23 marca 2020
Poniedziałek IV tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Święty Turybiusz z Mogrovejo, biskup — wspomnienie dowolne
Jezus powiedział do niego: „Jeżeli nie zobaczycie znaków i cudów, nie uwierzycie”. Urzędnik królewski rzekł do Niego: „Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko”. Jezus powiedział do niego: „Idź, syn twój będzie żył”. J 4:48–50
Rzeczywiście, dziecko żyje, a urzędnik królewski jest przepełniony radością, gdy po powrocie do domu odkrywa, że jego dziecko zostało uzdrowione. Uzdrowienie nastąpiło w tej samej chwili, w której Jezus powiedział, że dziecko zostanie uzdrowione.
W tym fragmencie warto zwrócić uwagę na interesujący kontrast w słowach Jezusa. Początkowo niemal wydaje się, że Jezus jest rozgniewany, gdy mówi: „Jeżeli nie zobaczycie znaków i cudów, nie uwierzycie”. Ale zaraz potem uzdrawia chłopca, mówiąc do jego ojca: „Syn twój będzie żył”. Skąd ten pozorny kontrast między słowami a działaniem Jezusa?
Powinniśmy zauważyć, że początkowe słowa Jezusa są nie tyle krytyką, ile po prostu słowami prawdy. On wie, że wielu ludziom brakuje wiary albo przynajmniej ich wiara jest słaba. Wie również, że „znaki i cuda” bywają dla ludzi pożyteczne, ponieważ pomagają im uwierzyć. Chociaż ta potrzeba oglądania „znaków i cudów” jest daleka od ideału, Jezus ją uwzględnia. Wykorzystuje to pragnienie cudu, by obdarzyć człowieka wiarą.
Ważne jest, by zrozumieć, że ostatecznym celem Jezusa nie było fizyczne uzdrowienie, choć było ono aktem wielkiej miłości; Jego ostatecznym celem było raczej umocnienie wiary tego ojca przez ofiarowanie mu daru uzdrowienia syna. Ważne jest, by to zrozumieć, ponieważ wszystko, czego doświadczamy w życiu od naszego Pana, będzie miało na celu pogłębienie naszej wiary. Czasem przybiera to postać „znaków i cudów”, a innym razem może to być Jego podtrzymująca nas obecność pośród próby, bez żadnego widzialnego znaku czy cudu. Celem, do którego musimy dążyć, jest wiara — pozwólmy więc, by wszystko, co nasz Pan czyni w naszym życiu, stawało się źródłem wzrostu naszej wiary.
Zastanów się dziś nad tym, jak głębokie są twoja wiara i ufność. Staraj się też rozpoznawać działanie Boga w swoim życiu, aby rodziło ono większą wiarę. Trwaj przy Nim, wierz, że cię kocha, pamiętaj, że On ma odpowiedź, której potrzebujesz, i szukaj Go we wszystkim. On nigdy cię nie zawiedzie.
Panie, proszę, pomnóż moją wiarę. Pomóż mi dostrzegać Twoje działanie w moim życiu i odkrywać Twoją doskonałą miłość we wszystkim. Gdy dostrzegam, jak działasz w moim życiu, pomóż mi z coraz większą pewnością poznawać Twoją doskonałą miłość. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie dwudzieste szóste – Święte niewiasty i Weronika
Modlitwy o ustanie pandemii koronawirusa i Msza święta online
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
