Wtorek, 1 października 2019
Wtorek XXVI tygodnia okresu zwykłego
Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, dziewicy i doktora Kościoła – wspomnienie
„Panie, czy chcesz, żebyśmy sprowadzili ogień z nieba, aby ich pochłonął?” Jezus odwrócił się i zgromił ich, a potem udali się do innej wioski. Łukasz 9:54-56
Te słowa, wypowiedziane przez Jakuba i Jana, wielu ludzi ma ochotę powtarzać w różnych chwilach swojego życia. Być może i tobie nie jest to obce. Apostołowie powiedzieli tak, ponieważ Jezusa nie przyjęto w samarytańskiej miejscowości, do której właśnie weszli. Chciał tam spożyć posiłek, lecz mieszkańcy odrzucili Jego i Jego Apostołów. W rezultacie Jakub i Jan poczuli się zranieni i rozgniewani i chcieli sprowadzić gniew Boży na tę wioskę.
Ilekroć doświadczamy w życiu zranienia, zrozumiałe jest, że tak się czujemy. Mamy skłonność do pragnienia sprawiedliwości i zemsty; chcemy, by ci, którzy nas skrzywdzili, zapłacili za swój grzech. Postawa Jezusa była jednak zupełnie inna. Zgromił swoich Apostołów za to, że pragnęli wyładować gniew, i poszedł dalej, nie pozwalając, by to odrzucenie na Niego wpłynęło.
Odrzucenie i inne zranienia zadane przez innych mogą być trudne do pozostawienia za sobą. Poczucie krzywdy łatwo może zagnieździć się w naszych sercach, działając jak pleśń, która powoli się rozrasta i zajmuje coraz więcej miejsca. Kiedy tak się dzieje, przebaczenie i uwolnienie się od urazy może przychodzić ci z wielkim trudem.
Najlepszym sposobem podejścia do krzywdy wyrządzonej przez drugiego człowieka jest natychmiast postąpić tak, jak uczynił to nasz Pan. Trzeba od razu uwolnić się od urazy i iść dalej. Tylko Bóg ma prawo wymierzać pomstę, nie my. Kiedy tego nie robimy i pielęgnujemy poczucie krzywdy, ostatecznie wyrządza ono więcej szkody nam samym niż komukolwiek innemu.
Zastanów się dzisiaj nad wszelkimi uczuciami gniewu czy krzywdy, które wciąż nosisz w sercu. Podejmij świadomą decyzję, by przebaczyć i iść dalej. Przebaczenie nie oznacza, że zachowujesz się tak, jakby wyrządzona ci krzywda była czymś w porządku. Przeciwnie, akt przebaczenia drugiemu człowiekowi jest również uznaniem, że doszło do zła. Przebaczenie pozwala ci nie dopuścić, by ta krzywda wyrządzała ci kolejne, niepotrzebne szkody. Ostatecznie jest ono także otwartym zaproszeniem dla drugiej osoby do nawrócenia i pojednania z tobą. Pozostaw pomstę i gniew Panu i staraj się zachować pokój serca.
Panie, proszę Cię o łaskę przebaczenia. Przebaczam zwłaszcza tym, którzy najbardziej mnie zranili, i powierzam ich Tobie. Uwolnij mnie od wszelkich uczuć zemsty, które w sobie noszę, i pomóż mi kochać Twoim czystym i miłosiernym sercem. Kocham Cię, drogi Panie. Pomóż mi kochać innych tak, jak Ty kochasz. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święta Teresa od Dzieciątka Jezus
Lekcje od świętej Teresy z Lisieux:
Mądrość Bożego Kwiatuszka
Amazon — wydanie w miękkiej oprawie – Amazon Kindle – Google Play – iTunes – Barnes & Noble
