18 ऑगस्ट 2025
सामान्य काळातील विसाव्या आठवड्याचा सोमवार
आजची वाचने
न्हेयोब, CC BY-SA 4.0, विकिमीडिया कॉमन्सच्या सौजन्याने
“तुला परिपूर्ण व्हायचे असेल, तर जा, तुझ्याकडे जे आहे ते विकून गोरगरिबांना दे, म्हणजे स्वर्गात तुला संपत्ती मिळेल. मग ये आणि माझ्यामागे चल.” हे ऐकून तो तरुण दुःखी होऊन निघून गेला, कारण त्याच्याकडे पुष्कळ मालमत्ता होती. मत्तय 19:21–22
येशू आणि एका श्रीमंत तरुणाचा संवाद अशा रीतीने संपला. त्या तरुणाने येशूकडे येऊन विचारले होते, “गुरुजी, अनंत जीवन मिळवण्यासाठी मी कोणते चांगले काम करावे?” येशूने त्याला आज्ञा पाळायला सांगितले. आपण लहानपणापासून त्या आज्ञा पाळत आलो आहोत, असे त्या तरुणाने सांगितले आणि आणखी काय करता येईल, असे विचारले. येशूने त्याच्या प्रश्नाचे उत्तर दिले. पण ते उत्तर स्वीकारणे त्या तरुणाच्या आवाक्याबाहेरचे होते.
“तुला परिपूर्ण व्हायचे असेल, तर जा, तुझ्याकडे जे आहे ते विकून गोरगरिबांना दे, म्हणजे स्वर्गात तुला संपत्ती मिळेल. मग ये आणि माझ्यामागे चल.” तुम्हाला परिपूर्ण व्हायचे आहे का? तसे असेल, तर हे ध्येय गाठण्यासाठी येशूने किती उंच मापदंड ठेवला आहे, हे लक्षात घ्या. ख्रिस्ताच्या अनेक अनुयायांना आपले जसे चालले आहे तसेच पुरेसे वाटते, असे दिसते. दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे तर, परिपूर्णतेसाठी मनापासून झटणारी व्यक्ती क्वचितच आढळते. अनेकांचा हेतू चांगला असेल; पण ज्या परिपूर्णतेसाठी आपल्या सर्वांना पाचारण केले आहे, ती खरोखर प्राप्त करण्यासाठी जे काही करावे लागते, ते सर्व करायला स्वतःला पूर्णपणे वाहून घेणारे थोडेच दिसतात.
एक गोष्ट लक्षात घेण्यासारखी आहे: येशूने त्या श्रीमंत तरुणाला दिलेल्या पहिल्या उत्तरात अनंत जीवनात प्रवेश करण्यासाठी काय आवश्यक आहे, म्हणजेच स्वर्गप्राप्तीसाठी किमान काय करावे लागते, हे सांगितले. थोडक्यात, आज्ञांचे पालन करून तुम्ही गंभीर पापापासून दूर राहिलात, तर अनंत जीवनाचा वारसा तुम्हाला मिळेल, असे येशूने सांगितले. अर्थात, तुम्हाला श्रद्धेची देणगी लाभली आहे आणि त्यामुळे तारणाची देणगी स्वीकारण्यास तुम्ही तयार आहात, हेही यात गृहीत आहे. मग तुम्हाला तेवढेच पुरेसे वाटते का? स्वर्गात जाण्यासाठी जेवढे किमान आवश्यक आहे, तेवढेच करण्यात तुम्ही समाधानी आहात का?
परिपूर्णता आपल्या आवाक्याबाहेरची आहे असे वाटू शकते. “शेवटी मी माणूसच आहे,” असा विचार आपण कितीतरी वेळा करतो. पण देवाने आपल्याला पाचारण केले आहे आणि पवित्रतेत वाढण्याचे साध्य होण्याजोगे ध्येय त्याने आपल्यासमोर ठेवले आहे. आपण नेहमीच कुठे ना कुठे कमी पडू; तरीही शक्य तितके पवित्र होण्यासाठी आपण सर्वस्व पणाला लावून प्रयत्न केला पाहिजे.
