ಮಾರ್ಚ್ 14, 2020
ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಎರಡನೆಯ ವಾರದ ಶನಿವಾರ
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು
“ಬೇಗನೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ತಂದು ಇವನಿಗೆ ತೊಡಿಸಿರಿ; ಇವನ ಬೆರಳಿಗೆ ಉಂಗುರವನ್ನೂ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನೂ ಹಾಕಿರಿ. ಕೊಬ್ಬಿಸಿದ ಕರುವನ್ನು ತಂದು ವಧಿಸಿರಿ. ನಾವು ಔತಣದೊಂದಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸೋಣ. ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಈ ಮಗನು ಸತ್ತವನಾಗಿದ್ದನು, ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ; ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದನು, ಈಗ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ.” ಆಗ ಸಂಭ್ರಮವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಲೂಕ 15:22–24
ದುಂದುಗಾರ ಮಗನ ಈ ಪರಿಚಿತ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮಗನ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಮಗನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ತೀರಾ ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಹೌದು, ಅವನು ವಿನಮ್ರನಾಗಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಕೂಲಿಯಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಹಿಂದಿರುಗಿದನಲ್ಲ! ನಾವು ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ “ಏಕೆ?” ಎಂಬುದು.
ಮಗನು ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕಾರಣ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿದ್ದನು ಎನ್ನುವುದೇ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಆ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ತಂದೆಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದನು. ಮಗನು ತಂದೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರೂ, ತಂದೆ ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆಂದು ಮಗನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಈ ಅರಿವು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೇ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ದೃಢವಾದ ಅರಿವೇ, ತಂದೆಯ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿತು.
ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನೀಡುವ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೂ, ಅದು ಅವರ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ, ಷರತ್ತಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ; ಅದನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳುವುದೂ ಕಷ್ಟ. ಮಗನು ಈ ಪಾಠವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು; ನಾವೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಆ ತಂದೆಯ ಹೃದಯವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಸಮಯ ಮೀಸಲಿಡಿ. ಅವನು ಅನುಭವಿಸಿರಬಹುದಾದ ನೋವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ, ತನ್ನ ಮಗನ ಮರಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿರಬಹುದಾದ ನಿರಂತರ ಭರವಸೆಯನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ದೂರದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದ ಆನಂದವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಔತಣವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ತಡೆಹಿಡಿಯಲಾಗದ ಪ್ರೀತಿಯ ಗುರುತುಗಳು.
ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪಿತನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಇಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಇದೇ. ಅವರು ಕೋಪಿಷ್ಠ ಅಥವಾ ಕಠೋರ ದೇವರಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ಮರಳಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಂಬಲಿಸುವ ದೇವರು ಅವರು. ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಅವರು ಆನಂದಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ಖಚಿತತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಖಚಿತತೆಯಿದೆ. ಅವರು ಸದಾ ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಾಳದಲ್ಲಿ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ತಿಳಿದಿದೆ.
ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪಿತನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುವುದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಸಮಾಧಾನದ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತಪಸ್ಸುಕಾಲವು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾದ ಸಮಯ. ಆ ಸಂಸ್ಕಾರವು ಈ ಕಥೆಯಂತೆಯೇ ಇದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಪಾಪದೊಂದಿಗೆ ಪಿತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಸುವುದೂ ಈ ಕಥೆಯ ಸಾರವಾಗಿದೆ. ಪಾಪನಿವೇದನೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಭಯವನ್ನೂ ಅಳುಕನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಪಟತೆಯಿಂದ ಆ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಅಚ್ಚರಿ ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿರುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಬಂದು, ನಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೆಗೆದು, ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರಮಾಡುವರು. ಸಮಾಧಾನದ ಸಂಸ್ಕಾರವೆಂಬ ಈ ಅದ್ಭುತ ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳದೆ ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವು ಕಳೆದುಹೋಗಲು ಬಿಡಬೇಡಿ.
ಪಿತನೇ, ನಾನು ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗಿ ನನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಮುಕ್ತವಾದ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಹೃದಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಸಮಯ ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ಸಮಾಧಾನದ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಅಚಲವಾದ, ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪಿತನೇ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರಭು ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ 40 ದಿನಗಳು – ಹದಿನೇಳನೆಯ ಧ್ಯಾನ – ಯೆರೂಸಲೇಮಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು.
