7 ऑगस्ट 2025
सामान्य काळातील अठराव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने
संत सिक्स्टस द्वितीय, पोप व रक्तसाक्षी, आणि त्यांचे सहकारी रक्तसाक्षी—ऐच्छिक स्मरण
संत काजेतान, याजक—ऐच्छिक स्मरण
नॅशनल ट्रस्ट, सार्वजनिक वापरासाठी मुक्त, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
मग पेत्राने येशूला बाजूला घेतले आणि तो त्याला दटावू लागला, “प्रभू, देव न करो! असे काहीही तुझ्या बाबतीत कधीच घडणार नाही.” येशू वळून पेत्राला म्हणाला, “सैताना, माझ्या मागे हो! तू माझ्या मार्गात अडथळा आहेस. तू देवासारखा विचार करत नाहीस, तर माणसांसारखा विचार करतोस.” मत्तय 16:22–23
येशूचे हे शब्द ऐकून पेत्राला किती मोठा धक्का बसला असेल! “सैताना, माझ्या मागे हो!” असे येशू म्हणाला. याच्या आधीच्या परिच्छेदात पेत्राने येशू हा “ख्रिस्त, जिवंत देवाचा पुत्र” असल्याची श्रद्धेने कबुली दिली होती. त्यावर येशूने पेत्राला सांगितले की तो पेत्रोस आहे आणि या पेत्रा वर तो आपली ख्रिस्तसभा उभारेल. पेत्रोस हा हलवता येणाऱ्या दगडासाठी वापरला जाणारा ग्रीक शब्द आहे, तर पेत्रा म्हणजे अचल, भक्कम खडकाचा पाया. अशा प्रकारे, पेत्राला सांगण्यात आले की भक्कम पायावर बसवलेला दगड तो असेल आणि त्या दगडाचा उपयोग करून येशू आपली ख्रिस्तसभा उभारेल. इतकेच नव्हे, तर येशूने पेत्राला असेही वचन दिले की त्याला राज्याच्या किल्ल्या मिळतील आणि तो पृथ्वीवर जे काही बांधील ते स्वर्गातही बांधले जाईल. आणि मग, लगेच पुढच्याच परिच्छेदात, पेत्र “देवासारखा नव्हे” तर माणसासारखा विचार करतो म्हणून येशू त्याला दटावतो.
आपल्याला लवकरच जे दुःखसहन आणि मरण सोसावे लागणार होते, त्याविषयीची येशूची शिकवण पेत्राला स्वीकारता आली नाही, म्हणून येशूने त्याला दटावले. येशूने पेत्राला आणि इतर शिष्यांना सांगितले की लवकरच त्याला फार दुःख सोसावे लागेल, मुख्य याजक, शास्त्री आणि वडीलजन त्याला नाकारतील, त्याला ठार मारले जाईल आणि तिसऱ्या दिवशी तो पुन्हा उठेल. अशा रीतीने, इतकी गाढ श्रद्धा व्यक्त करणारा पेत्र आता घाबरला आणि त्याने तारणाची दैवी योजना नाकारली. म्हणूनच ज्या येशूने पेत्रावर मोठा अधिकार सोपवला होता, त्यानेच आता त्याच्या दुर्बलतेबद्दल आणि भीतीबद्दल त्याला दटावले.
भीती ही अनेकदा आपल्याला निष्क्रिय करून टाकणारी भावना असते. संत थॉमस अक्विनास सांगतात की भविष्यात काहीतरी वाईट घडेल असे वाटते, तेव्हा भीती उत्पन्न होते. प्रिय व्यक्तीच्या मृत्यूसारख्या सध्या भोगाव्या लागणाऱ्या दुःखाला शोक ही स्वाभाविक प्रतिक्रिया आहे. पण जे दुःख ओढवेल असे आपल्याला वाटते किंवा जी गोष्ट आपल्याला वाईट भासते, ती अजून घडलेली नसेल, तर आपण अनेकदा घाबरतो. आपल्या नियंत्रणाबाहेरच्या एखाद्या बाह्य कारणामुळे भीती वाटते, तेव्हा आपल्याला धक्का बसू शकतो, परिस्थिती आपल्या आवाक्याबाहेर गेल्यासारखी वाटू शकते आणि चिंता सतावू शकते. येशूला फार दुःख सोसावे लागेल आणि त्याला ठार मारले जाईल, ही कल्पनाही पेत्राला सहन होत नव्हती. म्हणून पेत्र म्हणतो, “प्रभू, देव न करो! असे काहीही तुझ्या बाबतीत कधीच घडणार नाही.”
