Wspominając wszystkich wiernych zmarłych

Sobota, 2 listopada 2024

Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (Dzień Zaduszny)

Luca Giordano, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons

„To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. J 6:40

Wczorajsza uroczystość Wszystkich Świętych dała nam sposobność, by świętować i cieszyć się tym, że niezliczone rzesze ludzi, którzy odeszli przed nami, radują się już chwałą nieba. Te wierne dusze prowadziły życie zakorzenione w łasce Bożej i zostały w pełni oczyszczone z wszelkiego grzechu. Teraz oglądają naszego dobrego Boga twarzą w twarz.

Dziś wspominamy tych licznych zmarłych, którzy, choć umierają w stanie łaski, nie są od razu gotowi stanąć przed chwalebnym tronem Boga i oglądać Go twarzą w twarz. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy nasze dusze zostaną oczyszczone z wszelkiego grzechu i z każdego przywiązania do grzechu. Jeśli mamy wejść do wiecznej chwały nieba, nie może w nas żyć nic poza czystą miłością. Ale ilu ludzi umiera w takim stanie?

Kościół w swojej mądrości i świętości przez wieki jasno nauczał, że gdy człowiek przechodzi z tego świata do przyszłego, pozostając jeszcze przywiązanym do mniej poważnego grzechu, potrzebuje pełnego oczyszczenia, aby wejść do nieba. Tym właśnie jest czyściec. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, chociaż są już pewni swego wiecznego zbawienia, przechodzą po śmierci oczyszczenie, by uzyskać świętość konieczną do wejścia do radości nieba. To końcowe oczyszczenie wybranych, które jest czymś całkowicie innym niż kara potępionych, Kościół nazywa czyśćcem” (nr 1030–31a).

Dla niektórych myśl o czyśćcu może być przerażająca, a nawet niezrozumiała. Dlaczego Bóg w swoim nieskończonym miłosierdziu nie zabiera po prostu prosto do nieba wszystkich naszych bliskich, którzy szli za Nim? Odpowiedź jest prosta. Właśnie to robi! A ich drogą do nieba jest to niezwykłe miłosierdzie ostatecznego oczyszczenia.

Oczyszczenie naszej duszy z wszelkiego przywiązania do grzechu jest miłosierdziem przekraczającym nasze wyobrażenia. Przez to ostateczne oczyszczenie Bóg przygotowuje święte dusze zmarłych do wiecznej radości. Oczyszczenie to jest jednak konieczne, ponieważ Bóg w swojej miłości nie chce, aby jakakolwiek dusza żyła wiecznie z choćby najmniejszym przywiązaniem do grzechu. Bóg pragnie, abyśmy wszyscy byli wolni. Prawda jest taka, że każdy grzech obciążający naszą duszę, nawet najmniejszy, jest wystarczającym powodem, byśmy zostali wykluczeni z nieba. Dlatego czyściec należy postrzegać jako ostateczny dar miłosierdzia Boga, przez który zdejmuje On z nas każdy, nawet ostatni ciężar powstrzymujący nas od doskonałej miłości, aby nasza wieczność była pełnią wolności i zachwytu. Bóg chce, aby na zawsze wypełniała nas jedynie czysta miłość. Dlatego w chwili śmierci otrzymujemy łaskę wejścia w ostateczne i intensywne oczyszczenie z każdego drobnego grzechu, abyśmy, oglądając Boga w całej Jego chwale, oglądali Go z doskonałością, do której jesteśmy powołani. Czyściec jest darem, łaską, miłosierdziem. Przejście przez niego będzie bolesne, podobnie jak bolesne jest przezwyciężanie każdego grzechu. Jednak dobry owoc wolności od grzechu sprawia, że każde ostateczne oczyszczenie, które musimy znieść, jest warte tego trudu po stokroć, a nawet więcej.

Rozważ dziś tę duchową prawdę: Bóg pragnie twojej świętości. Jeśli należysz do tych nielicznych, którzy umierają w stanie oczyszczenia z wszelkiego grzechu, miej pewność, że twój czyściec dokonał się już na ziemi. Jeśli jednak ty lub twoi bliscy należycie do tych licznych osób, które w chwili śmierci zachowują jeszcze jakieś drobne przywiązanie do grzechu, ciesz się, że Bóg nie zakończył jeszcze swojego dzieła w was. Z wielką wdzięcznością oczekuj ostatecznego oczyszczenia, które jest przed tobą, i wypatruj wolności, która ostatecznie z niego wypływa.

Mój miłosierny Panie, pragniesz, aby moja dusza i dusze wszystkich Twoich wiernych zostały oczyszczone z każdego grzechu, nawet z najmniejszej niedoskonałości. Dziękuję Ci za miłosierdzie czyśćca i modlę się o to, by nieustannie pracować nad tym oczyszczeniem już tu i teraz. Modlę się także za wszystkich, którzy odeszli przede mną i nadal potrzebują tych oczyszczających płomieni. Wylej na nich swoje miłosierdzie, aby mogli zostać zaliczeni do grona świętych w niebie. Jezu, ufam Tobie.