“जा, तुझ्याकडे जे आहे ते विकून गोरगरिबांना दे,” असे आमंत्रण प्रभूने त्या तरुणाला दिले. प्रभू ही अट सर्वांवर घालत नसला, तरी काही जणांना तो हे शब्दशः करण्यासाठी बोलावतो. इतर सर्वांसाठीही हे आमंत्रण कायम आहे; मात्र ते शब्दशः नव्हे, तर आध्यात्मिक अर्थाने आहे. अंतःकरणात आध्यात्मिक दारिद्र्य जोपासण्याचे हे पाचारण आहे. आपली मालमत्ता आपल्याकडे असली, तरी या जगातील वस्तूंची आसक्ती मनातून पूर्णपणे सोडण्यास आपल्या प्रत्येकाला बोलावले आहे. देवावर प्रेम करणे आणि त्याच्या इच्छेप्रमाणे सेवा करणे, हीच आपली एकमेव संपत्ती असली पाहिजे. इतक्या खोल आध्यात्मिक अनासक्तीचा अर्थ असा की, जीवनात देव आणि त्याची पवित्र इच्छा यांशिवाय आपल्याला दुसरे काही नको असते. आणि देवाने कधी खरोखरच सर्वस्व सोडण्यास सांगितले, तर आपण क्षणाचाही संकोच न करता ते सोडू. हे टोकाचे वाटेल, पण खरे तर यातच आपले सर्वांत मोठे हित आहे. पूर्ण अर्थाने माणूस होण्याचा आणि आपण जसे घडावे असा देवाचा हेतू आहे तसे घडण्याचा हाच एकमेव मार्ग आहे. शेवटी मिळणारे प्रतिफळ केवळ स्वर्गप्राप्ती नव्हे, तर स्वर्गातील आपल्या आकलनापलीकडचा गौरवही आहे. या पृथ्वीवर आपण जितके अधिक पवित्र होऊ, तितके स्वर्गातील आपले शाश्वत प्रतिफळ मोठे असेल. सदैव तुमच्याजवळ राहणारा तो खजिना साठवण्यासाठी जे काही करता येईल ते करण्यास संकोच करू नका.
देवाने तुम्हाला परिपूर्णतेसाठी दिलेल्या उदात्त पाचारणावर आज चिंतन करा. स्वतःला अगदी प्रामाणिकपणे विचारा: माझे जसे चालले आहे तेवढेच मला पुरेसे वाटते, की मला त्याहून कितीतरी अधिक हवे आहे? स्वर्गातील सर्वांत मोठी संपत्ती तुम्हाला हवी आहे का? तुम्ही आता साठवत असलेला आध्यात्मिक खजिना अनंतकाळ तुमच्याजवळ राहावा, असे तुम्हाला वाटते का? येशूचे हे उदात्त पाचारण स्वीकारण्यास संकोच करू नका. त्या श्रीमंत तरुणाला त्याने दिलेले आमंत्रण तुमच्यासाठीही त्याने स्वतः दिलेले आमंत्रण आहे, असे समजून ते तुमच्या अंतःकरणात घुमू द्या. त्याला “हो” म्हणा; तो होकार दिल्याबद्दल तुम्ही सदैव कृतज्ञ राहाल.
हे माझ्या प्रेमळ प्रभू, परिपूर्णतेसाठी प्रयत्न करण्याचे आमंत्रण तू त्या श्रीमंत तरुणाला दिलेस. या पवित्र आणि उदात्त ध्येयासाठी तू मलाही आणि तुझ्या सर्व लेकरांनाही बोलावतोस. या ध्येयाच्या आड येणाऱ्या सर्व गोष्टींची आसक्ती सोडण्यासाठी मला आवश्यक ती कृपा दे, म्हणजे तू आणि तुझी पवित्र इच्छा हेच माझ्या जीवनाचे केंद्र आणि एकमेव ध्येय होईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
संत मोनिकाची नोव्हेना
(विशेषतः वाट चुकलेल्या मुलांसाठी ही प्रार्थना केली जाते)
१८–२६ ऑगस्ट
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




