Piątek, 3 maja 2019
Święto Świętych Apostołów Filipa i Jakuba
Filip powiedział do [Jezusa]: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy”. Jezus mu odpowiedział: „Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś?”. J 14:8-9
Dziś oddajemy cześć dwóm Apostołom: Filipowi i Jakubowi Mniejszemu. O Jakubie wiemy bardzo niewiele poza tym, że nasz Pan wybrał go do posługi apostolskiej. Mamy też jeden z jego listów, który znajduje się w Nowym Testamencie. Po zmartwychwstaniu Jezus ukazał się Jakubowi, który z czasem udał się do Jerozolimy i przez kilka dziesięcioleci przewodził Kościołowi, aż w końcu poniósł śmierć męczeńską przez ukamienowanie.
Filip jest znany z kilku wypowiedzi, które zdają się ujawniać słabość jego wiary. Oprócz przytoczonej wyżej wypowiedzi przypomnij sobie także tę sytuację, gdy Jezus przygotowywał się do rozmnożenia ryb i chlebów i zapytał Filipa: „Gdzie kupimy dość żywności, aby dać im jeść?” (J 6:5). Filip odpowiedział: „Żywności za dwieście dniówek nie wystarczyłoby, by każdy z nich dostał choć po małym [kęsie]” (J 6:7). Jezus jednak wystawiał Filipa na próbę, a on, niestety, tej próby nie przeszedł.
Filip jednak nie pozostał słaby w wierze. Przypomnij sobie również, że to właśnie Filip, opisany w Dziejach Apostolskich, pod natchnieniem ochrzcił etiopskiego eunucha. Tradycja podaje, że później Filip głosił Ewangelię w Grecji, Frygii i Syrii. Według przekazów on i święty Bartłomiej zostali ukrzyżowani głową w dół. Tradycja utrzymuje, że Filip, wisząc na krzyżu głową w dół, głosił Ewangelię aż do śmierci.
Ostatecznie Jakub i Filip oddali życie za Chrystusa, nie zatrzymując niczego dla siebie. Potrzebowali jednak czasu, by wzrastać w wierze i zaufaniu do Jezusa. To ważne świadectwo dla naszego życia.
Najlepiej byłoby, gdyby naszą codzienną odpowiedzią Jezusowi było całkowite poddanie się Jemu i doskonała ufność w Jego Boską wolę. Najlepiej byłoby, gdyby nie brakowało nam wiary.
Najprawdopodobniej jednak każdy z nas, spoglądając wstecz na wiele chwil swojego życia, może wskazać, w czym zabrakło mu wiary i zaufania do naszego Pana. Choć jest to grzech, dobrze jest spojrzeć na te chwile słabości w świetle Bożego Miłosierdzia. Jezus dostrzegł słabość Filipa i zwrócił mu na nią uwagę, ale nadal go kochał i nadal wzywał, by szedł wybraną dla niego drogą. Jezus czyni to samo wobec każdego z nas.
Zastanów się dziś, w czym możesz odnaleźć podobieństwo między sobą a Apostołem Filipem w jego wątpliwościach i słabościach. Zobacz te słabości takimi, jakimi są: twoim grzechem. Ale pozwól sobie dziś wzrastać w nadziei, gdy oddajemy cześć Filipowi i Jakubowi. Pan nigdy z nich nie zrezygnował i z ciebie także nie zrezygnuje. Nie przestawał powoływać ich do świętej i uświęconej posługi i tak samo nie przestanie powoływać ciebie.
Panie, dziękuję Ci, że nigdy ze mnie nie rezygnujesz, nawet gdy grzeszę i odwracam się od Ciebie. Pomóż mi wytrwać w wierze w Ciebie i odpowiedzieć na wezwanie, by radykalnie podążać za Tobą wszędzie, dokąd mnie prowadzisz. Święci Jakubie i Filipie, módlcie się za nami. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święto Świętych Filipa i Jakuba
