ಆಗಸ್ಟ್ 5, 2024
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ (ವರ್ಷಗಳು B&C)
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು
ಸಂತ ಮರಿಯ ಮೇಜರ್ ಬಸಿಲಿಕಾದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ
ಅವರು ಆ ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಎರಡು ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿ, ಆಶೀರ್ವಚನವನ್ನು ನುಡಿದು, ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಶಿಷ್ಯರು ಅವುಗಳನ್ನು ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಹಂಚಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ತಿಂದು ತೃಪ್ತರಾದರು. ಉಳಿದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿದಾಗ ಹನ್ನೆರಡು ಹೆಣೆದ ಬುಟ್ಟಿಗಳು ತುಂಬಿದವು. ಮತ್ತಾಯ 14:19–20
ಈ ಅದ್ಭುತದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವು ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಾರದೇ ಹೋಗಬಹುದು: ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಸಾಧನಗಳಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು. ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಹಂಚುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವಾಗುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ದೇವರು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡುವ ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸಲು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸುರಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರು ಇತರರ ಮೂಲಕವೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಾಗ, ಜನರಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹಂಚಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ಹಸಿದಿದ್ದು, ಬಳಿಕ ನಿಮಗೆ ರೊಟ್ಟಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನಾದರೂ ಇತರರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಮೊದಲು ನೀವೇ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಪ್ರಲೋಭನೆ ನಿಮಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಹಸಿದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ಇತರರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುವಾಗ, ನಾವು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ. ಮೊದಲು ನಮ್ಮನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳು ಈಡೇರಿದ ನಂತರವೇ ನಾವು ಇತರರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಾವು ತಪ್ಪಾಗಿ ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯೇಸುವಿನಿಂದ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ, ಮೊದಲು ತಾವೇ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು ಎಂದು ಶಿಷ್ಯರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಊಹಿಸಿ. ಆಮೇಲೆ ಏನಾದರೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಕೊಡಬಹುದಿತ್ತು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಇಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರಿಗೇ ಅಪಾರವಾದ ಆಹಾರ ದೊರಕಿತು—ಏಕೆಂದರೆ ತಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ಅವರು ಮೊದಲು ಇತರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ನಿಜ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡುವುದೇ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಆಲೋಚನೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ದೇವರಿಂದ ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡುವ ಅವಕಾಶವಾಗಿ ಮೊದಲು ಕಾಣಬೇಕು. ಇದೇ ಅನುಗ್ರಹದ ಸ್ವಭಾವ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಅಥವಾ ಸಂತೋಷದ ಅನುಭವ ದೊರೆತರೆ, ನಾವು ಪಡೆದ ಈ ಶಾಂತಿ ಅಥವಾ ಸಂತೋಷವು ತಕ್ಷಣವೇ ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಳನೋಟ ದೊರೆತರೆ, ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವುದು ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ದೇವರಿಂದ ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೊಡುಗೆಯೂ, ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ನಮಗೆ ನೀಡಲಾದ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸಂತಸದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ನಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮೃದ್ಧರಾಗುತ್ತೇವೆ.
ಶಿಷ್ಯರು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಇತರರಿಗೆ ಹಂಚಿದ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಈ ಅದ್ಭುತದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣಿರಿ; ಆ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ದೇವರಿಂದ ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಗ್ರಹದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಕಾಣಿರಿ. ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ಯಾವುದನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಹಂಚಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ಅನುಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಅನುಗ್ರಹದ ಸ್ವಭಾವವೇನೆಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಲೆಂದೇ ನಮಗೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೊಡುಗೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಆಗ ಅನುಗ್ರಹಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ನೀವು ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಅಧಿಕವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ದೊರಕುವುದನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ.
ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ಕರುಣೆಯನ್ನೂ ಅಪಾರವಾಗಿ ಸುರಿಸುತ್ತೀಯೆ. ನೀನು ನೀಡುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ, ಇತರರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂಜರಿಯದಂತೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಉದಾರತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸು. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಮೂಲಕ ನೀನು ಇತರರಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಆಹಾರ ನೀಡುವಂತೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊ. ಯೇಸುವೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಧ್ಯಾನಗಳು
ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗಾಗಿ – ಸಂತ ಮರಿಯ ಮೇಜರ್ ಬೆಸಿಲಿಕಾದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ
ಮೇಲಿನ ವಿಶೇಷ ಚಿತ್ರ: ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳ ಅದ್ಭುತ — ರಚನೆ: ಜಾಕೊಪೊ ಟಿಂಟೊರೆಟ್ಟೊ, Wikimedia Commons ಮೂಲಕ
