6 kwietnia 2020
Wielki Poniedziałek
Czytania na dziś
Maria wzięła litrę drogocennego olejku z prawdziwego, wonnego nardu, namaściła stopy Jezusa i otarła je swoimi włosami; dom napełnił się wonią olejku. J 12:3
Cóż za pokorny i piękny gest miłości wobec Jezusa. Ten olejek był wart trzysta dniówek. To bardzo dużo pieniędzy! Warto zauważyć, że Judasz sprzeciwił się temu gestowi, twierdząc, że jego zdaniem należało sprzedać olejek, a pieniądze rozdać ubogim. Ewangelia jednak wyraźnie stwierdza, że Judaszowi w rzeczywistości chodziło tylko o pieniądze, ponieważ podkradał je ze wspólnej sakiewki. Jeszcze bardziej godna uwagi jest odpowiedź Jezusa udzielona Judaszowi. Jezus upomina Judasza i mówi: „Zostaw ją w spokoju. Niech zachowa to na dzień mojego pogrzebu. Ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie”.
Gdyby powiedział to ktoś inny, zabrzmiałoby to egoistycznie. Ale powiedział to Jezus, a On w swojej miłości był całkowicie bezinteresowny. O co więc w tym wszystkim chodziło? O to, że Jezus wiedział, czego potrzebuje Maria. A mówiąc te słowa, objawił, czego potrzebuje każdy z nas. Potrzebujemy Go wielbić, oddawać Mu cześć i stawiać Go w centrum naszego życia. Potrzebujemy uniżać się przed Nim i Mu służyć. Nie dlatego, że On potrzebuje takiego traktowania z naszej strony, lecz dlatego, że my potrzebujemy tak Go traktować. Oddawanie Mu czci w pokorze i miłości jest tym, czego potrzebujemy dla własnej świętości i szczęścia. Jezus wiedział o tym, dlatego uhonorował Marię za ten gest miłości.
Ta historia zaprasza nas, byśmy czynili to samo. Zaprasza nas, byśmy patrzyli na Jezusa i stawiali Go w centrum naszej adoracji i miłości. Zaprasza nas, byśmy z własnej woli ofiarowali Mu cały nasz trud (którego symbolem jest olejek wart trzysta dniówek). Nic nie jest zbyt kosztowne dla Jezusa. Nic nie jest warte więcej niż nasz akt uwielbienia.
Oddawanie czci Bogu jest czymś słusznym. Co najważniejsze, jest to akt, który przemieni cię w osobę, jaką masz być zgodnie z zamysłem Stwórcy. Twoim przeznaczeniem jest uwielbienie i adoracja Boga, a urzeczywistnia się ono wtedy, gdy z pokorą oddajesz cześć naszemu Panu całym sobą.
Zastanów się dziś nad głębią swojej adoracji naszego Pana. Czy chcesz „wylać” na Niego wszystko, co masz na utrzymanie? Czy jest dla ciebie wart więcej niż trzysta dniówek? Czy zajmuje najważniejsze miejsce w twoim życiu? Czy codziennie uniżasz się przed Nim i wylewasz przed Nim swoje serce na modlitwie? Rozważ ten pokorny akt uwielbienia, który Maria ofiarowuje Jezusowi, i staraj się naśladować jej piękny przykład.
Panie, obym szedł za przykładem tej świętej kobiety, Marii. Pomóż mi uniżać się przed Tobą i oddawać Ci cześć całym moim życiem. Drogi Panie, nic w życiu nie jest ważniejsze niż Ty i moje całkowite oddanie Ci w adoracji. Pociągnij mnie ku sobie, drogi Panie, uniż mnie przed Twoją chwałą i pomóż mi kochać Cię i wielbić całym moim jestestwem. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie czterdzieste – Cisza grobu
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
