५ एप्रिल २०२४
पुनरुत्थानाच्या अष्टकातील शुक्रवार
आजची पवित्र शास्त्रवाचने

येशू त्यांना म्हणाला, “या, न्याहारी करा.” तो प्रभू आहे हे त्यांच्या लक्षात आले होते, म्हणून “तू कोण आहेस?” असे त्याला विचारण्याचे धाडस कोणत्याही शिष्याने केले नाही. येशू जवळ आला, त्याने भाकर घेतली आणि ती त्यांना दिली. त्याचप्रमाणे त्याने त्यांना मासेही दिले. मृतांतून उठवला गेल्यानंतर येशू आपल्या शिष्यांना प्रकट होण्याची ही तिसरी वेळ होती. योहान 21:12–14
पुनरुत्थानानंतर येशूने दिलेल्या दर्शनांभोवती रहस्याचे आवरण होते. हे रहस्य गोंधळात टाकणारे नव्हते, तर अत्यंत गहन आणि मनात विस्मय व आदर जागवणारे होते. या तिसऱ्या दर्शनाच्या वेळी शिष्य रात्रभर मासेमारी करूनही रिकाम्या हाताने होते. तेव्हा येशू प्रथम किनाऱ्यावरून त्यांच्याशी बोलला. त्याने त्यांना पुन्हा प्रयत्न करायला आणि होडीच्या उजव्या बाजूला जाळे टाकायला सांगितले. आपल्याशी बोलणारा येशूच आहे हे त्यांच्या लक्षातही आले नाही, तरी त्यांनी तसे केले. पण आवरता येणार नाहीत इतके मासे जाळ्यात सापडल्यावर तो प्रभू आहे हे त्यांनी ओळखले.
पुनरुत्थानानंतरच्या या दर्शनातील “रहस्याला” अनेक पैलू आहेत. शिष्यांनी सुरुवातीला येशूला का ओळखले नाही? येशूने त्यांना होडीच्या उजव्या बाजूलाच जाळे टाकायला का सांगितले? एकशे त्रेपन्न मोठे मासे जाळ्यात सापडल्यावरच तो येशू आहे हे त्यांना का उमगले? येशू किनाऱ्यावर शिष्यांसाठी न्याहारी का तयार करत होता? आणि “तू कोण आहेस?” असे त्याला विचारण्याचे धाडस कोणत्याही शिष्याने केले नाही, असे योहानाने का लिहिले? शतकानुशतके संतांनी आणि पवित्र शास्त्राच्या थोर भाष्यकारांनी या सर्व प्रश्नांची उत्तरे सुचवली आहेत. तरीही, पुनरुत्थानानंतर येशूने दिलेली दर्शने खरोखरच रहस्याने वेढलेली होती, या एका गोष्टीवर मनन करणेही उपयुक्त आहे.
रहस्यकथेत वाचकाला काही अस्पष्ट धागेदोरे दिले जातात, जेणेकरून त्याला रहस्याचा उलगडा करण्याचा प्रयत्न करता येईल. रहस्य सोडवणे अधिक रंजक आणि आव्हानात्मक व्हावे म्हणून हे धागेदोरे मुद्दाम अस्पष्ट ठेवलेले असतात. पण येशूच्या पुनरुत्थानानंतरच्या दर्शनांशी निगडित “श्रद्धेचे रहस्य” अगदी वेगळ्या स्वरूपाचे आहे. अशा रहस्याला गहनता आणि व्यापकता असते. ते आपल्याला देवाचे अनंत स्वरूप आणि त्याचे तारणकार्य यांत अधिकाधिक खोलवर नेऊ शकते.
उदाहरणार्थ, वर उद्धृत केलेले हे एक वाक्य पाहा: “तो प्रभू आहे हे त्यांच्या लक्षात आले होते, म्हणून ‘तू कोण आहेस?’ असे त्याला विचारण्याचे धाडस कोणत्याही शिष्याने केले नाही.” असे दिसते की येशू किनाऱ्यावर न्याहारी तयार करत असताना शिष्य त्याच्याभोवती जमले आणि त्याच्याविषयीच्या आदरयुक्त विस्मयाने तेथे बसून राहिले. या दर्शनाच्या वेळी त्यांच्या निःशब्द विस्मयातून दिसते की शब्द अपुरे पडतात. एरवी, एखाद्याला पाहून तुम्हाला आनंद झाला की तुम्ही त्याचे अभिवादन करता, त्याची विचारपूस करता आणि गप्पा मारू लागता. पण इथे शिष्य त्या पवित्र, आदरयुक्त विस्मयातच राहिले. ते त्याचे ऐकत होते, त्याने दिलेले भोजन घेत होते आणि पुनरुत्थित प्रभूच्या उपस्थितीच्या रहस्यावर मनन करत होते.
आपला प्रभू कोणकोणत्या प्रकारे तुमच्याकडे येतो, यावर आज मनन करा. आपल्या जीवनात तो सतत उपस्थित असतो; पण त्याची उपस्थितीही रहस्यमय असल्यामुळे ती आपल्या लक्षात न येणे सहज शक्य आहे. “होडीच्या उजव्या बाजूला जाळे टाका…” या येशूच्या सांगण्याकडे शिष्यांनी दुर्लक्ष केले असते, तर काय झाले असते, याची कल्पना करा. त्यांनी ती आज्ञा दुर्लक्षित केली असती, तर तो प्रभू आहे हे कदाचित त्यांना कधीच उमगले नसते. आपला प्रभू तुमच्याशी कोणकोणत्या प्रकारे बोलतो, यावर मनन करा. तुम्ही त्याला प्रतिसाद देता का? तुम्ही त्याला ओळखता का? त्याच्या दैवी उपस्थितीने जागणाऱ्या त्या पवित्र, आदरयुक्त विस्मयात तुम्ही स्वतःला सामावू देता का? शिष्यांचे उदाहरण डोळ्यांसमोर ठेवा आणि आपल्या सभोवताली सतत असणारी प्रभूची उपस्थिती ओळखण्यासाठी जागरूक राहा.
हे माझ्या दैवी प्रभू, रात्रंदिवस तू माझ्याजवळ असतोस, तरीही कितीतरी वेळा मला तुझी उपस्थिती जाणवत नाही आणि माझ्याकडून तुझी आराधनाही होत नाही. माझ्या जीवनातील तुझी उपस्थिती मला अधिक जाणवू दे. ही जाणीव वाढत असताना, प्रेमाने, भक्तीने आणि आदरयुक्त विस्मयाने या पवित्र रहस्यांत अधिक खोलवर जाण्यास मला मदत कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आठवा दिवस: दैवी दयेच्या रविवारच्या तयारीसाठी नोव्हेना
आजचे संत – संत व्हिन्सेंट फेरर, धर्मगुरू
(हा दिवस पुनरुत्थानाच्या अष्टकात येत असल्यामुळे या वर्षी त्यांचे उपासनाविधीतील स्मरण साजरे केले जात नाही.)
पुनरुत्थानकाळासाठी पवित्र शास्त्रावरील मनन




