शुक्रवार, 19 डिसेंबर 2025
आगमनकाळातील आठवड्याचा दिवस
आजची वाचने
विल्यम ब्लेक, CC0, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
पण देवदूत त्याला म्हणाला, “जखऱ्या, भिऊ नकोस, कारण तुझी प्रार्थना ऐकली गेली आहे. तुझी पत्नी एलिझाबेथ तुला एक पुत्र देईल आणि तू त्याचे नाव योहान ठेव. तुला आनंद व हर्ष होईल आणि त्याच्या जन्माने अनेक जण आनंदित होतील, कारण तो प्रभूच्या दृष्टीने महान असेल.” लूक 1:13–15
संत योसेफ आणि धन्य कुमारी मरिया यांच्याप्रमाणे विश्वास ठेवण्याऐवजी, जखऱ्याने प्रभूच्या दूताने प्रकट केलेल्या संदेशावर शंका घेतली. देवदूताच्या संदेशप्रसंगी आपल्या धन्य मातेला गब्रिएल महादूताने दर्शन दिले. तेव्हा तिने उत्तर दिले, “पाहा, मी प्रभूची दासी आहे. तुझ्या वचनाप्रमाणे माझ्या बाबतीत घडो” (लूक 1:38). प्रभूचा दूत योसेफाला स्वप्नात दिसला. योसेफ जागा झाला तेव्हा “प्रभूच्या दूताने आज्ञा दिल्याप्रमाणे त्याने केले” (मत्तय 1:24).
आज चिंतनासाठी आपल्यासमोर असाच एक प्रसंग आहे. जखऱ्या आणि एलिझाबेथ हे दोघेही “देवाच्या दृष्टीने नीतिमान होते आणि प्रभूच्या सर्व आज्ञा व नियम निर्दोषपणे पाळत होते” (लूक 1:6). म्हणजेच, जखऱ्या हा देवाचा पवित्र सेवक होता. मंदिराच्या पवित्र स्थानात, परमपवित्र स्थानाच्या पडद्याच्या अगदी बाहेर असलेल्या धूपवेदीपाशी तो उभा होता. तेव्हा गब्रिएल महादूताने त्याला दर्शन दिले आणि त्याची पत्नी वृद्धापकाळात गर्भवती झाली असल्याची बातमी त्याला दिली. गब्रिएलने पुढे सांगितले, “आईच्या उदरात असल्यापासूनच तो पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण असेल आणि इस्राएलच्या अनेक संतानांना तो त्यांच्या प्रभू परमेश्वराकडे वळवील” (लूक 1:15–16).
जखऱ्याची स्वतःची पवित्रता आणि गब्रिएलकडून त्याला मिळालेला विलक्षण संदेश लक्षात घेता, गब्रिएलच्या शब्दांवर त्याने क्षणाचाही संकोच न करता विश्वास ठेवायला हवा होता. पण त्याने विश्वास ठेवला नाही, तेव्हा गब्रिएल त्याला म्हणाला, “मी गब्रिएल आहे; मी देवासमोर उभा असतो. तुझ्याशी बोलण्यासाठी आणि तुला ही शुभवार्ता सांगण्यासाठी मला पाठवले गेले आहे. पण आता या गोष्टी घडतील त्या दिवसापर्यंत तू मुका होशील; तुला बोलता येणार नाही, कारण तू माझ्या शब्दांवर विश्वास ठेवला नाहीस…” (लूक 1:19–20).
जखऱ्याला लावलेली ही शिस्त निःसंशय त्याच्या भल्यासाठीच होती. त्याचा विश्वास कमी पडला, तरी त्याने आपल्या तारणाच्या दैवी योजनेत सहभागी व्हावे, अशी देवाची इच्छा होती. त्याला केवळ शिक्षा देणे हा यामागचा हेतू नव्हता. त्याची श्रद्धा अधिक दृढ व्हावी म्हणून देवाने त्याला ही शिस्त लावली, आणि तो हेतू साध्य झाला.
आपल्यापैकी बहुतेक जण आपल्या धन्य मातेपेक्षा आणि संत योसेफांपेक्षा जखऱ्यासारखे अधिक आहोत. आपला हेतू कितीही चांगला असला आणि देवाच्या इच्छेशी निष्ठावंत राहण्याचा आपण कितीही प्रयत्न केला, तरी आपण अडखळतो. असे घडते तेव्हा त्यातून उद्भवणारे परिणाम ही देवाने प्रेमाने दिलेली देणगी आहे, असे आपण मानले पाहिजे. देव आपल्याला अनेक प्रकारे शिस्त लावतो. त्यातून आपण खडबडून जागे व्हावे आणि देवाच्या इच्छेचे अधिक आज्ञाधारकपणे पालन करावे, हा त्यामागचा हेतू आहे.
तुमच्या पापांचे कोणकोणते परिणाम झाले आहेत, यावर आज चिंतन करा. आपली पापे कबूल करण्यासाठी आणि त्यांच्या परिणामांची जबाबदारी स्वीकारण्यासाठी खऱ्या नम्रतेची गरज असते. रागावणे, इतरांना दोष देणे आणि आपल्या कृतींचे समर्थन करणे सोपे असते. पण असे करणे म्हणजे आपल्या भल्यासाठी देव आपल्याला प्रेमाने लावत असलेली शिस्त नाकारणे. तुमच्या पापांचे परिणाम भोगावे लागतात तेव्हा जखऱ्याचे अनुकरण करून नम्रपणे स्वतःमध्ये बदल घडवण्याचा प्रयत्न करा. अशा रीतीने तुमची श्रद्धा कमी पडली आणि तुम्ही देवाच्या इच्छेचे पालन केले नाही, तरी त्यातूनही देव तुमच्या जीवनात काही चांगले घडवू शकतो.
हे परम दयाळू प्रभू, ज्यांच्यावर तू प्रेम करतोस त्यांना पुन्हा तुझ्या पवित्र इच्छेकडे वळवण्यासाठी तू शिस्त लावतोस. जेव्हा माझ्याकडून पाप घडते, तेव्हा त्याचे परिणाम नम्रपणे स्वीकारण्यास मला मदत कर. त्या परिणामांतून निष्ठेने आणि प्रेमाने पुन्हा तुझ्याकडे वळण्याची प्रेरणा मला मिळू दे. जखऱ्या, संत योसेफ आणि आपली धन्य माता यांच्या उदाहरणाचे अनुकरण करून मला पवित्र होऊ दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आगमनकाळातील ‘ओ’ प्रतिगीते
17–23 डिसेंबर
आगमनकाळासाठीचे आमचे साहित्य पाहा!
संत आंद्रेय यांची नाताळची नोव्हेना
परंपरेनुसार ही प्रार्थना 30 नोव्हेंबरपासून नाताळच्या पूर्वसंध्येपर्यंत दररोज 15 वेळा म्हटली जाते.





