3 नोव्हेंबर 2026
सामान्य काळातील एकतिसाव्या आठवड्याचा मंगळवार
आजची वाचने
संत मार्टिन दे पोरेस, धर्मसंघीय—ऐच्छिक स्मृतिदिन
मोठ्या मेजवानीचा दाखला, चित्रकार: ब्रन्सविक मोनोग्रामिस्ट
येशूबरोबर भोजनास बसलेल्यांपैकी एक जण त्याला म्हणाला, “देवाच्या राज्यात भोजन करील तो धन्य!” येशू त्याला म्हणाला, “एका मनुष्याने मोठी मेजवानी दिली आणि अनेकांना आमंत्रित केले. मेजवानीची वेळ झाली तेव्हा त्याने आपल्या सेवकाला आमंत्रितांकडे हे सांगायला पाठवले, ‘या, आता सर्व काही तयार आहे.’ पण ते सर्व जण एकामागून एक सबबी सांगू लागले.” लूक 14:15–18
एका प्रमुख परुश्याच्या घरी भोजनाच्या वेळी येशूने दिलेली शिकवण आज आपण पुढे वाचतो. नगरातील अनेक प्रतिष्ठित लोक तिथे उपस्थित होते. ते सर्व जण शत्रुत्वाच्या भावनेने आणि संशयाने येशूच्या प्रत्येक हालचालीवर लक्ष ठेवून होते. भोजनाच्या वेळी येशूने त्यांना सांगितले की, मेजवानी द्याल तेव्हा “गरिबांना, अपंगांना, लंगड्यांना आणि अंधांना” बोलवा. तो पुढे म्हणाला, “ते तुमची परतफेड करू शकत नाहीत, म्हणून तुम्ही खरोखर धन्य व्हाल. कारण नीतिमानांच्या पुनरुत्थानाच्या वेळी तुम्हाला त्याचे प्रतिफळ मिळेल” (लूक 14:13–14). येशूच्या या बोलण्याला एका पाहुण्याने प्रतिसाद दिला.
“देवाच्या राज्यात भोजन करील तो धन्य!” असे उद्गार काढणाऱ्या त्या अनामिक व्यक्तीला येशूचा संदेश समजला असावा: “नीतिमानांच्या पुनरुत्थानाच्या” वेळी मिळणारे प्रतिफळ सामाजिक प्रतिष्ठेतून मिळणाऱ्या क्षणभंगुर लाभांपेक्षा कितीतरी श्रेष्ठ आहे. गरिबांना, अपंगांना, लंगड्यांना किंवा अंधांना आपल्या घरी बोलावण्याची कल्पनाही अनेक पाहुण्यांना बहुधा रुचली नसेल. पण येशू स्वर्गातील मेजवानीविषयी बोलत होता, जिचे आमंत्रण वेगवेगळ्या मार्गांनी सर्वांना मिळते.
याला उत्तर देताना येशू मोठ्या मेजवानीचा दाखला सांगतो. त्यात एक मनुष्य थाटाची मेजवानी तयार करतो आणि अनेक पाहुण्यांना आमंत्रण देतो. तरीही ते एकामागून एक सबबी सांगतात आणि न येण्याचे ठरवतात.
पण मेजवानी तयार होती आणि भरपूर अन्न होते. म्हणून घरमालकाने आपल्या सेवकाला सांगितले, “लवकर नगरातल्या रस्त्यांवर आणि गल्ल्यांमध्ये जा आणि गरिबांना, अपंगांना, अंधांना आणि लंगड्यांना इथे घेऊन ये” (लूक 14:21). अनेक जण आले, तरीही जागा उरली होती. म्हणून मालकाने शेवटची आज्ञा दिली, “नगराबाहेरच्या रस्त्यांवर आणि कुंपणांच्या कडेने जा आणि लोकांना आग्रह करून आत घेऊन ये, म्हणजे माझे घर भरेल. कारण मी तुम्हाला सांगतो, ज्यांना आमंत्रण दिले होते, त्यांच्यापैकी एकालाही माझ्या मेजवानीची चव चाखायला मिळणार नाही” (लूक 14:23–24).
