मंगळवार, ८ डिसेंबर २०२०
धन्य कुमारी मरियेच्या निष्कलंक गर्भसंभवाचा महोत्सव

देवाने गाब्रिएल देवदूताला गालीलातील नाझरेथ नावाच्या नगरात एका कुमारीकडे पाठवले. तिचा विवाह दावीदाच्या घराण्यातील योसेफ नावाच्या पुरुषाशी ठरला होता. त्या कुमारीचे नाव मरिया होते. तिच्याकडे येऊन तो म्हणाला, “हे कृपापूर्णे, तुला प्रणाम! प्रभू तुझ्याबरोबर आहे.” लूक 1:26–28
“कृपेने परिपूर्ण” असणे म्हणजे काय? हाच प्रश्न आजच्या आपल्या महोत्सवाच्या केंद्रस्थानी आहे.
आज आपण जगाच्या तारणाऱ्याची माता, धन्य कुमारी मरिया, हिचा “निष्कलंक गर्भसंभव” या अनन्य उपाधीने सन्मान करतो. या उपाधीतून आपण मान्य करतो की मरिया स्वतः गर्भात आली त्या क्षणापासून तिचा आत्मा देवाच्या कृपेने परिपूर्ण होता आणि त्यामुळे ती पापाच्या डागापासून जपली गेली. कॅथलिक श्रद्धावंतांनी हे सत्य शतकानुशतके मानले होते; पण ८ डिसेंबर १८५४ रोजी पोप पायस नववे यांनी ते आपल्या विश्वासाचा अधिकृत श्रद्धासिद्धांत म्हणून विधिपूर्वक घोषित केले. त्या घोषणेत त्यांनी म्हटले:
आम्ही जाहीर करतो, घोषित करतो आणि निश्चित करतो की परमधन्य कुमारी मरिया, तिच्या स्वतःच्या गर्भसंभवाच्या पहिल्याच क्षणी, मानवजातीचा तारणारा येशू ख्रिस्त याच्या पुण्यफलास्तव सर्वशक्तिमान देवाने तिला दिलेल्या एका अनन्य कृपेने आणि विशेषाधिकाराने, मूळ पापाच्या सर्व डागांपासून जपली गेली, ही शिकवण देवाने प्रकट केली आहे. म्हणून सर्व श्रद्धावंतांनी ती दृढपणे आणि सदैव मानली पाहिजे.
आपल्या विश्वासातील या शिकवणीला अधिकृत श्रद्धासिद्धांताचा दर्जा देऊन पवित्र पित्याने घोषित केले की सर्व श्रद्धावंतांनी हे सत्य निश्चित मानावे. हे सत्य गाब्रिएल देवदूताच्या शब्दांत आढळते: “हे कृपापूर्णे, तुला प्रणाम!” कृपेने “परिपूर्ण” असणे म्हणजे नेमके तेच. पूर्णपणे! १०० टक्के. येथे लक्षात घेण्यासारखी गोष्ट अशी की, आदाम आणि एवा मूळ पापात पडण्यापूर्वी ज्या मूळ निष्पाप अवस्थेत होते, त्या अवस्थेत मरियेचा जन्म झाला, असे पवित्र पित्याने म्हटले नाही. त्याऐवजी, धन्य कुमारी मरियेला “एका अनन्य कृपेने” पापापासून जपण्यात आले, असे घोषित करण्यात आले. तिने अद्याप आपल्या पुत्राला गर्भात धारण केले नव्हते. तरीही, तो आपल्या क्रूसाद्वारे आणि पुनरुत्थानाद्वारे मानवजातीसाठी जी कृपा मिळवणार होता, त्या कृपेने काळाची मर्यादा ओलांडली, असे घोषित करण्यात आले. त्या कृपेच्या देणगीने आपल्या धन्य मातेला तिच्या स्वतःच्या गर्भसंभवाच्या क्षणीच निरामय केले आणि मूळ पापाच्या डागापासूनही जपले.
देवाने असे का केले? कारण परमपवित्र त्रित्वाच्या दुसऱ्या दैवी व्यक्तीशी पापाच्या कोणत्याही डागाचा संबंध येऊ शकत नव्हता. आपल्या मानवी स्वभावाशी एकरूप होण्यासाठी धन्य कुमारी मरिया हे देवाचे योग्य साधन ठरावे, म्हणून तिला सर्व पापांपासून जपणे आवश्यक होते. शिवाय, ती आयुष्यभर देवाच्या कृपेत राहिली आणि तिने स्वतःच्या स्वतंत्र इच्छेने कधीही देवापासून दूर न जाण्याचे निवडले.
आज आपल्या विश्वासातील हा श्रद्धासिद्धांत साजरा करताना, देवदूताच्या या शब्दांवर चिंतन करून आपली दृष्टी आणि अंतःकरण आपल्या धन्य मातेकडे वळवा: “हे कृपापूर्णे, तुला प्रणाम!” आज हे शब्द पुन्हा पुन्हा मनात घोळवा आणि त्यांवर अंतःकरणात चिंतन करा. मरियेच्या आत्म्याचे सौंदर्य डोळ्यांसमोर आणा. तिच्या मानवी जीवनात कृपेने बहरलेली सद्गुणांची परिपूर्णता मनात उभी करा. तिची परिपूर्ण श्रद्धा, परिपूर्ण आशा आणि देव व शेजारी यांच्यावरील परिपूर्ण प्रेम यांचा विचार करा. देवाच्या प्रेरणेने आणि मार्गदर्शनाने ती बोलली, त्या प्रत्येक शब्दावर चिंतन करा. ती खरोखरच निष्कलंक गर्भसंभवा आहे. आज आणि सदैव या नात्याने तिचा सन्मान करा.
हे माझ्या माते, माझ्या राणी, माझे तुझ्यावर प्रेम आहे आणि आज मी निष्कलंक गर्भसंभवा म्हणून तुझा सन्मान करतो! तुझे सौंदर्य आणि तुझ्या सद्गुणांची परिपूर्णता मी न्याहाळतो. तुझ्या जीवनात देवाच्या इच्छेला तू नेहमी “हो” म्हटलेस आणि देवाला तुझ्याद्वारे इतक्या सामर्थ्याने व कृपेने कार्य करू दिलेस, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तू माझी आध्यात्मिक माता आहेस, ही ओळख जसजशी अधिक खोल होत जाईल, तसतसे तुझ्या कृपामय आणि सद्गुणी जीवनाचे सर्व बाबतींत अनुकरण मला करता यावे, म्हणून माझ्यासाठी प्रार्थना कर. मरिया माते, आमच्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आगमनकाळासाठीचे आमचे साहित्य पाहा!
आजचे संतचरित्र – धन्य कुमारी मरियेचा निष्कलंक गर्भसंभव—महोत्सव
(अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांच्या आश्रयदात्रीचा सण—मिस्साला उपस्थित राहणे नेहमीच बंधनकारक असलेला पवित्र दिवस)
वरील मुख्य चित्र: निष्कलंक गर्भसंभव, चित्रकार: पीटर पॉल रुबेन्स




