Saturday, January 3, 2026
Christmas Weekday
Readings for Today
येशूचे परमपवित्र नाव — ऐच्छिक स्मृतिदिन
अन्निबाले काराची, CC0, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
बाप्तिस्मा देणाऱ्या योहानाने येशूला आपल्याकडे येताना पाहिले आणि तो म्हणाला, “पाहा, हा देवाचा कोकरा, जो जगाचे पाप दूर करतो. ज्याच्याविषयी मी म्हणालो होतो, ‘माझ्यानंतर एक मनुष्य येत आहे. त्याचे स्थान माझ्यापेक्षा श्रेष्ठ आहे, कारण तो माझ्याआधीपासूनच अस्तित्वात होता,’ तो हाच आहे. मी त्याला ओळखत नव्हतो; पण तो इस्राएलला प्रकट व्हावा, म्हणून मी पाण्याने बाप्तिस्मा देत आलो.” योहान 1:29–31
योहान यरुशलेमजवळच्या यहुदियातील डोंगराळ प्रदेशात वाढला, तर येशू नाझरेथमध्ये वाढला. तरीही त्यांची कुटुंबे एकमेकांना नियमित भेटत असावीत आणि त्यामुळे नात्याने भाऊ असलेल्या योहानाला व येशूला एकत्र वेळ घालवता आला असावा, अशी दाट शक्यता आहे. असे असूनही, आपला हा भाऊ वाळवंटात आपल्याकडे येत असल्याचे प्रथम पाहिले तेव्हा योहान म्हणाला, “मी त्याला ओळखत नव्हतो.” योहानाने आपले सार्वजनिक सेवाकार्य सुरू केले आणि आपला प्रभू असलेल्या येशूवर, आपल्या या भावावर, पवित्र आत्मा उतरताना पाहिले, तेव्हाच त्याला येशू खरोखर कोण आहे हे पूर्णपणे उमगले: तोच मशीहा, जगाचे पाप दूर करणारा देवाचा कोकरा आहे.
तो क्षण योहानासाठी किती विस्मयकारक आणि आनंदाचा असेल! मशीहाच्या अगोदर येऊन त्याच्यासाठी मार्ग तयार करणे, हेच आपले कार्य आहे, हे त्याने ओळखले होते. त्याने ते कार्य स्वीकारले आणि उपदेश करून व ज्यांनी विश्वास ठेवला त्यांना पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा देऊन ते पूर्ण केले. तो वाळवंटात राहत होता. उपवास आणि प्रार्थना करत तो मशीहा येण्याच्या दिवसाची वाट पाहत होता. आपल्या या भावावर पवित्र आत्मा उतरताना पाहून त्या क्षणी त्याला किती आश्चर्य आणि आनंद झाला असेल, याची कल्पना करा.
येशू हा पवित्र त्रैक्याची दुसरी व्यक्ती असल्यामुळे पवित्र आत्मा त्याच्यावर एका अनन्य रीतीने उतरला. तरीही योहानाचा अनुभव आपल्याला आमंत्रण देतो की, येशू आजही आपल्यामध्ये येत असताना त्याची वाट पाहत आपण जागरूक राहावे. 2,000 वर्षांपूर्वी आपला प्रभू या पृथ्वीवर आला आणि येथे वावरला. आजही तो आपल्या देहाद्वारे, म्हणजे ख्रिस्तसभेद्वारे, आपल्यामध्ये वावरत आहे. योहानाप्रमाणे आपणही त्याला ओळखण्यासाठी जागरूक राहिले पाहिजे आणि तो दिसताच श्रद्धेने उद्गारले पाहिजे, “पाहा, देवाचा कोकरा!”
आपला प्रभू आपल्याकडे येतो तो सर्वांत महत्त्वाचा प्रसंग म्हणजे मिस्सा. पवित्र होस्तियामध्ये दडलेल्या आपल्या प्रभूला सर्वांना दिसावे म्हणून याजक होस्तिया उंचावतो आणि बाप्तिस्मा देणाऱ्या योहानाचे ते परिचित शब्द पुन्हा उच्चारतो. पवित्र आत्मा उतरतो आणि प्रभूची ओळख आपल्याला करून देतो, तेव्हाही आपला प्रभू आपल्याकडे येतो. उपदेशातून, चिंतनातून, ख्रिस्तसभेच्या शिकवणुकीतून, इतरांच्या प्रेमळ कृतींतून, वैयक्तिक प्रार्थनेतून आणि अशा अनेक मार्गांनी हे घडते. देवाचा कोकरा जेव्हा जेव्हा आपल्याकडे येतो, तेव्हा तेव्हा आपण त्याला पाहिले पाहिजे. त्या पहिल्या भेटींमध्ये योहानाचे मन आणि हृदय ज्या विस्मयाने आणि पूज्यभावाने भरून गेले होते, त्याच विस्मयाने आणि पूज्यभावाने आपणही त्याच्याकडे पाहावे.
आज आपल्या परिचयाच्या त्या पवित्र शब्दांवर चिंतन करा: “पाहा, देवाचा कोकरा…” हे चिंतन करताना स्वतःला विचारा: मला स्वतःला किती वेळा त्याचे ‘दर्शन’ घडते? मिस्सामध्ये माझे मन विस्मयाने आणि पूज्यभावाने भरून जाते का? माझ्या रोजच्या प्रार्थनेत असे घडते का? ख्रिस्तसभेच्या जीवनात आणि मला भेटणाऱ्या श्रद्धावान ख्रिस्ती बांधवांच्या जीवनात मला असा अनुभव येतो का? देहधारणेवर आपले लक्ष केंद्रित करणारा नाताळकाळ अजून सुरू आहे. देहधारणेमुळे आपला प्रभू आजही आपल्यामध्ये उपस्थित आहे, याचा प्रत्यय घेताना बाप्तिस्मा देणाऱ्या योहानाचे शब्द आपलेसे करा.
हे माझ्या प्रभू, तुझ्यापुढे माझे मन विस्मयाने आणि पूज्यभावाने भरून जाते. तुझ्या देहधारणेमुळे तू आजही या जगात उपस्थित आहेस. तू आमच्याकडे येतोस आणि आम्हाला तुझ्याकडे आकर्षित करतोस. बाप्तिस्मा देणाऱ्या योहानाने, तुझ्या या भावाने, वाळवंटात पवित्र आत्मा तुझ्यावर उतरताना प्रथम पाहिले, तेव्हा तो उद्गारला, “पाहा, देवाचा कोकरा!” माझ्या जीवनात तुझी दैवी उपस्थिती मला जाणवते तेव्हा मलाही त्याच्यासारखे उद्गारता यावे म्हणून मला श्रद्धेची दृष्टी दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
Saints and Feasts of the Liturgical Year
Volumes One–Four
नाताळसाठीचे आमचे साहित्य पाहा!
आजचे संत – येशूचे परमपवित्र नाम




