27 जून 2026
सामान्य काळातील बाराव्या आठवड्याचा शनिवार
आजची वाचने
अलेक्झांड्रियाचे संत सिरिल, बिशप व ख्रिस्तसभेचे धर्माचार्य — ऐच्छिक स्मृतिदिन
प्रभू, तू माझ्या घरात यावेस अशी माझी योग्यता नाही, कार्ल गायर्लिंग्स एर्बेन यांची कलाकृती
येशू कफर्णहूमात आला तेव्हा एक शताधिकारी त्याच्याकडे आला आणि त्याने विनंती केली, “प्रभू, माझा सेवक पक्षाघाताने घरी पडून आहे आणि त्याला भयंकर यातना होत आहेत.” येशू त्याला म्हणाला, “मी येऊन त्याला बरे करीन.” शताधिकाऱ्याने उत्तर दिले, “प्रभू, तू माझ्या घरात यावेस अशी माझी योग्यता नाही; फक्त एक शब्द बोल आणि माझा सेवक बरा होईल.” मत्तय 8:5–8
सृष्टीच्या आरंभापासून देव मानवांकडे सतत प्रेमाने हात पुढे करत आला आहे आणि त्यांना आपल्याकडे बोलावत आला आहे. महाप्रलयानंतर देवाने अब्रामाशी—ज्याचे नाव पुढे अब्राहाम झाले—करार केला. अब्रामाने श्रद्धेने व आज्ञाधारकपणे प्रतिसाद दिला. देवाने त्याला वचन दिले की त्याच्या वंशजांचे एक महान राष्ट्र होईल आणि त्याच्याद्वारे “पृथ्वीवरील सर्व कुळांना आशीर्वाद लाभेल” (उत्पत्ती 12:3). आजच्या शुभवर्तमानात या वचनाची पूर्तता होत असल्याचे चिन्ह आपल्याला रोमी शताधिकाऱ्याच्या श्रद्धेत दिसते. यहुदी नसूनही तो येशूचा दैवी अधिकार ओळखतो. ख्रिस्तावरचा त्याचा विश्वास ही अब्राहामाद्वारे देऊ केलेल्या आशीर्वादात सर्व राष्ट्रे सहभागी होणार असल्याची नांदी आहे.
येशूच्या काळात यहुदी आणि एखादा रोमी शताधिकारी यांच्यात सलोख्याचे वागणे जवळजवळ ऐकिवातही नव्हते. रोमनांनी इस्राएल जिंकून त्यावर आपली सत्ता लादली होती आणि लोकांकडून जड कर वसूल केले होते. यहुद्यांना मंदिरातील उपासना चालू ठेवण्याची आणि सभास्थानांत आपल्या श्रद्धेचे आचरण करण्याची मुभा होती. तरीही अनेकांच्या मनात रोमी सत्ताधाऱ्यांविषयी खोल राग होता. मशीहा येऊन आपल्याला मुक्त करील, त्या दिवसाची ते आतुरतेने वाट पाहत होते.
पण मशीहा प्रत्यक्ष आला तेव्हा अनेक यहुद्यांनी त्याला ओळखले नाही. इस्राएलचे स्वराज्य पुन्हा प्रस्थापित करणारा एखादा पराक्रमी सेनानायक येईल, अशी त्यांची ठाम अपेक्षा होती, हे कदाचित त्याचे कारण असावे. येशू मात्र योद्धा म्हणून नव्हे, तर देवाचा कोकरा म्हणून आला आणि त्याने त्याहून कितीतरी मोठी मुक्ती आणली: पाप आणि मृत्यू यांपासूनची मुक्ती. रोमनांविषयी लोकांच्या मनात खोलवर रुजलेली कटुता त्याला समजत होती; पण ऐहिक संघर्षांच्या पलीकडे पाहून तो सर्वांकडे दैवी प्रज्ञेच्या दृष्टीने पाहत होता.
येशूच्या मनात रोमनांविषयी वैर नव्हते आणि त्यांची राजवट उलथवून टाकण्याचाही त्याचा हेतू नव्हता. उलट, त्यांनी मनपरिवर्तन करून देवाकडे वळावे, अशी त्याची इच्छा होती. शास्त्री आणि परुशी यांच्यासह अनेक यहुदी रोमनांना शत्रू मानत होते, तरी येशूने त्यांच्यावरही करुणा केली. कारण अब्राहामाला दिलेले वचन केवळ एका राष्ट्रासाठी नव्हे, तर सर्व लोकांसाठी आहे, हे त्याला ठाऊक होते. शताधिकाऱ्याची श्रद्धा हे त्या वचनाची पूर्तता होत असल्याचे चिन्ह आहे: एकेकाळी कराराबाहेर असलेला हा यहुदीतर मनुष्य आता मशीहासमोर विश्वास आणि नम्रता यांचे उदाहरण ठरतो.
