20 listopada 2021
Sobota XXXIII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją”. Łukasz 20:37–38
Jezus udziela tej odpowiedzi niektórym saduceuszom, którzy pytają Go o zmartwychwstanie umarłych. Saduceusze nie wierzyli w zmartwychwstanie ciała, podczas gdy faryzeusze w nie wierzyli. Saduceusze zapytali więc Jezusa o zmartwychwstanie ciała, posługując się niemal niespotykanym przykładem. Nawiązują do prawa lewiratu zawartego w Księdze Powtórzonego Prawa 25:5nn, które stanowi, że jeśli żonaty mężczyzna umrze, nie doczekawszy się dzieci, jego brat musi poślubić jego żonę i zapewnić swemu bratu potomstwo. Saduceusze przedstawiają zatem sytuację, w której umiera siedmiu braci, a każdy z nich kolejno poślubia tę samą kobietę. Zadali pytanie: „Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę”. Jezus odpowiada, wyjaśniając, że małżeństwo jest na to życie, a nie na życie przyszłe, po zmartwychwstaniu. Dlatego żaden z braci nie będzie jej mężem, gdy zmartwychwstaną.
Niektórym małżonkom trudno przyjąć tę naukę, ponieważ kochają swojego współmałżonka i pragną pozostać w małżeństwie w niebie oraz w chwili ostatecznego zmartwychwstania. Jeśli tak właśnie czujesz, możesz mieć pewność, że więzi miłości, które tworzymy na ziemi, pozostaną, a nawet umocnią się w niebie. A kiedy nadejdzie koniec świata i wszystkie nasze ciała zmartwychwstaną oraz ponownie połączą się z naszymi duszami, te więzi miłości będą silniejsze niż kiedykolwiek. Jednak małżeństwa w ziemskim rozumieniu już nie będzie. Zastąpi je czysta miłość nowego życia, które ma nadejść.
Ta nauka daje nam powód, by dalej rozważać piękne nauczanie naszego Pana o Jego powrocie w chwale oraz o tym, co wyrażamy w Credo słowami: „wskrzeszenia umarłych i życia wiecznego w przyszłym świecie”. Wyznajemy tę wiarę w każdą niedzielę podczas Mszy świętej. Wielu osobom może jednak być trudno ją zrozumieć. W co zatem właściwie wierzymy?
Mówiąc najprościej, wierzymy, że gdy umieramy, nasze ciało zostaje „złożone na spoczynek”, ale nasza dusza staje przed sądem szczegółowym. Ci, którzy pozostają w grzechu śmiertelnym, są na wieki oddzieleni od Boga. Ci natomiast, którzy umierają w stanie łaski, będą wiecznie żyć z Bogiem. Większość ludzi najprawdopodobniej umrze z pewnymi grzechami powszednimi nadal obciążającymi duszę. Czyściec jest więc łaską ostatecznego oczyszczenia, którego dusza człowieka doświadcza po śmierci. Czyściec to po prostu oczyszczająca miłość Boga, która usuwa każdy, nawet ostatni grzech i wszelką niedoskonałość oraz każde przywiązanie do grzechu, aby oczyszczona dusza mogła oglądać Boga twarzą w twarz w niebie. Ale na tym się nie kończy. Wierzymy również, że w pewnym ostatecznym momencie dziejów świata Jezus powróci na ziemię i ją przemieni. To będzie Jego Sąd Ostateczny. Wtedy każde ciało zmartwychwstanie i będziemy żyć wiecznie tak, jak było nam przeznaczone: ciało i dusza zjednoczone w jedno. Dusze pozostające w grzechu śmiertelnym również zostaną ponownie połączone ze swoimi ciałami, ale ich ciało i dusza będą żyły na zawsze w oddzieleniu od Boga. Na szczęście ci, którzy są w stanie łaski i przeszli ostateczne oczyszczenie, zmartwychwstaną i będą na zawsze uczestniczyć w życiu nowego nieba i nowej ziemi, z ciałem i duszą, zgodnie z zamysłem Boga.
Rozważ dziś tę pełną chwały naukę naszego Pana, w którą wyznajesz wiarę za każdym razem, gdy odmawiasz Credo. Wpatrywanie się w niebo, a zwłaszcza w ostateczny i chwalebny stan zmartwychwstania, w którym będziesz żyć w nowym niebie i na nowej ziemi, musi stać się twoją codzienną praktyką. Im bardziej żyjemy tym świętym oczekiwaniem, tym bardziej będziemy przeżywać nasze tu i teraz jako czas przygotowania do tego ostatecznego istnienia. Już teraz gromadź skarb w oczekiwaniu na ten chwalebny dzień i wierz, że właśnie do takiej wieczności Bóg cię powołuje.
Mój zmartwychwstały Panie, teraz królujesz w niebie, z ciałem i duszą, w oczekiwaniu na ostateczne i chwalebne zmartwychwstanie wszystkich umarłych. Obym zawsze wpatrywał się w ten ostateczny cel ludzkiego życia i czynił wszystko, co mogę, aby przygotować się do tej wieczności chwały i miłości. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do Chrystusa Króla
12–20 listopada 2021
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
