7 डिसेंबर 2020
आगमनकाळाच्या दुसऱ्या आठवड्यातील सोमवार
आजची वाचने
संत अंब्रोस, बिशप आणि धर्माचार्य — स्मरणदिन

काही माणसांनी पक्षाघात झालेल्या एका मनुष्याला खाटेवरून आणले. त्याला आत नेऊन येशूसमोर ठेवण्याचा ते प्रयत्न करत होते. पण गर्दीमुळे त्याला आत नेण्याचा मार्ग सापडला नाही. म्हणून ते छपरावर चढले आणि कौले बाजूला करून त्या मनुष्याला खाटेसकट खाली, सर्वांच्या मधोमध येशूसमोर उतरवले. लूक 5:18–19
इथे एक गोष्ट लक्षात घेण्यासारखी आहे. पक्षाघात झालेल्या त्या मनुष्याच्या श्रद्धावान मित्रांनी त्याला छपरावरून येशूसमोर खाली उतरवले, तेव्हा येशूभोवती परुशी आणि नियमशास्त्राचे शिक्षक बसले होते. ते “गालील व यहुदियातील प्रत्येक गावातून आणि यरुशलेममधून” आले होते (लूक 5:17). धर्मनेते मोठ्या संख्येने आले होते. यहुद्यांमधील सर्वांत सुशिक्षित लोकांपैकी ते होते. त्या दिवशी येशूचे बोलणे ऐकायला जमलेल्यांत त्यांचाही समावेश होता. येशूभोवती त्यांच्यापैकी इतके जण जमले होते, हेही एक कारण होते की त्या मनुष्याच्या मित्रांना छपराची कौले काढण्याचे धाडसी पाऊल उचलल्याशिवाय येशूपर्यंत पोहोचता आले नाही.
मग छपरावरून त्या पक्षाघात झालेल्या मनुष्याला आपल्यासमोर उतरवलेले पाहून येशू काय करतात? त्यांनी त्या मनुष्याला सांगितले की त्याच्या पापांची क्षमा झाली आहे. पण दुर्दैवाने, हे शब्द ऐकताच त्या धर्मनेत्यांनी मनातल्या मनात येशूवर कठोर टीका केली. ते आपापसांत म्हणाले, “देवाची निंदा करणारा हा कोण? एकट्या देवाशिवाय पापांची क्षमा कोण करू शकतो?” (लूक 5:21)
पण येशूंना त्यांच्या मनातले विचार कळले आणि त्यांनी या धर्मनेत्यांच्या भल्यासाठी आणखी एक कृती करण्याचे ठरवले. येशूंची पहिली कृती, म्हणजे त्या मनुष्याच्या पापांची क्षमा करणे, ही त्याच्या भल्यासाठी होती. पण लक्षात घेण्यासारखी गोष्ट अशी की, त्याला शारीरिक व्याधीतून बरे करण्याची कृती मुख्यतः त्या गर्विष्ठ आणि स्वतःलाच नीतिमान समजणाऱ्या परुश्यांसाठी आणि नियमशास्त्राच्या शिक्षकांसाठी होती, असे दिसते. “मनुष्यपुत्राला पृथ्वीवर पापांची क्षमा करण्याचा अधिकार आहे, हे तुम्हाला कळावे” म्हणून येशू त्या मनुष्याला बरे करतात (लूक 5:24). येशूंनी हा चमत्कार करताच सर्व जण “विस्मयचकित झाले” आणि त्यांनी देवाचा गौरव केला, असे शुभवर्तमान सांगते. येशूला दोष देणारे ते धर्मनेतेही त्यांत होते, असे दिसते.
मग यातून आपल्याला काय शिकायला मिळते? ते धर्मनेते इतके गर्विष्ठ होते आणि इतरांना दोष देण्याची त्यांची एवढी वृत्ती होती, तरीही येशूंचे त्यांच्यावर किती खोल प्रेम होते, हे यातून दिसते. त्यांची मने जिंकण्याची येशूंची इच्छा होती. त्यांनी मनपरिवर्तन करावे, नम्र व्हावे आणि आपल्याकडे वळावे, असे येशूंना वाटत होते. पक्षाघात झालेल्या आणि आधीच नाकारल्या गेलेल्या व अपमानित झालेल्या व्यक्तीवर प्रेम करणे आणि तिच्याशी करुणेने वागणे तुलनेने सोपे आहे. पण गर्विष्ठ आणि अहंकारी लोकांचीही मनापासून काळजी घेण्यासाठी विलक्षण प्रेम लागते.
आज या धर्मनेत्यांवर येशूंनी केलेल्या प्रेमाचे चिंतन करा. ते येशूंमध्ये दोष शोधायला आले, त्यांनी येशूंना चुकीने दोषी ठरवले आणि त्यांना अडचणीत पकडण्याचा सतत प्रयत्न केला. तरीही येशूंनी त्यांची मने जिंकण्याचा प्रयत्न कधीच सोडला नाही. आपल्या प्रभूच्या या दयेचे चिंतन करताना, तुमच्या जीवनात ज्या व्यक्तीवर प्रेम करणे तुम्हाला सर्वांत कठीण वाटते, तिचाही विचार करा. आपल्या दैवी प्रभूच्या आदर्शानुसार त्या व्यक्तीवर पूर्ण मनाने प्रेम करण्याचा नव्याने निर्धार करा.
हे माझ्या परमदयाळू प्रभू, इतरांना क्षमा करणारे आणि त्यांच्यावर दया करणारे हृदय मला दे. विशेषतः, ज्यांच्यावर प्रेम करणे मला सर्वांत कठीण वाटते, त्यांची मनापासून काळजी घेण्यास मला मदत कर. तुझ्या दैवी दयेच्या आदर्शानुसार सर्वांशी धाडसी प्रेमाने वागण्याचे बळ मला दे, जेणेकरून त्यांना तुझी अधिक सखोल ओळख होईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
मरियेच्या निष्कलंक गर्भधारणेची नोवेना
29 नोव्हेंबर–7 डिसेंबर
आगमनकाळासाठीचे आमचे साहित्य पाहा!
आजचे संत – संत अॅम्ब्रोज, बिशप व धर्मपंडित — स्मृतिदिन
वरील चित्र: छपरातून खाली उतरवलेला पक्षाघातग्रस्त मनुष्य — चित्रकार: जेम्स तिसो




