20 sierpnia 2022
Sobota XX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Św. Bernarda z Clairvaux, opata i doktora Kościoła — wspomnienie
„Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam mówią, lecz nie naśladujcie ich postępowania. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i trudne do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami nie chcą ruszyć ich nawet palcem. Wszystkie swoje uczynki spełniają po to, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze miejsca w synagogach, pozdrowienia na rynkach i nazywanie ich «Rabbi»”. Mateusz 23:2-7
Soboty są tradycyjnie poświęcone czci naszej Najświętszej Matki. Jakże wielki jest kontrast między faryzeuszami a naszą Najświętszą Matką, Królową nieba i ziemi!
Zacznijmy od faryzeuszy. Jezus nieustannie potępiał ich za pychę i przekonanie o własnej sprawiedliwości. Kierowali modlitwy do samych siebie, szukali zaszczytnych miejsc, domagali się szacunku od innych i byli całkowicie pochłonięci sobą. To, że Jezus nieustannie ich potępiał, było z Jego strony aktem miłosierdzia. W ten sposób próbował wyrwać ich z pychy, pomagając im dostrzec światło prawdy.
Teraz zestawmy to z naszą Najświętszą Matką. Jej pokora przekraczała wszelkie wyobrażenie. Jest Niepokalanym Poczęciem… doskonała pod każdym względem. Nosiła w swojej duszy wszelkie cnoty. Jest Nową Ewą, nową Matką wszystkich żyjących. I przez całą wieczność otaczana jest czcią jako Królowa nieba i ziemi.
Ten uderzający kontrast widać w sposobie, w jaki żyła. Widać go w tym, że miała pełne prawo się wywyższać i przez całe życie oczekiwać czci i szacunku. Jednak w swojej pokorze nie rościła sobie takiego prawa. Zgodziła się pozostać w ukryciu, a nawet znosić drwiny z powodu tego, że zaszła w ciążę poza małżeństwem. Pod każdym względem była inna niż faryzeusze.
Teraz jednak Bóg wywyższył ją na całą wieczność. Przez wieczność będzie uznawana za Królową i przez wszystkich otaczana czcią i miłością. Wszystkie jej cnoty będą jaśnieć na zawsze, ponieważ została nagrodzona i wywyższona na oczach wszystkich.
Zastanów się dziś, do kogo jesteś bardziej podobny. Czy bardziej przypominasz faryzeuszy, którzy dążą do wywyższania siebie? Czy raczej naszą Najświętszą Matkę, która się uniżyła? Postanów naśladować naszą Najświętszą Matkę, a Bóg również ciebie nagrodzi na wieki!
Panie, pozwól mi dostrzec piękno i wspaniałość duszy Twojej Matki. Niech ją kocham i otaczam czcią. Niech ta miłość i cześć prowadzą mnie do naśladowania jej pod każdym względem. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do św. Moniki
18–26 sierpnia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Bernard z Clairvaux, opat i doktor Kościoła
Obraz wyróżniający: Witraż Zwiastowania — Maryja, za pośrednictwem serwisu flickr
