15 डिसेंबर 2025
आगमनकाळाच्या तिसऱ्या आठवड्यातील सोमवार
आजची वाचने
प्रतिमा सौजन्य: अडोबी स्टॉक
येशू मंदिराच्या परिसरात आले आणि तिथे शिकवत असताना मुख्य याजक व लोकांचे वडीलजन त्यांच्याकडे येऊन म्हणाले, “तुम्ही कोणत्या अधिकाराने या गोष्टी करता? आणि हा अधिकार तुम्हाला कोणी दिला?” मत्तय 21:25–27
लोकांना शाश्वत तारणाकडे नेण्याची जबाबदारी मुख्य याजकांवर आणि लोकांच्या वडीलजनांवर होती. देवाची इच्छा पूर्ण करण्याची साधने बनणे, संदेष्ट्यांप्रमाणे देवाचा संदेश सांगणे आणि पापांच्या प्रायश्चित्तासाठी पवित्र यज्ञ अर्पण करणारे याजक म्हणून सेवा करणे, ही त्यांची कर्तव्ये होती. पण प्रत्यक्षात त्यांनी यांपैकी कोणतीही भूमिका निभावली नाही.
शुभवर्तमानातील हा उतारा पुढे वाचताना येशूंनी त्यांना इतक्या ठामपणे का खडसावले, हे अधिक स्पष्ट होते. “येशूंनी त्यांना उत्तर दिले, ‘मी तुम्हाला एक प्रश्न विचारतो. तुम्ही मला त्याचे उत्तर दिलेत, तर मी कोणत्या अधिकाराने या गोष्टी करतो ते तुम्हाला सांगेन. योहानाचा बाप्तिस्मा कोठून आला होता? तो स्वर्गाकडून होता की माणसांकडून?’” (मत्तय 21:24–25). धर्मनेत्यांनी उत्तर देण्यास नकार दिला, कारण दोन्हीपैकी कोणतेही उत्तर त्यांच्या हेतूला अनुकूल नव्हते. योहानाचा बाप्तिस्मा स्वर्गाकडून होता असे म्हटले, तर ‘मग तुम्ही योहानावर विश्वास का ठेवला नाही?’ असे येशू विचारतील, अशी त्यांना भीती होती. तो माणसांकडून होता असे म्हटले, तर योहानाला संदेष्टा मानणाऱ्या जमावाची त्यांना भीती होती. म्हणून त्यांनी सोपी पळवाट काढली आणि म्हटले, “आम्हाला माहीत नाही.” त्यामुळे येशूंनीही त्यांच्या प्रश्नाचे उत्तर दिले नाही.
आपल्या जीवनात जे लोक आपल्या श्रद्धेला थेट आव्हान देतात, त्यांना कसे उत्तर द्यावे, याची दिशा येशूंनी या धर्मनेत्यांना दिलेल्या उत्तरातून आपल्याला मिळते. कधीकधी आपल्याला अविवेकी टीकेला सामोरे जावे लागते. अशा वेळी रागावून त्या टीकेला प्रत्युत्तर देण्याचा मोह आपल्याला होऊ शकतो. पण अशा बोलण्यातून अनेकदा काहीच साधत नाही.
या प्रसंगी आपल्या प्रभूंनी अविवेकाला सामोरे जाण्याची अगदी वेगळी वाट निवडली. देव या नात्याने येशूंनी या धर्मनेत्यांचा न्याय केला, तरी माणूस म्हणून त्यांच्याशी बोलताना त्यांनी त्यांना दोष दिला नाही किंवा स्वतःची बाजू सावरण्याचा प्रयत्न केला नाही. त्याऐवजी त्यांनी असा प्रश्न विचारला की त्या नेत्यांना स्वतःच्या अविवेकाला सामोरे जावे लागले आणि तो उघड झाला. त्यांनी आपला अविवेक मान्य करण्यास नकार दिला, तेव्हा येशू पुढे काही बोलले नाहीत.
यातून एक गोष्ट लक्षात येते: एखादी व्यक्ती अविवेकाने बोलत असेल, तर त्याच पातळीवर जाऊन तिच्याशी वाद घालण्यात क्वचितच काही लाभ असतो. तिने आपल्याला दोष दिला तरी तिला मनातल्या मनात क्षमा करता येते; त्यासाठी तिच्याशी वाद घालण्याची गरज नाही. कोणी नम्रपणे आणि प्रामाणिकपणे आपल्याला जाब विचारला, तर विधायक संवादाला वाव मिळतो. पण आपल्या कृतींविषयीचे त्यांचे प्रश्न अविवेकी असतील, तर बहुतेकदा त्यांच्याकडे दुर्लक्ष करणेच योग्य ठरते. ही प्रेमाची वाट आहे: यात आपण आपल्या प्रभूंचे अनुकरण करतो, अविवेकी टीकेची धार कमी करतो आणि पुढे अधिक विधायक संवादाला वाव देतो.
येशूंना त्यांच्या काळातील अविवेकी धर्मनेत्यांकडून जो अनुभव आला, तसाच अनुभव तुम्हालाही तुमच्या आयुष्यातील लोकांकडून येतो का, यावर आज चिंतन करा. खंबीरपणे साथ देणारे आणि श्रद्धेने जगणारे कुटुंबीय व मित्र लाभणे हा काहींसाठी आशीर्वाद असतो, पण असा आधार सर्वांनाच मिळत नाही. तुमच्या श्रद्धेनुसार उघडपणे जगल्याने टीका झाली तरी, तुम्ही ती श्रद्धा कशी जगावी अशी देवाची इच्छा आहे, याचा विचार करा. टीका झाली तर येशूंनी दाखवलेल्या नम्रतेचे आणि सुज्ञतेचे अनुकरण करण्याचा प्रयत्न करा, म्हणजे तुम्ही निष्फळ आणि अविवेकी वादांत ओढले जाणार नाही.
हे खऱ्या ज्ञानाच्या प्रभू, प्रत्येकाशी पूर्ण प्रेमाने आणि सत्यनिष्ठेने कसे वागावे, हे तुला नेहमीच माहीत होते. ज्यांना तुझ्या करुणेची गरज होती, त्यांच्याशी तू करुणेने वागलास. जे अविवेकाने वागत होते, त्यांना तू नम्रपणे त्यांचा अविवेक दाखवून दिलास. मला सुज्ञतेचे वरदान दे, म्हणजे माझ्या आयुष्यातील लोकांशी मी सदैव तुझ्या पवित्र इच्छेनुसार वागेन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
संत आंद्रे यांची नाताळची नोव्हेना
परंपरेनुसार, 30 नोव्हेंबरपासून नाताळच्या पूर्वसंध्येपर्यंत ही प्रार्थना दररोज 15 वेळा म्हटली जाते.
आगमनकाळासाठीचे आमचे सर्व साहित्य पाहा
आगमनकाळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




