मराठी

श्रद्धेने भीतीवर मात

९ ऑगस्ट २०२६
सामान्य काळातील एकोणिसावा रविवार (वर्ष अ)
आजची वाचने

पाण्यावर चालणारा पेत्र — जी. पोर्ता यांचे चित्र
पाण्यावरून येशूकडे चालत जाणारा पेत्र — माउरो कॉन्कोनी यांचे चित्र

व्हिडिओ

“धीर धरा, मीच आहे; भिऊ नका.” पेत्र त्याला म्हणाला, “प्रभू, जर तूच आहेस, तर मला पाण्यावरून तुझ्याकडे येण्याची आज्ञा दे.” तो म्हणाला, “ये.” पेत्र होडीतून उतरला आणि पाण्यावरून येशूकडे चालू लागला. पण वारा किती जोरात वाहत होता हे पाहून तो घाबरला. तो बुडू लागला तेव्हा ओरडला, “प्रभू, मला वाचव!” येशूने लगेच हात पुढे करून पेत्राला धरले आणि त्याला म्हटले, “अरे अल्पश्रद्धावंता, तू शंका का घेतलीस?” मत्तय 14:27–31

भीतीमुळे आपली दृष्टी नेहमीच धूसर होते. गालील समुद्राच्या उत्तर किनाऱ्याजवळच्या एका डोंगरावर येशूने जवाच्या फक्त पाच भाकरी आणि दोन मासे यांतून ५,००० लोकांना जेवू घातले. त्याच रात्री आजच्या शुभवर्तमानातील घटना घडली. लोकांना जेवू घातल्यावर येशू एकांतात प्रार्थना करण्यासाठी गेला. त्याने शिष्यांना होडीने आपल्या पुढे पाठवले आणि कफर्णहूमच्या अगदी दक्षिणेला असलेल्या गेनेसरेत नगराकडे जायला सांगितले. दुसऱ्या दिवशी गेनेसरेत येथे मोठे चमत्कार घडले, पण रात्री समुद्र ओलांडतानाही तितकीच विलक्षण घटना घडली.

समोरून जोराचा वारा वाहत असल्याने शिष्यांना त्याच्या विरुद्ध वल्हवावे लागले. त्यामुळे त्यांचा प्रवास संथ, कष्टाचा आणि धोक्याचा झाला. हे दृश्य आपल्या जीवनप्रवासाचे जिवंत चित्र आहे. जीवन म्हणजे ‘सगळे काही आलबेल’ असे क्वचितच असते. अनेकदा ते कष्टाचे आणि अडचणींनी भरलेले वाटते, तर काही संकटे कधी संपणारच नाहीत असे भासते. तुमचे जीवन असे वाटत असेल, तर आजचे शुभवर्तमान खास तुमच्यासाठी आहे.

रात्रीच्या चौथ्या प्रहरी, म्हणजे पहाटे ३ ते ६ च्या दरम्यान, शिष्य अजूनही लाटांशी झुंज देत होते. तेव्हा समुद्रावरून चालत आपल्याकडे येणारी एक आकृती त्यांना दिसली. येशू पाण्यावरून चालला, ही गोष्ट आपल्याला परिचित असेल; पण शिष्यांसाठी ते दृश्य कल्पनेपलीकडचे आणि भयावह होते. त्याचे रूप बदलले होते म्हणून नव्हे, तर भीतीने त्यांची दृष्टी झाकोळली होती म्हणून त्यांनी त्याला ओळखले नाही. आपल्या जीवनातही असे घडते. दुःख आले किंवा देव मौन बाळगत आहे असे वाटले, तर देवाने आपल्याला सोडून दिले असा चुकीचा अर्थ आपण लावू शकतो. पण त्यांच्या भीतीला थेट सामोरे जाण्यासाठीच येशूने त्यांना ती अनुभवू दिली: “धीर धरा, मीच आहे; भिऊ नका.” आपल्या दैवी ज्ञानाने येशू जाणत होता की काळाच्या अंतापर्यंत असंख्य शिष्य ही घटना वाचतील आणि त्या क्षणावर चिंतन करतील.

