गुरुवार, 24 डिसेंबर 2020
आगमनकाळातील वारदिवस – सकाळचा मिस्सा
सकाळच्या मिस्साची वाचने
आगमनकाळातील ‘हे’ प्रतिगीते
17–23 डिसेंबर

त्याचा पिता जखऱ्या पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झाला आणि त्याने असा संदेश दिला:
“इस्राएलचा देव प्रभू धन्य असो; कारण तो आपल्या लोकांकडे आला आहे आणि त्याने त्यांना मुक्त केले आहे…” लूक 1:67–68
संत बाप्तिस्मा देणाऱ्या योहानाच्या जन्माची कथा आज जखऱ्याच्या स्तुतिगीताने संपते. श्रद्धेत झालेल्या परिवर्तनामुळे जखऱ्याची वाचा मोकळी झाली आणि त्याने हे स्तुतिगीत म्हटले. प्रारंभी त्याने प्रधान देवदूत गब्रिएलच्या बोलण्यावर शंका घेतली होती; पण नंतर त्याने त्या बोलण्यावर विश्वास ठेवला आणि देवदूताच्या आज्ञेप्रमाणे आपल्या प्रथमपुत्राचे नाव “योहान” ठेवले. कालच्या चिंतनात आपण पाहिल्याप्रमाणे, ज्यांची श्रद्धा कमी पडली, ज्यांना त्याचे परिणाम भोगावे लागले आणि त्यामुळे ज्यांच्यात बदल घडला, अशा सर्वांसाठी जखऱ्या एक आदर्श आहे.
आपल्यात बदल घडतो तेव्हा काय होते, हे आज आपल्याला अधिक स्पष्टपणे दिसते. पूर्वी आपण कितीही शंका घेतल्या असल्या किंवा देवापासून कितीही दूर गेलो असलो, तरी मनापासून पुन्हा त्याच्याकडे वळलो, तर जखऱ्याला आला तसाच अनुभव आपल्यालाही येईल, अशी आशा आपण बाळगू शकतो. सर्वप्रथम आपण पाहतो की जखऱ्या “पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झाला.” आणि पवित्र आत्म्याच्या या देणगीमुळे त्याने “संदेश दिला.” या दोन्ही गोष्टी फार महत्त्वाच्या आहेत.
उद्या नाताळच्या दिवशी ख्रिस्तजन्माचा सोहळा साजरा करण्याची तयारी करताना, आपणही “पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण” व्हावे, असे आपल्याला आवाहन आहे, जेणेकरून आपणही प्रभूचे संदेशवाहक बनून त्याचा संदेश सांगू शकू. नाताळच्या केंद्रस्थानी परमपवित्र त्रैक्याची दुसरी व्यक्ती, आपला प्रभू येशू ख्रिस्त, आहे. तरी या गौरवशाली घटनेत पवित्र आत्म्याची (परमपवित्र त्रैक्याच्या तिसऱ्या व्यक्तीची) भूमिकाही तितकीच महत्त्वाची आहे—तेव्हाही होती आणि आजही आहे. लक्षात घ्या की पवित्र आत्म्याने मरियामातेवर आपली छाया केली आणि त्याच्याद्वारे तिने बाळ येशूला गर्भात धारण केले. आजच्या शुभवर्तमानात आपण पाहतो की, येशूचा मार्ग तयार करण्यासाठी देवाने बाप्तिस्मा देणाऱ्या योहानाला येशूच्या आधी पाठवले, या देवकृत्याची महानता जाहीर करण्यास पवित्र आत्म्यानेच जखऱ्याला समर्थ केले. आज पवित्र आत्म्यानेच आपले जीवन भरून टाकावे, जेणेकरून आपण नाताळचे सत्य जाहीर करू शकू.
आजच्या काळात जगाच्या अनेक भागांत नाताळचे स्वरूप बरेच लौकिक झाले आहे. देवाने केलेल्या सर्व कार्यांबद्दल मनापासून प्रार्थना करण्यासाठी आणि त्याची उपासना करण्यासाठी नाताळच्या दिवशी फार थोडे लोक वेळ काढतात. या अत्यंत पवित्र सोहळ्यात देहधारणेचा तो गौरवशाली संदेश आपल्या कुटुंबीयांना आणि मित्रांना सातत्याने सांगणारेही फार थोडे आहेत. तुमचे काय? या नाताळात तुम्ही परात्पर देवाचे खरे “संदेष्टे” होऊ शकता का? आपण हा सोहळा का साजरा करतो, त्या गौरवशाली कारणाकडे इतरांचे लक्ष वेधण्यासाठी पवित्र आत्म्याने तुमच्यावर आपली छाया करून तुम्हाला आवश्यक ती कृपा दिली आहे का?
आज तुमच्या जीवनात पवित्र आत्म्याची काय भूमिका आहे, यावर चिंतन करा. पवित्र आत्म्याला विनंती करा की त्याने तुम्हाला आपल्या उपस्थितीने भरावे, तुम्हाला प्रेरणा व बळ द्यावे आणि या नाताळात जगाच्या तारणाऱ्याचा जन्म ही किती गौरवशाली देणगी आहे, हे इतरांना सांगण्यासाठी आवश्यक ते ज्ञान तुम्हाला द्यावे. सत्याचा आणि प्रेमाचा हा संदेश देण्यापेक्षा अधिक महत्त्वाची दुसरी कोणतीही भेट तुम्ही इतरांना देऊ शकत नाही.
हे पवित्र आत्म्या, मी माझे जीवन तुला अर्पण करतो. माझ्याकडे ये, माझ्यावर तुझी छाया कर आणि तुझ्या दैवी उपस्थितीने मला भरून टाक. तुझ्या उपस्थितीने मला भरताना, तुझी महानता सांगण्यासाठी मला आवश्यक ते ज्ञान दे. जगाच्या तारणाऱ्याच्या जन्माच्या गौरवशाली सोहळ्यात सहभागी होण्यासाठी इतरांना माझ्याद्वारे प्रेरणा मिळू दे. हे पवित्र आत्म्या, ये, मला भरून टाक, माझे संपूर्ण जीवन व्यापून टाक आणि तुझ्या गौरवासाठी माझा उपयोग कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आगमनकाळ आणि नाताळासाठीचे आमचे साहित्य पाहा!
आगमनकाळातील ‘हे’ प्रतिगीते
17–23 डिसेंबर
वर दिलेले चित्र: शिमोनाचे स्तुतिगीत — आरेंट दे गेल्डर यांचे चित्र




