31 października 2020
Sobota XXX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Gdy ktoś zaprosi cię na ucztę weselną, nie zajmuj pierwszego miejsca przy stole. Może bowiem zaprosił kogoś znakomitszego od ciebie, a gospodarz, który zaprosił was obu, podejdzie i powie ci: «Ustąp temu człowiekowi miejsca», i wtedy ze wstydem pójdziesz zająć ostatnie miejsce”. Łk 14:8-9
Opowiadając tę przypowieść tym, którzy zasiadali z Nim do stołu w domu faryzeusza, Jezus porusza czułą strunę w ich sercach. Widać wyraźnie, że wśród Jego słuchaczy było wielu ludzi zabiegających o uznanie innych i bardzo zatroskanych o swoją pozycję społeczną. Musiała ich przerażać myśl, że mogliby zająć na uczcie honorowe miejsce, a potem zostać zawstydzeni przez gospodarza, który poprosiłby ich o przeniesienie się na niższe miejsce. Ci, którzy byli pochłonięci zabieganiem o prestiż społeczny, dobrze rozumieli takie upokorzenie.
Jezus posługuje się tym przykładem zawstydzenia, by ukazać ich pychę i niebezpieczeństwo życia w takiej pysze. Następnie mówi: „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony”.
Nigdy nie będziemy zbyt często robić rachunku sumienia z pychy. Nie bez powodu pycha nazywana jest „matką wszystkich grzechów”. Prowadzi do każdego innego grzechu i pod wieloma względami jest źródłem wszelkiego grzechu. Dlatego jeśli chcemy dążyć w życiu do doskonałości, powinniśmy każdego dnia zabiegać o prawdziwą pokorę.
Pokora to nic innego jak widzenie rzeczy takimi, jakie są. Człowiek pokorny widzi siebie w świetle Bożej prawdy. Może to być trudne, ponieważ wymaga uznania własnej słabości i zależności od Boga. Własnymi siłami i ciężką pracą możemy wiele osiągnąć w sprawach tego świata. Nie możemy jednak osiągnąć szczęścia i dobra, jeśli nie otworzymy się na prawdę o naszych słabościach i o tym, że we wszystkim jesteśmy zależni od Boga.
Pokora pomaga nam również oczyścić serca z czegoś, od czego bardzo trudno się uwolnić. Pycha sprawia, że usilnie zabiegamy o uznanie innych i uzależniamy od niego nasze szczęście. To niebezpieczna droga, ponieważ sprawia, że nieustannie pozostajemy zależni od cudzych opinii. A opinie innych zbyt często opierają się na fałszywych i powierzchownych kryteriach.
Zastanów się dziś, na ile udaje ci się zachować wolność wobec mylących i fałszywych opinii innych. Oczywiście trzeba regularnie szukać rady u tych, których znasz i kochasz. Musisz jednak pozwolić sobie na zależność wyłącznie od Boga i Jego Prawdy. Gdy tak uczynisz, zajdziesz daleko na drodze prawdziwej pokory.
Panie, proszę, obdarz mnie pokorą. Usuń z mojego życia wszelką pychę, abym mógł zwracać się wyłącznie ku Tobie i Twojej woli. Pomóż mi troszczyć się jedynie o Prawdę, którą Ty ustanawiasz, i przyjmować ją za jedyną miarę mojej duszy. Jezu, ufam Tobie.
Modlitwy & materiały dotyczące wyborów w USA
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Ilustracja: „Posiłek w domu faryzeusza”, James Tissot
_-_James_Tissot_-_overall.jpg){kind=link}