Paggunita sa Lahat ng mga Kaluluwa

Sabado, Nobyembre 2, 2024

Paggunita sa Lahat ng mga Yumaong Kristiyano (Araw ng mga Kaluluwa)

Luca Giordano, Nasa pampublikong dominyo, sa pamamagitan ng Wikimedia Commons

“Sapagkat ito ang kalooban ng aking Ama: na ang bawat nakakakita sa Anak at sumasampalataya sa Kanya ay magkaroon ng buhay na walang hanggan, at muli ko siyang bubuhayin sa huling araw.” John 6:40

Ang Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal kahapon ay nagbigay sa atin ng pagkakataong magdiwang at magalak sapagkat di-mabilang na mga taong nauna na sa atin ang nagtatamasa ngayon ng kaluwalhatian ng Langit. Ang mga tapat na kaluluwang ito ay namuhay na nakaugat sa biyaya ng Diyos at ganap nang nalinis sa lahat ng kasalanan. Minamasdan nila ngayon nang harapan ang ating mabuting Diyos.

Sa araw na ito, ginugunita natin na marami sa mga namamatay na nasa kalagayan ng biyaya ay hindi pa kaagad handang humarap sa maluwalhating trono ng Diyos at makita Siya nang harapan. Magiging posible lamang ito kung maaalis sa ating mga kaluluwa ang bawat kasalanan at bawat pagkakapit sa kasalanan. Walang dapat manatiling buhay sa ating kalooban kundi wagas na pag-ibig kung nais nating makapasok sa walang hanggang kaluwalhatian ng Langit. Ngunit ilan kaya ang namamatay sa ganitong kalagayan?

Ang Simbahan, sa kanyang karunungan at kabanalan, ay malinaw na nagturo sa paglipas ng mga siglo na kapag ang isang tao ay lumisan mula sa mundong ito patungo sa kabilang buhay habang nakakapit pa sa hindi gaanong mabigat na kasalanan, kailangan muna siyang ganap na dalisayin upang makapasok sa Langit. Ito ang Purgatoryo. Sinasabi ng Katesismo ng Simbahang Katolika: “Ang lahat ng namamatay sa biyaya at pakikipagkaibigan sa Diyos, ngunit hindi pa ganap na nadadalisay, ay tunay na nakatitiyak sa kanilang walang hanggang kaligtasan; ngunit pagkamatay ay dumaraan sila sa pagdadalisay upang matamo ang kabanalang kailangan upang makapasok sa kagalakan ng langit. Tinatawag ng Simbahan na Purgatoryo ang pangwakas na pagdadalisay na ito ng mga hinirang, na lubos na naiiba sa kaparusahan ng mga napahamak” (#1030–31a).

Para sa ilan, ang Purgatoryo ay maaaring maging isang nakatatakot at nakalilitong kaisipan. Bakit hindi na lamang tuwirang dalhin ng Diyos sa Langit, sa Kanyang walang hanggang awa, ang lahat ng ating mga mahal sa buhay na sumunod sa Kanya? Simple ang sagot. Dinadala nga Niya sila roon! At ang landas nila patungo sa Langit ay ang kamangha-manghang awang ito ng kanilang pangwakas na pagdadalisay.

Ang paglilinis sa ating kaluluwa mula sa lahat ng pagkakapit sa kasalanan ay isang awang higit pa sa ating kayang isipin. Sa pamamagitan ng pangwakas na pagdadalisay na ito, inihahanda ng Diyos ang mga banal na kaluluwa ng mga yumao para sa walang hanggang kagalakan. Ngunit kailangan ang pagdadalisay na ito sapagkat ang Diyos, sa Kanyang pag-ibig, ay hindi nagnanais na ang alinmang kaluluwa ay mabuhay magpakailanman na may kahit bahagyang pagkakapit sa kasalanan. Nais ng Diyos na maging malaya tayong lahat. Ang katotohanan ay ang bawat kasalanang nasa ating kaluluwa, kahit ang pinakamaliit, ay sapat nang dahilan upang hindi tayo makapasok sa Langit. Kaya dapat nating makita ang Purgatoryo bilang pangwakas na awa ng Diyos, na sa pamamagitan nito ay inaalis Niya ang bawat natitirang pasaning humahadlang sa atin sa ganap na pag-ibig, upang ang ating buhay na walang hanggan ay mapuspos ng lubos na kalayaan at di-masayod na kagalakan. Nais ng Diyos na mapuspos lamang tayo ng kadalisayan ng pag-ibig magpakailanman. Kaya, sa ating kamatayan, ipinagkakaloob sa atin ang biyayang dumaan sa isang pangwakas at matinding pagdadalisay mula sa bawat magaang kasalanan, upang kapag nakita natin ang Diyos sa buo Niyang kaluwalhatian, makita natin Siya taglay ang kaganapang itinatawag sa atin. Ang Purgatoryo ay isang kaloob, isang biyaya, isang awa. Masakit itong pagdaanan, gaya ng pagiging masakit ng pagdaig sa anumang kasalanan. Ngunit dahil sa mabuting bunga ng kalayaan mula sa kasalanan, ang bawat pangwakas na pagdadalisay na dapat nating tiisin ay nagiging sulit nang sandaang ulit at higit pa.

Pagnilayan mo ngayon ang espirituwal na katotohanang nais ng Diyos na maging santo ka. Kung kabilang ka sa iilang namamatay sa kalagayang nadalisay na mula sa bawat kasalanan, makatitiyak kang natapos mo na ang iyong purgatoryo dito sa lupa. Ngunit kung ikaw o ang iyong mga mahal sa buhay ay kabilang sa maraming may bahagya pang pagkakapit sa kasalanan sa oras ng kamatayan, magalak ka sapagkat hindi pa tapos ang Diyos sa Kanyang gawain sa iyo. Buong pasasalamat mong hintayin ang panghuling pagdadalisay na naghihintay sa iyo, at asamin ang kalayaang dulot nito sa bandang huli.

Aking mahabaging Panginoon, nais Mong madalisay ang aking kaluluwa at ang mga kaluluwa ng lahat ng tapat sa Iyo mula sa bawat kasalanan, maging sa pinakamaliit na di-kasakdalan. Nagpapasalamat ako sa Iyo para sa awa ng Purgatoryo at nananalanging patuloy akong magsikap tungo sa pagdadalisay na iyon dito at ngayon. Ipinapanalangin ko rin ang lahat ng mga nauna na sa akin na nangangailangan pa ng mga apoy na ito na dumadalisay. Ibuhos Mo sa kanila ang Iyong awa upang mapabilang sila sa mga santo sa Langit. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.