येशूने पेत्राला दटावले, ही खऱ्या प्रेमाची कृती होती. भीतीने जखडलेल्या पेत्राला खडबडवून मोकळे करण्याचा तो एक मार्ग होता. पेत्राने स्पष्टपणे विचार करावा आणि येणाऱ्या दुःखाला धैर्याने, स्वीकारभावाने, आशेने आणि श्रद्धेने सामोरे जावे, अशी येशूची इच्छा होती. धैर्य बळ देते. स्वीकाराने चिंता दूर होते. आशेतून आनंद जन्मतो. आणि श्रद्धा हा सर्व प्रकारच्या भीतीवरचा उपाय आहे. येशूच्या यातना आणि दुःखसहन पेलण्यासाठी पेत्राला व इतर शिष्यांना या आणि अशाच इतर सद्गुणांची गरज होती. जे त्यांना वाईट वाटत होते, त्याचे रूपांतर स्वर्गीय पिता करणार होता आणि जगाने आजवर अनुभवले नव्हते इतके मोठे कल्याण त्यातून घडवणार होता, हे त्यांना समजणे आवश्यक होते. येशूला “यरुशलेमला जावे लागेल आणि फार दुःख सोसावे लागेल…” हे त्यांना समजणे आवश्यक होते. ती पित्याची इच्छा होती. आणि ती पित्याची इच्छा असल्याने, देवाच्या सर्वशक्तिमान सामर्थ्याने सर्वांत मोठ्या अनिष्टातून सर्वांत मोठे कल्याण घडणार होते.
आज तुमच्या जीवनात कशामुळे सर्वाधिक भीती आणि चिंता वाटते, यावर चिंतन करा. भविष्याचा विचार करताना कोणती गोष्ट तुम्हाला जखडून टाकते किंवा निदान भीती आणि काळजीच्या आहारी जाण्यास प्रवृत्त करते? खरे तर, पुढे जे काही अनिष्ट किंवा दुःख ओढवेल असे तुम्हाला वाटते, त्यातून तुमच्या जीवनात सर्वांत मोठे कल्याण घडू शकते. केवळ मानवी बुद्धीच्या बळावर हे ओळखता येत नाही. येशू सांगतो त्याप्रमाणे, आपण माणसांसारखा नव्हे, तर देवासारखा विचार करण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे. ज्या गोष्टीमुळे तुम्हाला चिंता वाटते, तिच्याकडे केवळ देवाच्या नजरेतून पाहण्याचा प्रयत्न करा. देव सर्व गोष्टींचा उपयोग कल्याणासाठी करू शकतो, असा श्रद्धेने भरवसा ठेवा. शंका धरू नका, तर विश्वास ठेवा. मग शांतीने, धैर्याने आणि आत्मविश्वासाने पुढे जाण्यासाठी आवश्यक असलेले अनेक सद्गुण देव तुम्हाला देऊ लागेल.
हे दुःख सोसणाऱ्या माझ्या प्रभू, तुझ्यावर ओढवलेल्या अनिष्टाला तू अत्यंत धैर्याने आणि प्रेमाने सामोरा गेलास. तू कधीही भीतीपुढे झुकला नाहीस, तर पित्याची इच्छा पूर्ण करत पुढे गेलास. ज्या गोष्टींमुळे मी भीतीच्या आहारी जाऊ शकतो, त्या सर्वांवर मात करण्यासाठी मला तुझ्या सामर्थ्यात सहभागी होण्याची कृपा दे. हे माझ्या प्रभू, माझे तुझ्यावर प्रेम आहे. प्रत्येक गोष्टीत मला तुझ्यावर विसंबून राहू दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत –
संत सिक्स्टस द्वितीय, पोप व रक्तसाक्षी, आणि त्यांचे सहकारी रक्तसाक्षी
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




