11 नोव्हेंबर 2025
तूरचे संत मार्टिन, बिशप यांचे स्मरण
आजची वाचने
सामान्य काळातील बत्तिसाव्या आठवड्याच्या मंगळवारची वाचने
छायाचित्र स्रोत: फ्लिकर
येशू प्रेषितांना म्हणाला, “तुमच्यापैकी कोण आपल्या सेवकाला, तो शेतात नांगरणी करून किंवा मेंढरे राखून नुकताच परत आला असताना, ‘लगेच इकडे ये आणि जेवायला बस,’ असे म्हणेल? उलट तो त्याला असे म्हणणार नाही का, ‘माझ्यासाठी काहीतरी खायला तयार कर. कमरेला वस्त्र बांध आणि माझे खाणेपिणे होईपर्यंत माझी सेवा कर. माझे झाल्यावर तू खा आणि पी.’ आज्ञेप्रमाणे वागला म्हणून तो त्या सेवकाचे आभार मानतो का?” लूक 17:7–9
आज बहुतेक संस्कृतींमध्ये, आपल्या दिमतीला एखादा सेवक ठेवून त्याला आपली सेवा करण्याची आज्ञा देणे ही काही आदर्श गोष्ट मानली जात नाही. येशूने हे उदाहरण दिले, कारण त्याचे श्रोते ते सहज समजू शकत होते. त्यांना नम्रतेचा धडा देण्यासाठी त्याने हे उदाहरण वापरले. त्याचा नीट अर्थ लावला, तर येशू त्यांच्यापैकी प्रत्येकाला धन्याच्या नव्हे, तर सेवकाच्या भूमिकेत दाखवत होता. देवच एकमेव धनी आहे.
देवाची सेवा करताना, देव आपल्याला कोणकोणत्या आज्ञा देईल याला मर्यादा नाही. प्रथम हे कठोर वाटू शकते. पण तसे नाही, कारण देव आपल्याला ज्या आज्ञा देतो त्या त्याच्या परिपूर्ण प्रेमातून येतात. आपल्याला त्याच्या आज्ञांची गरज आहे. तो आपल्या जीवनाला जी शिस्त लावतो, तिचीही आपल्याला गरज आहे. आपण पूर्णपणे त्याच्या आज्ञेत राहिले पाहिजे. तो सांगतो ते सर्व आपण ऐकले पाहिजे आणि तंतोतंत पाळले पाहिजे. देव कसा धनी आहे हे आपल्याला समजत नाही, तेव्हाच देवाला आपला धनी आणि स्वतःला त्याचे सेवक मानणे आपल्याला कठोर वाटते.
प्रधान देवदूत गाब्रिएल याच्याकडून आज्ञा मिळाली, तेव्हा आपल्या धन्य मातेने उच्चारलेले सुंदर शब्द आठवा. देवदूत तिला म्हणाला, “तू गर्भवती होशील आणि एका पुत्राला जन्म देशील, आणि त्याचे नाव येशू ठेवायचे आहे.” हा तिला विचारलेला प्रश्न नव्हता; ती प्रेमाची आज्ञा होती. मरियेने संकोच केला नाही आणि नकारही दिला नाही. ती म्हणाली, “पाहा, मी प्रभूची दासी आहे. तुझ्या वचनाप्रमाणे माझ्या बाबतीत घडो.”
आजच्या शुभवर्तमानाच्या शेवटी येशू पुढे म्हणाला, “तुम्हाला आज्ञा दिलेले सर्व काही केल्यावर म्हणा, ‘आम्ही निरुपयोगी सेवक आहोत; जे करणे आमचे कर्तव्य होते, तेच आम्ही केले आहे.’” अनेक बाबतींत आपल्या धन्य मातेने नेमके हेच केले. देवाच्या परिपूर्ण आज्ञा पाळणारी ती त्याची दासी होती. देवावर असलेल्या प्रेमामुळे त्याच्या इच्छेप्रमाणे वागणे हे आपले कर्तव्य आहे, हे तिला ठाऊक होते.
देवाच्या इच्छेप्रमाणे वागण्याचा विचार करताना, आपण देवावर उपकार करतो आहोत असे तुम्हाला वाटते का? देवाच्या आज्ञा पाळणे ही आपल्या उदारपणाची कृती आहे आणि त्या आज्ञांनुसार वागून आपण आपल्या स्वाभाविक कर्तव्यापेक्षाही अधिक काही करतो, असे तुम्हाला वाटते का? आशा आहे की तसे नाही. आपल्या धन्य मातेप्रमाणे तुम्हीही सर्वांच्या एकमेव खऱ्या धन्याचे सेवक आहात, हे तुम्हाला समजले असेल अशी आशा आहे. जीवनाची पूर्णता गाठण्यासाठी देवाच्या आज्ञा आपल्याला मार्ग दाखवतात, हेही तुम्हाला दिसावे. आपला धनी कोण आहे हे समजल्यावर त्याचे सेवक, किंबहुना त्याचे दास होण्यासही आपण कधी कचरणार नाही. पूर्ण आणि अढळ आज्ञाधारकपणे, स्वेच्छेने स्वतःला त्याच्या इच्छेला समर्पित करण्यास आपण संकोच करणार नाही. आपल्यासाठी सर्वांत उत्तम काय आहे हे केवळ देवालाच ठाऊक आहे. म्हणून आपल्या जीवनाची संपूर्ण सूत्रे आपण त्याच्या हाती सोपवली पाहिजेत.
आज धनी आणि दास या प्रतिमेवर चिंतन करा. असे करताना कठोरपणा, क्रौर्य, वर्चस्व आणि नियंत्रण यांच्याशी जोडलेल्या तुमच्या सर्व पूर्वकल्पना बाजूला ठेवण्याचा प्रयत्न करा. त्याऐवजी, ज्याला केवळ आपल्या सेवकाच्या भल्याची काळजी आहे, अशा दैवी धन्याची प्रतिमा डोळ्यांसमोर आणा. आपल्या सेवकावर परिपूर्ण प्रेम करणाऱ्या धन्याला पाहण्याचा प्रयत्न करा. तुमच्या स्वतःच्या जीवनात अशा धन्याची तुम्हाला किती गरज आहे, यावर चिंतन करा. प्रत्येक बाबतीत तुम्हाला सर्व सूत्रे पूर्णपणे देवाच्या हाती सोपवता यावीत, अशी प्रार्थना करा. मग त्याने तुमच्यासाठी ज्या गौरवशाली गोष्टी राखून ठेवल्या आहेत, त्यांच्याकडे तो तुमचे जीवन नेऊ शकेल.
हे माझ्या प्रभू आणि स्वामी, परिपूर्ण प्रेम करण्याच्या तुझ्या आज्ञा पाळायला तू मला आणि तुझ्या सर्व सेवकांना सांगितले आहेस. केवळ तुझी इच्छाच आमच्या जीवनासाठी सर्वोत्तम आहे. तुझ्या आज्ञांमुळे आमचे जीवन सार्थक होते आणि त्याला ध्येय मिळते. हे प्रिय प्रभू, मी तुझा सेवक आहे; तुझ्या धन्य मातेप्रमाणे मीही सर्व बाबतींत सदैव तुझ्या आज्ञेत राहावे. माझे कर्तव्य मी आनंदाने पार पाडावे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – तूरचे संत मार्टिन, बिशप
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




