மார்ச் 23, 2020
தவக்காலத்தின் நான்காம் வாரத் திங்கள்
இன்றைய வாசகங்கள்
மொக்ரோவேஹோ புனித துரிபியுஸ், ஆயர்—விருப்ப நினைவு
இயேசு அவரிடம், “அடையாளங்களையும் அருஞ்செயல்களையும் கண்டாலன்றி நீங்கள் நம்ப மாட்டீர்கள்” என்றார். அரச அலுவலர் அவரிடம், “ஐயா, என் குழந்தை இறப்பதற்கு முன் வாரும்” என்றார். இயேசு அவரிடம், “நீர் போகலாம்; உம் மகன் பிழைத்துக்கொள்வான்” என்றார். யோவான் 4:48–50
உண்மையிலேயே அந்தக் குழந்தை பிழைத்துக்கொள்கிறது. அரச அலுவலர் வீடு திரும்பியதும் தம் குழந்தை குணமடைந்திருப்பதைக் கண்டு பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறார். குழந்தை குணமடையும் என்று இயேசு கூறிய அதே நேரத்தில் இந்தக் குணமடைதல் நிகழ்ந்தது.
இந்தப் பகுதியில் கவனிக்கத்தக்க ஓர் அம்சம், இயேசுவின் சொற்களில் காணப்படும் மாறுபாடு. “அடையாளங்களையும் அருஞ்செயல்களையும் கண்டாலன்றி நீங்கள் நம்ப மாட்டீர்கள்” என்று இயேசு முதலில் கூறும்போது, அவர் கோபமாகப் பேசுவதுபோலத் தோன்றுகிறது. ஆனால் உடனே அந்த மனிதரிடம், “உம் மகன் பிழைத்துக்கொள்வான்” என்று கூறி, சிறுவனைக் குணமாக்குகிறார். இயேசுவின் சொற்களுக்கும் செயலுக்கும் இடையே இத்தகைய மாறுபாடு இருப்பதுபோலத் தோன்றுவது ஏன்?
இயேசுவின் தொடக்கச் சொற்கள் கண்டனமாக இருப்பதைவிட, உண்மையை எடுத்துரைக்கும் சொற்களாகவே உள்ளன என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். பலருக்கு விசுவாசம் இல்லை, அல்லது குறைந்தபட்சம் அவர்களுடைய விசுவாசம் பலவீனமாக உள்ளது என்பதை அவர் அறிந்திருக்கிறார். மக்கள் விசுவாசம் கொள்ள உதவுவதற்கு, சில வேளைகளில் “அடையாளங்களும் அருஞ்செயல்களும்” பயனளிக்கின்றன என்பதையும் அவர் அறிந்திருக்கிறார். “அடையாளங்களையும் அருஞ்செயல்களையும்” காண வேண்டிய இந்தத் தேவை, விசுவாசத்தின் சிறந்த நிலைக்கு வெகு தொலைவில் இருந்தாலும், இயேசு அதையும் பயன்படுத்திச் செயல்படுகிறார். அற்புதத்தைக் காண வேண்டும் என்ற இந்த விருப்பத்தை, விசுவாசத்தை வழங்குவதற்கான ஒரு வழியாக அவர் பயன்படுத்துகிறார்.
நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான உண்மை இதுதான்: உடல் குணமடைதல் மிகுந்த அன்பின் செயலாக இருந்தபோதிலும், அது இயேசுவின் இறுதி நோக்கமாக இருக்கவில்லை. மாறாக, மகன் குணமடைதல் என்னும் கொடையை அந்தத் தந்தைக்கு வழங்குவதன் வழியாக, அவருடைய விசுவாசத்தை வளர்ப்பதே இயேசுவின் இறுதி நோக்கமாக இருந்தது. இதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். ஏனெனில், நம் வாழ்வில் ஆண்டவரிடமிருந்து நாம் பெறும் ஒவ்வோர் அனுபவத்தின் நோக்கமும் நம் விசுவாசத்தை ஆழப்படுத்துவதாகவே இருக்கும். சில வேளைகளில் அது “அடையாளங்களாகவும் அருஞ்செயல்களாகவும்” வெளிப்படுகிறது. வேறு சில வேளைகளில், கண்ணுக்குப் புலப்படும் அடையாளமோ அருஞ்செயலோ எதுவுமின்றி, சோதனையின் நடுவில் நம்மைத் தாங்கும் அவரது உடனிருப்பாக அது இருக்கலாம். நாம் அடைய முயல வேண்டிய இலக்கு விசுவாசமே. நம் வாழ்வில் நம் ஆண்டவர் செய்யும் அனைத்தும் நமது விசுவாச வளர்ச்சிக்கு ஊற்றாக அமைய அனுமதிப்பதன் வழியாக அந்த இலக்கை நோக்கி நாம் முயல வேண்டும்.
இன்று, உங்கள் விசுவாசமும் நம்பிக்கையும் எந்த அளவில் உள்ளன என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்கள் வாழ்வில் கடவுள் ஆற்றும் செயல்களைப் பகுத்துணர முயலுங்கள்; அப்போது அச்செயல்கள் உங்களில் மேலும் ஆழ்ந்த விசுவாசத்தை உருவாக்கும். அவரை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; அவர் உங்களை அன்பு செய்கிறார் என்று நம்புங்கள்; உங்களுக்குத் தேவையான பதில் அவரிடம் உள்ளது என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்; எல்லாவற்றிலும் அவரைத் தேடுங்கள். அவர் ஒருபோதும் உங்களைக் கைவிடமாட்டார்.
ஆண்டவரே, என் விசுவாசத்தை வளர்த்தருளும். என் வாழ்வில் நீர் செயல்படுவதைக் காணவும், அனைத்திலும் உமது நிறைவான அன்பைக் கண்டுணரவும் எனக்கு உதவியருளும். என் வாழ்வில் நீர் செயல்படுவதைக் காணும்போது, உமது நிறைவான அன்பை இன்னும் உறுதியாக அறிந்துகொள்ள எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிலுவையடியில் 40 நாள்கள் – இருபத்தாறாம் சிந்தனை – புனிதப் பெண்களும் வெரோணிக்காவும்
கொரோனா வைரஸ் பெருந்தொற்றை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான இறைவேண்டல்களும் இணையவழித் திருப்பலியும்
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
