் தேவையான வாழ்வளிக்கும் நீர் நீரே. என் நாளின் வெம்மையிலும், வாழ்வின் சோதனைகளிலும், என் அவமானத்திலும் குற்ற உணர்விலும் நான் உம்மைச் சந்திப்பேனாக. இந்தத் தருணங்களில் உமது அன்பையும் கனிவையும், நீர் என்னை ஏற்றுக்கொள்வதையும் நான் அனுபவிப்பேனாக; அந்த அன்பே உம்மில் நான் பெறும் புதிய வாழ்வின் ஊற்றாக மாறுவதாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிலுவையடியில் 40 நாள்கள் – பதினெட்டாம் சிந்தனை – “இது என் உடல்…இது என் இரத்தம்”
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