हा दाखला आपल्या जीवनाला लावताना, या तीन गटांपैकी आपण कोणत्या गटात आहोत हे पाहायला हवे. येशूच्या काळात पहिला गट इस्राएलच्या लोकांना, विशेषतः धर्मक्षेत्रात आणि समाजात प्रतिष्ठित असलेल्यांना, सूचित करत होता. आज या गटात अशा कोणाचाही समावेश होऊ शकतो, ज्याला सुवार्तेचा संदेश स्पष्टपणे समजण्याचे आणि कृपामय जीवनात सहभागी होण्याचे आमंत्रण मिळण्याचे भाग्य लाभले, तरीही त्याने प्रतिसाद दिला नाही. दुर्दैवाने, असे अनेकदा घडते. त्यामागे दुर्भावना, आत्मसंतुष्टपणा, लक्ष विचलित होणे किंवा सांसारिक गोष्टींची आसक्ती असू शकते. या लोकांनी आमंत्रण ऐकले आहे, पण ते सबबी सांगतात, कारण शिष्यत्वाची बांधिलकी निभावण्यासाठी लागणारा वेळ आणि श्रम देण्याची त्यांच्या अंतःकरणाची खरोखर तयारी नसते.
दुसऱ्या गटाचे प्रतिनिधित्व “गरीब, अपंग, अंध आणि लंगडे” करतात. आपल्याला देवाची गरज आहे, याची या लोकांना जाणीव असते. जग अनेकदा त्यांच्याकडे दुर्लक्ष करते किंवा त्यांना कमी लेखते, पण त्यांचीच अंतःकरणे कृपेसाठी खुली असतात. त्यांचे दीनपण हेच त्यांचे बळ ठरते आणि देवाने दिलेल्या प्रेरणांना ते नम्रपणे अनुसरतात. या आमंत्रणामागचे देवाचे औदार्य ओळखून ते कृतज्ञतेने आणि नम्रतेने प्रतिसाद देतात.
तिसरा गट, म्हणजे नगराबाहेरच्या रस्त्यांवरून आणि कुंपणांच्या कडेकडून आलेले लोक, देवाची दया किती व्यापक आहे आणि ती सर्वांपर्यंत कशी पोहोचते हे दाखवतो. हे बाहेरचे लोक, पापी आणि परधर्मी आहेत. सुरुवातीला त्यांना ते आमंत्रण मिळाले नव्हते, किंबहुना त्यांनी ते ऐकलेही नव्हते. पण आता चर्चमध्ये कार्य करणाऱ्या दैवी स्वामीच्या सेवकांच्या प्रयत्नांतून सत्य, प्रेम आणि कृपा यांच्या प्रभावी सामर्थ्याने अशा असंख्य लोकांना पाचारण केले जाते.
आज चिंतन करा: तुम्ही कोणत्या गटात आहात? देव जेव्हा जेव्हा तुम्हाला बोलावतो, तेव्हा त्याची हाक ऐकून प्रतिसाद द्यायला तुम्ही उत्सुक असता का? की सबबी, सुखसोयी किंवा सांसारिक ध्येये यांनाच धरून राहता? सुवार्ता तुमच्यापर्यंत पोहोचल्यावर, शिष्य म्हणून जगण्यासाठी लागणारा वेळ आणि श्रम तुम्ही देता का? सुवार्तेला तुम्हाला घडवू देता, बदलू देता आणि तुमचे अंतःकरण कृतज्ञतेने भरू देता का? की लक्ष विचलित करणाऱ्या गोष्टी आणि आसक्ती यांमुळे देवाने दिलेल्या प्रत्येक कृपापूर्ण आमंत्रणाला प्रतिसाद देण्यात अडथळा येतो? मेजवानी तयार आहे, भोजनाचे ताट सजले आहे आणि आपल्या सर्वांना आमंत्रण मिळाले आहे. प्रश्न एकच आहे: तुम्ही याल का? तुमचे लक्ष विचलित करणारे सर्व काही बाजूला ठेवा आणि आजच देवाच्या मेजवानीला येऊन त्याच्या औदार्याला प्रतिसाद द्या.
हे परम उदार प्रभू, तू कृपेची आणि दयेची विपुल मेजवानी तयार केली आहेस, तरीही मी कितीतरी वेळा प्रतिसाद देत नाही. या जगात पवित्र युखरिस्ताद्वारे, इतर संस्कारांद्वारे आणि कृपेच्या प्रत्येक प्रेरणेद्वारे तू दिलेले आमंत्रण मला ऐकू येऊ दे. आज मी तुला मनापासून दिलेल्या प्रतिसादाने स्वर्गातील वैभवशाली आणि शाश्वत मेजवानीसाठी माझी तयारी होऊ दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – संत मार्टिन दे पोरेस, धर्मबंधू
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




