Sobota, 22 sierpnia 2020
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej

Poniżej znajduje się fragment książki Moja wiara katolicka!, rozdział 8:
Najlepszym sposobem zakończenia tego tomu jest rozważenie ostatecznej i chwalebnej roli naszej Najświętszej Matki jako Królowej i Matki wszystkich świętych w nadchodzącej nowej epoce. Odegrała już zasadniczą rolę w zbawieniu świata, ale jej dzieło jeszcze się nie skończyło. Przez swoje Niepokalane Poczęcie stała się doskonałym narzędziem Zbawiciela, a w konsekwencji nową Matką wszystkich żyjących. Jako ta nowa matka odwraca nieposłuszeństwo Ewy przez nieustanny, wolny wybór doskonałego współdziałania z Bożym planem i posłuszeństwa wobec niego. Na krzyżu Jezus dał swoją matkę Janowi, co jest symbolem tego, że dał ją nam wszystkim jako naszą nową matkę. Dlatego o tyle, o ile jesteśmy członkami Ciała Chrystusa, członkami Ciała jej Syna, jesteśmy również, z konieczności wynikającej z Bożego planu, dziećmi tej jednej matki.
Jednym z dogmatów naszej wiary jest to, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia nasza Najświętsza Matka została z ciałem i duszą wzięta do nieba, aby być ze swoim Synem przez całą wieczność. A teraz, przebywając w niebie, otrzymuje wyjątkowy i niepowtarzalny tytuł Królowej Wszystkich Żyjących! Już teraz jest Królową królestwa Bożego i będzie Królową tego królestwa przez całą wieczność!
Jako Królowa cieszy się również wyjątkowym i niepowtarzalnym darem bycia pośredniczką i szafarką łaski. Najlepiej zrozumieć to w następujący sposób:
–Została zachowana od wszelkiego grzechu w chwili swojego Niepokalanego Poczęcia;
–W rezultacie była jedynym odpowiednim ludzkim narzędziem, przez które Bóg mógł przyjąć ciało;
–Bóg Syn rzeczywiście przyjął przez nią ciało mocą i działaniem Ducha Świętego;
–Przez tego jednego Bożego Syna, teraz wcielonego, dokonało się zbawienie świata;
–Ten dar zbawienia jest nam przekazywany przez łaskę. Łaska przychodzi przede wszystkim przez modlitwę i sakramenty;
–DLATEGO, skoro Maryja była narzędziem, przez które Bóg wszedł w nasz świat, jest również narzędziem, przez które przychodzi WSZELKA łaska. Jest narzędziem wszystkiego, co wynikło z Wcielenia. Dlatego jest Pośredniczką Łaski!
Innymi słowy, pośrednictwo Maryi we Wcieleniu nie było jedynie jakimś historycznym aktem, który dokonał się dawno temu. Jej macierzyństwo jest raczej czymś nieustannym i wiecznym. Jest wieczystym macierzyństwem wobec Zbawiciela świata i wieczystym pełnieniem roli narzędzia wszystkiego, co otrzymujemy od tego Zbawiciela.
Bóg jest źródłem, ale Maryja jest narzędziem. Jest nim dlatego, że Bóg tak zechciał. Sama z siebie nic nie może uczynić, ale nie musi czynić tego sama. Nie jest Zbawicielem. Jest narzędziem.
W związku z tym musimy postrzegać jej rolę jako chwalebną i niezbędną w odwiecznym planie zbawienia. Nabożeństwo do niej jest sposobem uznania po prostu tego, co jest prawdą. Nie jest jedynie jakąś czcią, którą jej oddajemy, dziękując za współdziałanie z Bożym planem. Jest raczej uznaniem jej nieustannej roli pośredniczki łaski w naszym świecie i w naszym życiu.
W niebie Bóg jej tego nie odbiera. Przeciwnie, zostaje ona ustanowiona naszą Matką i naszą Królową. A jakże godną jest Matką i Królową!
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj! Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy. Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole! Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo.
K. Módl się za nami, Święta Boża Rodzicielko.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Najświętsza Maryja Panna Królowa
Ilustracja: Koronacja Najświętszej Maryi Panny, Diego Velázquez




