18 czerwca 2020
Czwartek XI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Wy zatem tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie…” Mateusz 6:9
Poniżej znajduje się fragment książki Mój katolicki kult Boży!, z rozdziału jedenastego, poświęconego Modlitwie Pańskiej:
Modlitwa Pańska jest rzeczywiście streszczeniem całej Ewangelii. Nazywamy ją „Modlitwą Pańską”, ponieważ sam Jezus dał ją nam, aby nauczyć nas modlitwy. Znajdujemy w niej siedem próśb skierowanych do Boga. W tych siedmiu prośbach odnajdziemy każdą ludzką tęsknotę i każdy wyraz wiary obecny w Piśmie Świętym. Wszystko, co powinniśmy wiedzieć o życiu i modlitwie, zawiera się w tej wspaniałej modlitwie.
Sam Jezus dał nam tę modlitwę jako wzór wszelkiej modlitwy. Dobrze jest regularnie powtarzać słowa Modlitwy Pańskiej w modlitwie ustnej. Odmawia się ją również podczas sprawowania różnych sakramentów i w liturgii. Jednak samo odmawianie tej modlitwy nie wystarczy. Celem jest przyswojenie sobie każdego jej aspektu, tak aby stała się wzorem naszej osobistej prośby do Boga i zawierzenia Mu całego naszego życia.
Fundament modlitwy
Modlitwa Pańska nie zaczyna się od prośby, lecz od uznania naszej tożsamości jako dzieci Ojca. Jest to kluczowy fundament właściwego odmawiania Modlitwy Pańskiej. Ukazuje również podstawową postawę, jaką musimy przyjąć w każdej modlitwie i w całym życiu chrześcijańskim. Słowa wprowadzające, poprzedzające siedem próśb, brzmią: „Ojcze nasz, któryś jest w niebie”. Przyjrzyjmy się temu, co zawiera się w tych początkowych słowach Modlitwy Pańskiej.
Dziecięca śmiałość: Podczas Mszy świętej kapłan zaprasza wiernych do odmówienia Modlitwy Pańskiej słowami: „Pouczeni przez Zbawiciela i posłuszni Jego słowom, ośmielamy się mówić…”. To nasze „ośmielenie się” wypływa z fundamentalnego zrozumienia, że Bóg jest naszym Ojcem. Każdy chrześcijanin ma widzieć w Ojcu swojego Ojca. Musimy postrzegać siebie jako dzieci Boże i zbliżać się do Niego z dziecięcą ufnością. Dziecko, które ma kochającego rodzica, nie boi się go. Przeciwnie, dzieci żywią najgłębszą ufność, że rodzice kochają je bez względu na wszystko. Nawet gdy grzeszą, wiedzą, że nadal są kochane. To musi być nasz podstawowy punkt wyjścia w każdej modlitwie. Musimy zacząć od zrozumienia, że Bóg kocha nas bez względu na wszystko. Takie rozumienie Boga da nam całą ufność potrzebną do tego, by Go wzywać.
Abba: Nazywanie Boga „Ojcem”, a dokładniej „Abba”, oznacza, że wołamy do Boga w sposób najbardziej osobisty i bliski. „Abba” jest czułym określeniem Ojca. Pokazuje to, że Bóg nie jest jedynie Wszechmogącym czy Wszechpotężnym. Bóg jest kimś znacznie więcej. Bóg jest moim kochającym Ojcem, a ja jestem umiłowanym synem lub umiłowaną córką Ojca.
Ojciec „nasz”: Nazywanie Boga „naszym” Ojcem wyraża całkowicie nową relację, wynikającą z Nowego Przymierza, które zostało ustanowione we krwi Chrystusa Jezusa. W tej nowej relacji jesteśmy teraz ludem Bożym, a On jest naszym Bogiem. Jest to wymiana między osobami, a zatem ma charakter głęboko osobisty. Ta nowa relacja jest niczym innym jak darem od Boga, do którego nie mamy żadnego prawa. Nie mamy prawa do tego, by móc nazywać Boga naszym Ojcem. Jest to łaska i dar.
Ta łaska ukazuje również naszą głęboką jedność z Jezusem jako Synem Bożym. Możemy nazywać Boga „Ojcem” tylko o tyle, o ile jesteśmy jedno z Jezusem. Jego człowieczeństwo jednoczy nas z Nim i teraz łączy nas z Nim głęboka więź.
Nazywanie Boga „naszym” Ojcem ukazuje również jedność, która łączy nas ze sobą nawzajem. Wszyscy, którzy w ten bliski sposób nazywają Boga swoim Ojcem, są braćmi i siostrami w Chrystusie. Jesteśmy więc nie tylko głęboko ze sobą związani; możemy także wspólnie oddawać cześć Bogu. W tym przypadku indywidualizm ustępuje miejsca braterskiej jedności. To, że należymy do tej jednej Bożej rodziny, jest wspaniałym darem Boga.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje. Przyjdź królestwo Twoje. Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do Najświętszego Serca Pana Jezusa
Termin nowenny: 10-18 czerwca 2020
19 czerwca 2020: uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Ilustracja: „Modlitwa Pańska”, James Tissot
Mój katolicki kult Boży!
Zwięzłe omówienie modlitwy i sakramentów
Wydanie w miękkiej oprawie i e-book:
_-_James_Tissot.jpg){kind=link}