शनिवार, 4 जुलै 2026
सामान्य काळातील तेराव्या आठवड्याचा शनिवार
आजची वाचने
अमेरिकेचा स्वातंत्र्यदिन—ऐच्छिक स्मरण
पोर्तुगालची संत एलिझाबेथ—ऐच्छिक स्मृतिदिन
(अमेरिकेत 5 जुलै रोजी साजरा केला जातो)
पर्वतावरील वचन, व्हुकोस्टिक यांची कलाकृती
योहानाचे शिष्य येशूकडे आले आणि म्हणाले, “आम्ही आणि परुशी पुष्कळ उपवास करतो, पण तुमचे शिष्य उपवास का करत नाहीत?” येशूने त्यांना उत्तर दिले, “वर त्यांच्याबरोबर आहे तोपर्यंत लग्नाचे पाहुणे शोक करू शकतील काय? असे दिवस येतील की वराला त्यांच्यापासून दूर नेले जाईल; तेव्हा ते उपवास करतील.” मत्तय 9:14–15
यशया 54:5 आणि होशेय 2:16–20 या उताऱ्यांत देवाचे चित्रण इस्राएलला आपली वधू म्हणून स्वीकारणारा दिव्य वर असे केले आहे. या प्रतिमेचा आधार घेऊन येशू आपली दिव्य ओळख उलगडून दाखवतो: देव आणि त्याचे लोक यांच्यात नवे नाते प्रस्थापित करणारा वर तो स्वतःच आहे. या नात्यात सुरुवातीला दुःखाऐवजी आनंद, जवळीक आणि उत्सवाचा आनंद आहे.
पण येशू लगेच एक गंभीर गोष्ट सांगतो: “असे दिवस येतील, जेव्हा वराला त्यांच्यापासून दूर नेले जाईल, आणि तेव्हा ते उपवास करतील.” हे वचन थेट त्याच्या लवकरच येणाऱ्या दुःखसहनाकडे व मृत्यूकडे, तसेच त्याच्या दुःखसहनात आपण अंतःकरणाने सहभागी होण्याकडे निर्देश करते. आयुष्यभर ज्यांना सामोरे जाण्यास आणि जे स्वीकारण्यास आपल्याला बोलावले आहे, त्या वियोगाच्या आणि त्यागाच्या प्रसंगांसाठी उपवास आपली आवश्यक तयारी करतो.
लग्नसोहळा सर्वांनाच आवडतो. विशेषतः जेव्हा श्रद्धावान वधू-वर फलदायी सहजीवनाची आशा बाळगून विवाह साजरा करतात, तेव्हा तो अधिकच आनंददायी असतो. वधू वेदीकडे चालत येते तेव्हा तिचा चेहरा आनंदाने उजळलेला असतो, आणि वर वेदीपाशी तिची आतुरतेने वाट पाहत असतो. पवित्र विवाह ख्रिस्त आणि त्याची वधू असलेली ख्रिस्तसभा यांच्या अंतिम मिलनाचे प्रतिबिंब आहे. आपल्या प्रेमळ देवाशी ज्या सहसंबंधात सहभागी होण्याचे आमंत्रण आपल्याला मिळाले आहे, त्याची विविध अंगे म्हणजे निष्ठा, ऐक्य, फलदायीपणा, सांत्वन आणि चिरस्थायित्व.
विवाहाची ही सुंदर अंगे भविष्यात घडणाऱ्या गोष्टींची भविष्यसूचक झलक देतात. विशेषतः, नवे आकाश व नवी पृथ्वी यांची सुरुवात करण्यासाठी वर गौरवाने परत येईल, त्या घटनेची ती झलक आहे. स्वर्गातील अंतिम मिलनाकडे वाटचाल करत असताना, या पृथ्वीवरील यात्रेतही देवाच्या कृपेने आपण काय अनुभवावे याचे दर्शन ती घडवतात: आनंद, जवळीक आणि उत्सव यांवर आधारलेले देवाशी नाते.
