Poniedziałek, 31 maja 2021
Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w Judzie. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona”. Łukasz 1:39–42
Piękne święto, które dziś obchodzimy, ukazuje dwie cudowne ciąże. Jedna była owocem osłonięcia mocą Ducha Świętego. Druga była skutkiem cudownego poczęcia w łonie kobiety w podeszłym wieku. Przytoczony wyżej fragment Pisma Świętego przedstawia pierwsze spotkanie Maryi i Elżbiety, gdy pozdrowiły się po przybyciu Maryi. Maryja przebyła długą drogę, aby być ze swoją krewną przez ostatnie miesiące ciąży Elżbiety. A gdy pozdrowiła Elżbietę, wydarzył się kolejny cud. Dziecko w łonie Elżbiety, święty Jan Chrzciciel, „poruszyło się z radości”. Tak więc jeszcze przed narodzeniem Jan zaczął wypełniać swoją wyjątkową misję przygotowania drogi Panu. Wypełnił ją w tamtej chwili, wzbudzając w swojej matce, Elżbiecie, poznanie Boskiej obecności Zbawiciela w łonie Maryi.
Rozważ zwłaszcza rozmowy, jakie te dwie święte kobiety mogły prowadzić podczas wspólnie spędzonych miesięcy. Choć Pismo Święte daje nam jedynie niewielki wgląd w ich pierwszą rozmowę, możemy być pewni, że był to zaledwie mały wycinek tego, co zapewne omawiały szczegółowo w duchu modlitwy. W szczególności ich rozmowy były zapewne wzajemnym dzieleniem się duchowym darem radości.
Radość jest czymś znacznie więcej niż emocją. Ma naturę duchową. Nie jest jedynie doświadczaniem czegoś przyjemnego, lecz doświadczeniem dostrzegania działania Boga w twoim życiu. Dostrzeganie, jak Bóg działa w cudowny sposób, prowadzi do wdzięczności i radowania się. Ta radość rodzi siłę i energię, które udzielają się innym i podnoszą na duchu.
Wszyscy musimy starać się dostrzegać działanie Bożej ręki w naszym życiu, aby skupienie na Jego Boskich działaniach również w nas rodziło radość. Potrzebujemy radości. Potrzebujemy umocnienia tym darem, aby dodawał nam otuchy i sił w codziennym dążeniu do wypełniania Jego woli.
Zastanów się dziś nad świadectwem radości, jakie dają nam te dwie święte kobiety. Wiedz, że i ty masz udział w powołaniu do tej samej radości, gdy z pokorą kierujesz uwagę ku temu, jak Bóg ci pobłogosławił. Jeśli dostrzegasz, że w twoim życiu brakuje radości, zastanów się, dokąd pozwalasz swoim myślom wędrować w ciągu dnia. Czy rozpamiętujesz przeszłość, krzywdy, problemy i tym podobne sprawy? Jeśli tak, te myśli niewątpliwie doprowadzą do przygnębienia, a być może nawet do rozpaczy. Spróbuj skierować myśli ku działaniu Boga w twoim życiu. Dostrzeż liczne otrzymane błogosławieństwa i rozkoszuj się tymi Bożymi działaniami. Dzięki temu będziesz się radować wraz ze świętą Elżbietą i naszą Najświętszą Matką.
Moje święte Dzieciątko Jezu, gdy przebywałeś w świętym łonie swojej ukochanej Matki, Twoja obecność budziła wielką radość w jej sercu oraz w sercach Elżbiety i Jana. Pomóż mi dostrzegać Twoją obecność w naszym świecie i w moim życiu, abym i ja doświadczał pełni radości z tego, że nieustannie do mnie przychodzisz. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Dalsza lektura – Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny
Modlitwy do naszej Najświętszej Matki