या रोमी शताधिकाऱ्याला अशी विलक्षण श्रद्धा व्यक्त करण्यास मदत करणारी एक गोष्ट म्हणजे लष्करी अधिकारी म्हणून त्याला असलेला कर्तव्याचा आणि अधिकाराचा अनुभव. आयुष्यभर इतरांना आज्ञा देण्याची जबाबदारी सांभाळल्यामुळे अधिकार कसा चालतो, हे त्याला प्रत्यक्ष अनुभवातून समजले होते. अनुभवातून आलेली ही समज त्याने येशूकडे असलेला अलौकिक अधिकार ओळखण्यासाठी वापरली. यहुद्यांप्रमाणे त्याला तोराचे, तारणाच्या इतिहासाचे किंवा मशीहाविषयीच्या भविष्यवाण्यांचे ज्ञान बहुधा फारसे नव्हते किंवा मुळीच नव्हते. तरी येशूचे चमत्कार घडवण्याचे सामर्थ्य पाहिल्यावर त्याने त्याच्यामध्ये ऐहिक सत्ताधाऱ्यांच्या अधिकाराहून कितीतरी मोठा अधिकार ओळखला. आपल्या अनुभवावरून त्याला ठाऊक होते की अधिकाराने दिलेली आज्ञा लगेच पाळली जाते. म्हणून त्याने जाणले की दैवी अधिकार असलेला येशू केवळ एक शब्द बोलून आपल्या सेवकाला दुरूनही बरे करू शकतो.
आज त्या रोमी शताधिकाऱ्याच्या श्रद्धेवर चिंतन करा. येशूने त्याच्या श्रद्धेची इस्राएलातील सर्वांपेक्षा अधिक प्रशंसा केली आणि म्हटले, “इस्राएलात कोणामध्येही मला अशी श्रद्धा आढळली नाही” (मत्तय 8:10). त्याचा विश्वास नियमशास्त्राच्या ज्ञानावर नव्हे, तर ख्रिस्ताच्या दैवी अधिकारावरील दृढ श्रद्धेवर आधारलेला होता. त्याच्याप्रमाणे आपणही नम्रतेने येशूकडे जाऊ या. आपण त्याच्या कृपेस पात्र नाही हे मान्य करू या आणि आपल्या आत्म्याला बरे करून नवे जीवन देण्याच्या त्याच्या सामर्थ्यावर पूर्ण विश्वास ठेवू या. शताधिकाऱ्याच्या सेवकाला शारीरिक आरोग्य लाभले; पण आपल्याला देवाच्या सर्वांत जवळ नेणारी गोष्टच आपल्याला लाभावी, अशी देवाची इच्छा आहे—मग ते शरीराचे बरे होणे असो किंवा आत्म्याला लाभणारे अधिक खोल आरोग्य असो. शताधिकाऱ्याच्या अढळ श्रद्धेचे अनुकरण करा आणि स्वतःला ख्रिस्तावर सोपवा. तो तुम्हाला म्हणेल, “तुम्ही जाऊ शकता; तुम्ही विश्वास ठेवलात, तसे तुमच्यासाठी घडो” (मत्तय 8:13).
हे सर्वसमर्थ प्रभू, तू सर्व काही करू शकतोस आणि आमच्यासाठी जे सर्वांत हिताचे आहे तेच व्हावे, अशी तुझी नेहमी इच्छा असते. मला त्या शताधिकाऱ्यासारखी श्रद्धा दे, म्हणजे शरीर बरे करण्याच्या आणि आत्म्यालाही नवे जीवन देण्याच्या तुझ्या सामर्थ्यावर मी विश्वास ठेवीन. इतर सर्व गोष्टींपेक्षा तुझी इच्छा काय आहे हे जाणून घेण्याचा मी प्रयत्न करावा आणि कोणत्याही ऐहिक आशेपेक्षा इतरांचे भले व्हावे, अशी इच्छा माझ्या मनात अधिक प्रबळ असावी. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – अलेक्झांड्रियाचे संत सिरिल, बिशप व चर्चचे धर्मपंडित
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




