ജൂൺ 18, 2020
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാരത്തിലെ വ്യാഴാഴ്ച
ഇന്നത്തെ വായനകൾ

“നിങ്ങൾ ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കണം: സ്വർഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ…” മത്തായി 6:9
താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് എന്റെ കത്തോലിക്കാ ആരാധന! എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ, കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗമാണ്:
കർത്തൃപ്രാർത്ഥന യഥാർത്ഥത്തിൽ സുവിശേഷം മുഴുവന്റെയും സംഗ്രഹമാണ്. പ്രാർത്ഥിക്കാൻ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഈശോതന്നെ നമുക്കു നൽകിയതിനാലാണ് ഇതിനെ “കർത്തൃപ്രാർത്ഥന” എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ഈ പ്രാർത്ഥനയിൽ ദൈവത്തോടുള്ള ഏഴ് യാചനകൾ നാം കാണുന്നു. ആ ഏഴ് യാചനകളിൽ മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ എല്ലാ ആവിഷ്കാരങ്ങളും നമുക്കു കണ്ടെത്താനാകും. ജീവിതത്തെയും പ്രാർത്ഥനയെയും കുറിച്ച് നാം അറിയേണ്ടതെല്ലാം ഈ അത്ഭുതകരമായ പ്രാർത്ഥനയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
എല്ലാ പ്രാർത്ഥനകളുടെയും മാതൃകയായി ഈശോതന്നെയാണ് ഈ പ്രാർത്ഥന നമുക്കു നൽകിയത്. കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയിലെ വാക്കുകൾ പതിവായി ഉച്ചരിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. വിവിധ കൂദാശകളിലും ആരാധനക്രമാനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും ഇപ്രകാരം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുന്നതുമാത്രം പോരാ. ഇതിന്റെ ഓരോ വശവും ഹൃദയത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. അങ്ങനെ, ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ യാചനയ്ക്ക് ഇതൊരു മാതൃകയാകുകയും നമ്മുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ അവിടുത്തെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനയായി ഇതു മാറുകയും ചെയ്യും.
പ്രാർത്ഥനയുടെ അടിസ്ഥാനം
കർത്തൃപ്രാർത്ഥന ആരംഭിക്കുന്നത് ഒരു യാചനയോടെയല്ല; മറിച്ച്, പിതാവിന്റെ മക്കളാണ് നാം എന്ന നമ്മുടെ സ്വത്വം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ്. കർത്തൃപ്രാർത്ഥന ശരിയായവിധം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിനുള്ള നിർണായകമായ അടിസ്ഥാനം ഇതാണ്. എല്ലാ പ്രാർത്ഥനയിലും ക്രൈസ്തവജീവിതം മുഴുവനിലും നാം സ്വീകരിക്കേണ്ട അടിസ്ഥാന സമീപനവും ഇതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഏഴ് യാചനകൾക്കു മുമ്പുള്ള പ്രാരംഭ അഭിസംബോധന ഇപ്രകാരമാണ്: “സ്വർഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ.” കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയുടെ ഈ പ്രാരംഭ അഭിസംബോധനയിൽ എന്താണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്നു നമുക്കു നോക്കാം.
പുത്രസഹജമായ ധൈര്യം: വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പുരോഹിതൻ ജനങ്ങളെ കർത്തൃപ്രാർത്ഥന ചൊല്ലാൻ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “രക്ഷകന്റെ കല്പനയനുസരിച്ചും ദൈവിക പ്രബോധനത്താൽ രൂപപ്പെട്ടവരായും നാം ധൈര്യപൂർവം പറയുന്നു…” നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ഈ “ധൈര്യം” ദൈവം നമ്മുടെ പിതാവാണ് എന്ന അടിസ്ഥാന ധാരണയിൽനിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഓരോ ക്രൈസ്തവനും പിതാവിനെ ‘എന്റെ പിതാവ്’ എന്നു കാണണം. നാം നമ്മെത്തന്നെ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളായി കാണുകയും ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അവിടുത്തെ സമീപിക്കുകയും വേണം. സ്നേഹമുള്ള മാതാവിനെയോ പിതാവിനെയോ ഒരു കുഞ്ഞ് ഭയപ്പെടുന്നില്ല. മറിച്ച്, എന്തുതന്നെ സംഭവിച്ചാലും മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസമാണ് മക്കൾക്കുള്ളത്. പാപം ചെയ്യുമ്പോഴും തങ്ങൾ സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് മക്കൾക്കറിയാം. എല്ലാ പ്രാർത്ഥനയുടെയും അടിസ്ഥാനപരമായ ആരംഭബിന്ദു ഇതായിരിക്കണം. എന്തുതന്നെ സംഭവിച്ചാലും ദൈവം നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന ധാരണയോടെ നാം ആരംഭിക്കണം. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ധാരണയുണ്ടെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കാൻ ആവശ്യമായ ആത്മവിശ്വാസമെല്ലാം നമുക്കുണ്ടാകും.
ആബാ: ദൈവത്തെ “പിതാവേ” എന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ കൃത്യമായി “ആബാ” എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ, ഏറ്റവും വ്യക്തിപരവും ആത്മബന്ധം നിറഞ്ഞതുമായ രീതിയിൽ നാം ദൈവത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുകയാണ്. പിതാവിനെ സ്നേഹപൂർവം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന പദമാണ് “ആബാ”. ദൈവം സർവശക്തൻ അഥവാ സകലശക്തിയുമുള്ളവൻ മാത്രമല്ല എന്നാണ് ഇതു കാണിക്കുന്നത്. ദൈവം അതിനെല്ലാമപ്പുറമാണ്. ദൈവം എന്റെ സ്നേഹനിധിയായ പിതാവാണ്; ഞാൻ ആ പിതാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകനോ മകളോ ആണ്.
“ഞങ്ങളുടെ” പിതാവ്: ദൈവത്തെ “ഞങ്ങളുടെ” പിതാവ് എന്നു വിളിക്കുന്നത്, ഈശോമിശിഹായുടെ രക്തത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ഫലമായി രൂപപ്പെട്ട തികച്ചും പുതിയൊരു ബന്ധത്തെ പ്രകടമാക്കുന്നു. ഈ പുതിയ ബന്ധത്തിൽ നാം ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനവും അവിടുന്ന് നമ്മുടെ ദൈവവുമാണ്. ഇത് വ്യക്തികൾ പരസ്പരം തങ്ങളെത്തന്നെ നൽകുന്നതാണ്; അതിനാൽ അതീവ വ്യക്തിപരവുമാണ്. നമുക്ക് യാതൊരു അവകാശവുമില്ലാത്ത ഒരു ദൈവദാനമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല ഈ പുതിയ ബന്ധം. ദൈവത്തെ നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നു വിളിക്കാൻ നമുക്ക് അവകാശമൊന്നുമില്ല. അത് ഒരു കൃപയും ദാനവുമാണ്.
ദൈവപുത്രനായ ഈശോയുമായുള്ള നമ്മുടെ അഗാധമായ ഐക്യവും ഈ കൃപ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈശോയുമായി നാം ഒന്നായിരിക്കുന്നിടത്തോളം മാത്രമേ ദൈവത്തെ “പിതാവേ” എന്നു വിളിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയൂ. അവിടുത്തെ മനുഷ്യസ്വഭാവം നമ്മെ അവിടുത്തോട് ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ നാം അവിടുത്തോടുള്ള ആഴമായ ഒരു ബന്ധത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു.
ദൈവത്തെ “ഞങ്ങളുടെ” പിതാവ് എന്നു വിളിക്കുന്നത് നാം പരസ്പരം പങ്കിടുന്ന ഐക്യത്തെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത്രയും ആത്മബന്ധത്തോടെ ദൈവത്തെ തങ്ങളുടെ പിതാവ് എന്നു വിളിക്കുന്ന എല്ലാവരും മിശിഹായിൽ സഹോദരീസഹോദരന്മാരാണ്. അതിനാൽ, നാം പരസ്പരം ആഴത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നുമാത്രമല്ല, ഒരുമിച്ച് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ പ്രാപ്തരാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ വ്യക്തിവാദം ഉപേക്ഷിച്ച് സാഹോദര്യത്തിന്റെ ഐക്യം സ്വീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്തായ ഒരു ദാനമായി, ഈ ഏക ദൈവിക കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളാണ് നാം.
സ്വർഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമം പൂജിതമാകണമേ. അങ്ങയുടെ രാജ്യം വരണമേ. അങ്ങയുടെ തിരുമനസ്സ് സ്വർഗത്തിലെപ്പോലെ ഭൂമിയിലുമാകണമേ. അന്നന്നുവേണ്ട ആഹാരം ഇന്നു ഞങ്ങൾക്കു തരണമേ. ഞങ്ങളോട് തെറ്റു ചെയ്യുന്നവരോട് ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ ഞങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കണമേ. ഞങ്ങളെ പ്രലോഭനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തരുതേ. തിന്മയിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. ഈശോയെ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.
തിരുഹൃദയ നൊവേന
നൊവേന തീയതികൾ: ജൂൺ 10-18, 2020
ജൂൺ 19, 2020: തിരുഹൃദയത്തിന്റെ മഹോത്സവം
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ
ചിത്രം: ജെയിംസ് ടിസോയുടെ കർത്തൃപ്രാർത്ഥന
എന്റെ കത്തോലിക്കാ ആരാധന!
പ്രാർത്ഥനയുടെയും കൂദാശകളുടെയും ഒരു സംഗ്രഹം
പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ:




