1 września 2024
XXII Niedziela Zwykła (rok B)
Czytania na dziś
Zebrali się u Jezusa faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nieumytymi rękami. Marek 7:1–2
Jakże niemądre było to, czym zaprzątali sobie głowę ci faryzeusze i uczeni w Piśmie! Znajdowali się w obecności Syna Bożego, Zbawiciela świata, człowieka doskonałej cnoty i czystej dobroci, a jedyne, co potrafili zrobić, to zauważyć, że niektórzy uczniowie Jezusa nie przestrzegali drobiazgowych pouczeń dotyczących obmywania rąk przed posiłkiem. Powodem była ich pycha. Ci nauczyciele Izraela stworzyli obszerny zbiór szczegółowych, niepisanych ludzkich praw, którym przypisywali taką samą moc wiążącą jak Prawu Mojżesza otrzymanemu od Boga. Jednak ludzkie tradycje uczonych w Piśmie i faryzeuszy nie pochodziły od Boga; były zbiorem przepisów wynikających z ich własnego przekonania o swojej sprawiedliwości i potrzeby występowania w roli interpretatorów Prawa. Dlatego ilekroć ktoś nie przestrzegał tradycji, które faryzeusze i uczeni w Piśmie przedstawiali jako obowiązujące, odbierali to osobiście i reagowali osądzaniem.
Jedną z lekcji, jakie możemy wyciągnąć z postawy tych przywódców religijnych, jest to, że nigdy nie powinniśmy brać takich rzeczy do siebie. Pozwalanie sobie na osobiste poczucie urazy z jakiegokolwiek powodu jest w istocie przejawem naszej własnej pychy. Powinniśmy odczuwać smutek z powodu grzechu, który widzimy, ale to coś innego niż pozwalanie sobie na osobiste poczucie urazy. Na przykład nawet gdybyśmy nauczali samego Prawa Bożego, a ktoś odrzuciłby tę naukę, naszą odpowiedzią musi być smutek z powodu jego postawy, przy jednoczesnym odrzuceniu jego błędu.
Jezus odpowiedział następnie faryzeuszom i uczonym w Piśmie, cytując proroka Izajasza: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi” (zob. Izajasz 29:13). Co ciekawe, Jezus nie podjął z nimi właściwie rozmowy na ten temat, by bronić przed nimi siebie lub swoich uczniów. Zamiast tego upomniał faryzeuszów i uczonych w Piśmie w sposób ogólny, odrzucając ich krytykę jako fałszywą, a następnie odwrócił się od nich i przemówił do tłumów.
Każdy z nas doświadczy czasem niesprawiedliwego potępienia. Jeśli to my jesteśmy w błędzie, musimy przyjąć potępienie tak, jakby pochodziło od Boga, i się nawrócić. Jeśli jednak potępienie wynika z czyjejś zranionej pychy lub błędu, Jezus dał nam przykład, jak powinniśmy reagować. Najlepszą odpowiedzią jest odrzucenie błędu tej osoby, a następnie odmowa dalszego udziału w rozmowie. Zbyt często, gdy spotyka nas niesprawiedliwa krytyka, także bierzemy ją do siebie. Mamy skłonność do kontrataku i usprawiedliwiania się, próbując dowieść, że druga osoba się myli. Kiedy jednak tak postępujemy, najprawdopodobniej kieruje nami nasza własna zraniona pycha. Prowadzi to do gniewnego zamknięcia się w urazie i doświadczenia udręki, którą zadaje nam Zły. Wzór dany przez Jezusa polega na odrzuceniu kłamstwa, a następnie odmowie dalszego wdawania się w dyskusję na jego temat. Powodem jest to, że niesprawiedliwe potępienie jest w rzeczywistości ziarnem zasianym przez Złego. Osoba, która je wypowiada, jest jedynie narzędziem. Dlatego odrzucamy kłamstwo Złego i nie wdajemy się w osobistą walkę z osobą, która je przekazuje. Takie postępowanie uwalnia od udręki i pozwala naszym sercom zachować pokój, niezależnie od tego, co znosimy.
Zastanów się dziś nad sytuacjami, w których rozmowa dotknęła cię osobiście i dopuściła do głosu przytłaczający gniew, postawę obronną lub kłótliwość. Wiedz, że ilekroć tak się dzieje, jest to atak Złego, który stara się cię udręczyć. Nie pozwalaj na takie dręczenie. Przewodnikiem dla każdego z nas są pokój i radość pochodzące od Ducha Świętego. Nawet najwięksi męczennicy zachowywali pokój i odczuwali radość pośród prześladowań. Zastanów się nad sytuacjami, w których Złemu udało się za twoim przyzwoleniem wzbudzić w tobie niepokój i pozostawić cię we wzburzeniu z powodu zranionej pychy. Nie wpadaj w jego pułapkę. Trzymaj się prawdy i zachowuj pokój, a to będzie cała obrona, jakiej potrzebujesz.
Mój prześladowany Panie, znosiłeś w życiu wiele krytyki, ale nigdy nie pozwoliłeś, by odebrała Ci pokój. Zachowywałeś doskonałą siłę, odrzucając kłamstwa i odwracając się od nich. Proszę, daj mi łaskę, której potrzebuję, by zawsze odwracać się od kłamstw Złego i słuchać jedynie Twojego wyraźnego i łagodnego głosu. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