या यात्रेत कधी कधी वराला “दूर नेले जाते.” आध्यात्मिक अर्थाने, ख्रिस्त कधीकधी त्याच्या सांत्वनदायी उपस्थितीचा अनुभव आत्म्याला येऊ देत नाही. तो आपल्याला सोडून देतो म्हणून नव्हे, तर परीक्षांमधून आपले सद्गुण वाढावेत, श्रद्धा दृढ व्हावी आणि आध्यात्मिक परिपक्वता यावी, अशी त्याच्या ज्ञानपूर्ण इच्छेची दिशा आहे. हे शुद्धीकरण म्हणजे ख्रिस्ताच्या दुःखसहनातील आपला सहभाग. त्याचे दुःखसहन आत्म्याला शुद्ध करते आणि पुन्हा उभारी देते. ख्रिस्ताबरोबर आणि ख्रिस्तामध्ये पूर्णपणे मरण पावून त्याच्या नवजीवनात सहभागी होण्यासाठी जी नवी सृष्टी बनण्यास आपल्याला बोलावले आहे, त्या नव्या सृष्टीत ते आपले रूपांतर करते.
कृपेमुळे जाणवणारे सांत्वन कमी होते, तेव्हा आत्म्याला आध्यात्मिक उपवासाचा अनुभव येतो. सुरुवातीला हा उपवास वेदनादायक असला, तरी अधिक सखोल प्रार्थनेतून ख्रिस्ताचा शोध घेण्याची निकड तो आपल्यात वाढवतो. देवाच्या सांत्वनदायी उपस्थितीचा अनुभव आपल्याला सतत येत राहिला, तर आपले प्रेम स्वकेंद्रित होऊ शकते: देव आपल्याला सांत्वन देतो, एवढ्याच कारणासाठी आपण त्याच्यावर प्रेम करू लागू.
जुन्या करारात उपवास हे मुख्यतः पश्चात्तापाचे बाह्य चिन्ह होते. येशू उपवासाला अशी आध्यात्मिक साधना बनवतो, जी परीक्षा, आध्यात्मिक कोरडेपणा आणि वियोग यांच्या काळात आत्म्याला बळ देते. नियमित उपवास आणि दर आठवड्याला ठरावीक अन्नपदार्थ वर्ज्य करणे यांसारख्या आचरणाने आपल्या अंतःकरणाला शिस्त लागते. त्यामुळे सांत्वन मिळत नसतानाही आपण देवावर प्रेम करू शकतो.
वराला “दूर नेले जाते” तेव्हा आपली आध्यात्मिक जाण अधिक तीक्ष्ण होते आणि ख्रिस्ताविषयीची आपली ओढ अधिक उत्कट होते. अशा रीतीने, ख्रिस्त जणू जवळ नाही असे वाटणे ही त्याच्याशी अधिक जवळीक साधण्याची संधी ठरते. त्यातून आपण अधिक गाढ आणि निःस्वार्थ प्रेमाकडे वाटचाल करतो आणि केवळ ख्रिस्तासाठीच ख्रिस्ताचा शोध घेतो.
देव दूर आहे असे वाटते तेव्हा तुम्ही कसा प्रतिसाद देता, यावर आज चिंतन करा. तुम्ही अधिक विश्वासाने आणि प्रार्थनेने त्याच्याकडे वळता, की त्याच्यापासून दूर जाता? देव दूर आहे असे वाटते किंवा प्रार्थनेत कोरडेपणा जाणवतो, तेव्हा त्या क्षणांचे मोल तुम्ही ओळखता का? आशेने आणि धैर्याने आध्यात्मिक उपवास स्वीकारण्याची स्वतःला सवय लावण्यासाठी विविध प्रकारचे शारीरिक उपवास आणि प्रायश्चित्ताची इतर कृत्ये करण्याचा संकल्प करा. आध्यात्मिक उपवास ही निर्मळ प्रेमाची कृती होऊ द्या, जेणेकरून येणाऱ्या अनंत विवाहाच्या मेजवानीसाठी तुमचे अंतःकरण तयार होईल.
हे माझ्या प्रभू, ख्रिस्तसभेच्या वरा, तुझ्याशी निर्मळ ऐक्याचे आणि निष्ठेचे अनंत वैवाहिक नाते जोडण्यासाठी तू आम्हां सर्वांना, तुझ्या पुत्रांना आणि कन्यांना, बोलावतोस. तुझ्या दुःखसहनात मला सहभागी होऊ देऊन मला घडव आणि शुद्ध कर. माझे प्रेम पवित्र होऊ दे, म्हणजे ज्या प्रेमाने तू माझ्यावर प्रेम करतोस, त्याच प्रेमाने मलाही तुझ्यावर प्रेम करता येईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत –
अमेरिकेचा स्वातंत्र्यदिन—ऐच्छिक स्मरण
पोर्तुगालची संत एलिझाबेथ—ऐच्छिक स्मृतिदिन
(अमेरिकेत 5 जुलै रोजी साजरा केला जातो)
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