येशू आपल्याला कोणता संदेश देत आहे? देव आपल्या सोबत आहे हे ओळखल्याने मिळणारे धैर्य आपल्याला भीतीवर मात करण्यास मदत करते—विशेषतः दुःखाच्या क्षणी, जेव्हा पुढची वाट कठीण, धोकादायक आणि न संपणारी वाटते.

अनिश्चिततेच्या या क्षणी, एका अलौकिक प्रेरणेने पेत्र अगदी समर्पक प्रार्थना करतो: “प्रभू, जर तूच आहेस, तर मला तुझ्याकडे येण्याची आज्ञा दे…” संकटांच्या मध्येसुद्धा आपण देवाला ओळखतो, आपली नजर त्याच्यावर स्थिर ठेवतो आणि ही प्रार्थना करतो, तेव्हा देव नेहमी उत्तर देतो, “ये.”

धैर्याने आणि विश्वासाने प्रार्थना कशी करावी, याचा आदर्श पेत्र आपल्यासमोर ठेवतो; पण त्या प्रार्थनेतील विश्वासावर टिकून राहण्यात तो कमी पडतो. आपल्याला यातून शिकता यावे म्हणून देव हेही घडू देतो. धैर्याने श्रद्धेची कृती केली, तरी आपण अडखळणार नाही याची हमी नाही. पेत्र बुडू लागला, तो त्याच्यात श्रद्धाच नव्हती म्हणून नाही, तर भीती त्याच्या विश्वासावर मात करू लागली म्हणून. यातून येशू आपल्याला आणखी एक धडा देतो: आपली श्रद्धा डळमळली तरी आपण निराशेला शरण जाऊ नये. पेत्र बुडाला नाही. त्याने पुन्हा हाक मारली, “प्रभू, मला वाचव!” आणि येशूने लगेच आपला हात पुढे केला.

निराशा हीच श्रद्धेची खरी शत्रू आहे. भीतीने आणि वाढत्या वाऱ्याच्या जोराने पेत्राची श्रद्धा कमकुवत झाली, तरी त्या दुर्बल अवस्थेतही त्याने आशा सोडली नाही. त्याची आशा कितीही डळमळीत असली, तरी त्या आशेमुळेच येशूने आपला दैवी हात पुढे करून त्याला वाचवले.

तुम्ही सध्या सोसत असलेल्या एखाद्या संकटाचा किंवा दुःखाचा आज विचार करा, ज्यामुळे तुम्हाला भीती वाटू लागते. त्या भीतीला थेट सामोरे जा. तिला झिडकारा. येशूकडे पाहा: संकटाच्या मध्यभागी, त्याच वादळातून आणि खवळलेल्या पाण्यावरून चालत तो तुमच्याकडे येत आहे. तुमच्या जवळ येणारा तो खरोखर येशूच आहे, हे ओळखा. भीतीवर मात करताना तुमची नजर वादळावर नव्हे, तर त्याच्यावर स्थिर ठेवा. यामुळेच आपली श्रद्धा बळकट होते आणि आपल्या ध्येयाकडे, म्हणजे येशूच्या दैवी कृपेच्या हाताकडे, वाटचाल करत राहण्याचे बळ आपल्याला मिळते.

हे माझ्या तारणाऱ्या प्रभू, तू आमच्या जीवनात संकटे येऊ देतोस, पण ती धीराने सोसण्यासाठी आणि तुझ्यावर विश्वास व आशा ठेवून त्यांवर मात करण्यासाठी लागणारी कृपा तू आम्हाला नेहमी देऊ करतोस. प्रभू, माझ्या दुःखात आणि संभ्रमातही मला तू नेहमी दिसावास, यासाठी मला मदत कर. मी कधीही निराशेला शरण जाऊ नये; उलट, तुझ्याकडे वाटचाल करताना माझी श्रद्धा वाढत जावो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

आजची संत – क्रुसाची संत तेरेसा बेनेदिक्ता (एडिथ स्टाइन), कुमारिका आणि धर्मसाक्षी
यंदा हा दिवस रविवारी येत असल्याने, उपासनेत त्यांचा स्मृतिदिन साजरा केला जात नाही

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय