12 lipca 2022
Wtorek XV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Jezus począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że się nie nawróciły. „Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido!” Mt 11:20-21a
Cóż za akt miłosierdzia i miłości ze strony Jezusa! Upomina mieszkańców Korozain i Betsaidy, ponieważ ich kocha i widzi, że nadal trzymają się swojego grzesznego życia, mimo że przyniósł im Ewangelię i dokonał wielu potężnych dzieł. Pozostają uparci, zniewoleni, zagubieni, niechętni do nawrócenia i do zmiany swojego życia. W tym kontekście Jezus okazuje miłosierdzie w niezwykły sposób. Karci ich! Po przytoczonym wyżej fragmencie mówi dalej: „Powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam”.
Jest tu pewne niezwykle cenne rozróżnienie, które powinno pomóc nam usłyszeć, co Bóg może czasem do nas mówić, a także zrozumieć, jak postępować z ludźmi wokół nas, którzy nawykowo grzeszą i ranią nas lub innych. Rozróżnienie to dotyczy motywu, dla którego Jezus karci mieszkańców Korozain i Betsaidy. Dlaczego to uczynił? I co skłoniło Go do takiego działania?
Jezus karci ich z miłości i z pragnienia, by się zmienili. Nie odwrócili się od razu od swojego grzechu, gdy skierował do nich zaproszenie i dał potężne świadectwo przez swoje cuda, dlatego musiał sięgnąć po inny sposób. Było nim mocne i wyraźne upomnienie płynące z miłości.
Takie działanie Jezusa mogłoby na pierwszy rzut oka zostać odebrane jako emocjonalny wybuch gniewu. Ale właśnie na tym polega kluczowa różnica. Jezus nie upomniał ich surowo dlatego, że się rozgniewał i stracił panowanie nad sobą. Upomniał ich dlatego, że potrzebowali tego upomnienia, aby się zmienić.
Tę samą prawdę można odnieść do naszego życia. Czasami zmieniamy swoje życie i przezwyciężamy grzech dzięki łagodnemu zaproszeniu Jezusa do przyjęcia łaski. Innym razem jednak, gdy grzech jest głęboko zakorzeniony, potrzebujemy świętego upomnienia. W takim przypadku powinniśmy usłyszeć te słowa Jezusa tak, jakby były skierowane do nas. Może to być właśnie ten konkretny akt miłosierdzia, którego potrzebujemy w naszym życiu.
Pomaga nam to również głębiej zrozumieć, jak postępować z innymi. Na przykład rodzice mogą się z tego wiele nauczyć. Dzieci będą nieraz błądzić na różne sposoby i będą potrzebować upomnienia. Z pewnością słusznie jest zacząć od łagodnych zachęt i rozmów, które mają pomóc im dokonywać właściwych wyborów. Czasami jednak to nie zadziała i trzeba będzie sięgnąć po bardziej zdecydowane środki. Czym są te „bardziej zdecydowane środki”? Niekontrolowany gniew i mściwy krzyk nie są odpowiedzią. Kluczem może być natomiast święty gniew płynący z miłosierdzia i miłości. Może on przybrać postać surowego skarcenia lub kary. Może też wyrazić się w stanowczym przedstawieniu prawdy i jasnym ukazaniu konsekwencji określonych czynów. Pamiętaj tylko, że nawet to jest miłością i naśladowaniem postępowania Jezusa. To właśnie zwykle nazywamy „wymagającą miłością”.
Zastanów się dziś, czy potrzebujesz upomnienia od Jezusa. Jeśli tak, pozwól, by ta Ewangelia miłości przeniknęła do twojego serca. Zastanów się także nad swoją odpowiedzialnością za upominanie innych, gdy błądzą. Nie bój się okazać Bożej miłości przez wyraźne skarcenie. Może to być właśnie klucz do tego, by pomóc tym, których kochasz, jeszcze bardziej kochać Boga.
Mój żarliwy Panie, pomóż mi codziennie nawracać się z mojego grzechu. Pomóż mi być narzędziem nawrócenia innych. Obym zawsze przyjmował Twoje słowa z miłością i przekazywał je w takiej formie miłości, która jest najskuteczniejsza. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Ilustracja główna: James Tissot, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons
_-_James_Tissot.jpg){kind=link}