27 एप्रिल 2021
पास्काच्या चौथ्या आठवड्यातील मंगळवार
आजची वाचने
येशू मंदिराच्या परिसरात शलमोनाच्या ओसरीत फिरत होता. तेव्हा यहुद्यांनी त्याच्याभोवती जमून त्याला विचारले, “आणखी किती काळ तू आम्हाला संभ्रमात ठेवणार आहेस? तू ख्रिस्त असशील तर आम्हाला स्पष्ट सांग.” येशूने त्यांना उत्तर दिले, “मी तुम्हाला सांगितले, पण तुम्ही विश्वास ठेवत नाही.” योहान 10:24–25
येशू हाच ख्रिस्त आहे, हे या लोकांना का कळले नाही? येशूने आपल्याशी “स्पष्टपणे” बोलावे, अशी त्यांची इच्छा होती. पण त्यांच्या प्रश्नाचे उत्तर आपण आधीच दिले आहे, तरीही ते “विश्वास ठेवत नाहीत,” असे सांगून येशू त्यांना आश्चर्यचकित करतो. येशू हाच उत्तम मेंढपाळ आहे, ही सुंदर शिकवण सुवार्तेच्या या उताऱ्यात पुढे उलगडते. विशेष म्हणजे, आपण ख्रिस्त आहोत की नाही हे येशूने स्पष्टपणे सांगावे, असे या लोकांना वाटते. पण ते त्याचे ऐकत नसल्यामुळे त्याच्यावर विश्वास ठेवत नाहीत, हीच गोष्ट येशू त्यांना स्पष्टपणे सांगतो. त्याने जे सांगितले ते त्यांच्या लक्षात आले नाही आणि ते गोंधळातच राहिले.
यातून एक गोष्ट आपल्याला कळते: देव आपल्याशी त्याच्या स्वतःच्या रीतीने बोलतो; त्याने जसे बोलावे असे आपल्याला वाटते, तसेच तो बोलेल असे नाही. त्याची भाषा गूढ, गहन, सौम्य आणि सहज न उलगडणारी आहे. जे त्याची भाषा शिकले आहेत, त्यांनाच तो आपली अतिगहन रहस्ये उलगडून दाखवतो. पण ज्यांना देवाची भाषा समजत नाही, ते गोंधळून जातात.
जीवनात कधी तुम्ही गोंधळून गेलात, किंवा तुमच्यासाठी देवाची काय योजना आहे हे समजेनासे झाले, तर देव ज्या रीतीने बोलतो, त्याकडे तुम्ही किती लक्षपूर्वक कान देता, हे तपासून पाहण्याची कदाचित हीच वेळ आहे. देवाने आपल्याशी “स्पष्टपणे बोलावे” म्हणून आपण रात्रंदिवस त्याची विनवणी करू शकतो. पण तो नेहमी ज्या रीतीने बोलत आला आहे, त्याच रीतीने तो बोलेल. मग ती भाषा कोणती? सर्वांत गहन पातळीवर ती देवाने आपल्या अंतःकरणात जागवलेल्या प्रार्थनेची भाषा आहे.
अर्थात, प्रार्थना करणे म्हणजे केवळ प्रार्थना म्हणणे नव्हे. प्रार्थना म्हणजे शेवटी देवाशी असलेले प्रेमाचे नाते. ती सर्वांत गहन पातळीवरचा संवाद आहे. प्रार्थना ही आपल्या आत्म्यात देवाने केलेली कृती आहे. तिच्याद्वारे देव आपल्याला त्याच्यावर विश्वास ठेवण्याचे, त्याच्या मागे चालण्याचे आणि त्याच्यावर प्रेम करण्याचे आमंत्रण देतो. हे आमंत्रण तो आपल्याला सतत देत असतो; पण आपण खऱ्या अर्थाने प्रार्थना करत नाही, म्हणून अनेकदा ते आपल्याला ऐकू येत नाही.
योहानच्या सुवार्तेचा बराचसा भाग गूढ रीतीने बोलतो. आज आपण ज्या दहाव्या अध्यायातून वाचत आहोत, तोही तसाच आहे. ही सुवार्ता एखाद्या कादंबरीसारखी वाचून, येशू जे काही सांगतो ते एका वाचनातच समजून घेणे शक्य नाही. येशूची शिकवण आपल्या आत्म्यात प्रार्थनापूर्वक ऐकली पाहिजे, तिच्यावर मनन केले पाहिजे आणि ती पुन्हा ऐकली पाहिजे. अशा रीतीने तुमच्या अंतःकरणाचे कान उघडतील आणि तुम्हाला देवाच्या वाणीची खात्री पटेल.
आज देव तुमच्याशी ज्या गूढ रीतींनी संवाद साधतो, त्यांवर मनन करा. तो कसा बोलतो हे तुम्हाला समजत नसेल, तर तिथूनच सुरुवात करा. सुवार्तेच्या या उताऱ्यासाठी वेळ द्या आणि प्रार्थनापूर्वक त्यावर मनन करा. येशूच्या शब्दांवर ध्यान करा आणि त्याची वाणी ऐकण्यासाठी कान द्या. मौन प्रार्थनेतून त्याची भाषा शिका आणि त्याच्या पवित्र शब्दांना तुम्हाला त्याच्याकडे ओढू द्या.
हे माझ्या गूढ आणि गुप्त प्रभू, तू रात्रंदिवस माझ्याशी बोलतोस आणि तुझे प्रेम मला सतत प्रकट करतोस. तुझे ऐकायला मला शिकव, म्हणजे माझी श्रद्धा अधिक खोल होईल आणि मी सर्व बाबतींत खऱ्या अर्थाने तुझ्या मार्गाने चालेन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
वरील निवडक चित्रे: ‘शलमोनाच्या स्तंभमंडपात चालणारा येशू’ — जेम्स तिसो





