ความอับอายจากความหยิ่งจองหอง

31 ตุลาคม 2020
วันเสาร์ สัปดาห์ที่สามสิบ เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน

“เมื่อมีผู้เชิญท่านไปในงานเลี้ยงแต่งงาน อย่านั่งในที่ที่มีเกียรติ เพราะเขาอาจเชิญแขกที่มีเกียรติมากกว่าท่านมาด้วย แล้วเจ้าภาพที่เชิญท่านทั้งสองอาจเข้ามาบอกท่านว่า ‘จงยกที่ของท่านให้คนนี้เถิด’ แล้วท่านจะต้องย้ายไปนั่งในที่สุดท้ายด้วยความอับอาย”  ลูกา 14:8-9

เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเล่าอุปมานี้แก่บรรดาผู้ที่ร่วมรับประทานอาหารกับพระองค์ในบ้านของชาวฟาริสี พระองค์ทรงกล่าวถึงสิ่งที่กระทบใจพวกเขา เห็นได้ชัดว่าในบรรดาผู้ฟังพระองค์ มีคนมากมายที่แสวงหาการยกย่องจากผู้อื่นและใส่ใจกับชื่อเสียงของตนในสังคมอย่างมาก สำหรับพวกเขา เพียงคิดว่าจะนั่งในที่ที่มีเกียรติในงานเลี้ยง แล้วกลับต้องอับอายเมื่อเจ้าภาพขอให้ย้ายไปนั่งในที่ที่มีเกียรติน้อยกว่า ก็คงน่าหวั่นใจแล้ว ผู้ที่หมกมุ่นอยู่กับเกียรติยศทางสังคมย่อมเข้าใจความอัปยศเช่นนี้ได้อย่างชัดเจน  

พระเยซูเจ้าทรงใช้ตัวอย่างที่น่าอับอายนี้เพื่อชี้ให้เห็นความหยิ่งจองหองของพวกเขา และอันตรายของการดำเนินชีวิตด้วยความหยิ่งจองหองเช่นนั้น พระองค์ตรัสต่อไปว่า “เพราะทุกคนที่ยกตนขึ้นจะถูกกดให้ต่ำลง แต่ผู้ที่ถ่อมตนลงจะได้รับการยกย่องให้สูงขึ้น”

ไม่ว่าเราจะพิจารณามโนธรรมเรื่องความหยิ่งจองหองบ่อยเพียงใด ก็ไม่มีคำว่าบ่อยเกินไป มีเหตุผลที่ความหยิ่งจองหองถูกเรียกว่า “มารดาของบาปทั้งปวง” ความหยิ่งจองหองนำไปสู่บาปอื่นทุกประการ และในหลายแง่มุมก็เป็นบ่อเกิดของบาปทั้งปวง ดังนั้น หากเราต้องการมุ่งสู่ความดีพร้อมในชีวิต เราควรแสวงหาความถ่อมตนที่แท้จริงในแต่ละวัน

ความถ่อมตนไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากการมองสิ่งต่าง ๆ ตามความเป็นจริง ผู้ถ่อมตนมองเห็นตนเองตามความจริงของพระเจ้า การทำเช่นนี้อาจเป็นเรื่องยาก เพราะเรียกร้องให้เรามองเห็นว่าตนเองอ่อนแอและต้องพึ่งพาพระเจ้า เราอาจทำสิ่งต่าง ๆ ทางโลกให้สำเร็จได้มากมายด้วยกำลังและความพากเพียรของตนเอง แต่เราไม่อาจบรรลุถึงความสุขและความดีได้ หากเราไม่เปิดใจยอมรับความจริงว่าเราอ่อนแอและต้องพึ่งพาพระเจ้าในทุกสิ่ง  

ความถ่อมตนยังช่วยชำระจิตใจของเราให้บริสุทธิ์จากสิ่งที่ปล่อยวางได้ยากยิ่ง ความหยิ่งจองหองทำให้เราโหยหาการยกย่องจากผู้อื่นอย่างลึกซึ้ง และผูกความสุขของเราไว้กับการยกย่องนั้น นี่เป็นเส้นทางที่อันตราย เพราะทำให้เราต้องพึ่งพาความคิดเห็นของผู้อื่นอยู่เสมอ และบ่อยครั้งเหลือเกินที่ความคิดเห็นของผู้อื่นตั้งอยู่บนเกณฑ์ที่ผิดและผิวเผิน

วันนี้ จงไตร่ตรองว่าท่านเป็นอิสระจากความคิดเห็นที่ชวนให้หลงผิดและไม่ตรงกับความจริงของผู้อื่นมากเพียงใด แน่นอนว่า ท่านจำเป็นต้องขอคำแนะนำจากผู้ที่ท่านรู้จักและรักอย่างสม่ำเสมอ แต่ท่านต้องยอมให้ตนเองพึ่งพาเพียงพระเจ้าและความจริงของพระองค์เท่านั้น เมื่อท่านทำเช่นนั้น ท่านก็จะก้าวไปได้ไกลบนหนทางแห่งความถ่อมตนที่แท้จริง

ข้าแต่พระเจ้า โปรดทรงทำให้ข้าพเจ้าถ่อมตน โปรดทรงขจัดความหยิ่งจองหองทั้งหมดออกจากชีวิตของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้หันไปหาพระองค์และพระประสงค์ของพระองค์เท่านั้น โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าใส่ใจแต่ความจริงที่พระองค์ทรงกำหนดไว้ และใช้ความจริงนั้นเป็นมาตรวัดจิตวิญญาณของข้าพเจ้าเพียงอย่างเดียว ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

บทภาวนา & แหล่งข้อมูลสำหรับการเลือกตั้งในสหรัฐอเมริกา

บทไตร่ตรองพระวรสารเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า

นักบุญ/วันฉลองประจำวัน

บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ

ภาพ: การรับประทานอาหารในบ้านของชาวฟาริสี โดย เจมส์ ทิสโซต์